هوا ابریست، اما انگار قصد باریدن ندارد. چند روزی هست که آسمان بغ کرده ولی اشکش روان نمیشود. بجای قطرههای ریز باران این باد سرد است که بیرحمانه به صورت نرم و نازکم شلاق میزند.
دستانم از سرما خشک شده، از نظرم خیلی زشت شدهاند شبیه دستان یک بانو نیست. آنها را در جیب بارانیام پنهان میکنم؛ هم از نظر اطرافیان و هم از شلاق بیرحمانه باد!
از آنجایی که فصل پاییز را به بقیه فصلها ترجیح میدهم، از خیر سوار شدن تاکسی میگذرم و مسیرم را تا بیست دقیقه بعد ادامه میدهم.
در مسیرم یک بیلبورد تبلیغاتی نگاهم را به خود جلب میکند. " در خانه میمانیم و کتاب میخوانیم"
جمله زیبایی بود، اما از نظرم وجودش در آنجا یک جوری بود!
فکر میکنم این روزها چه کسانی در خانه هستند؟
آیا کسی مجال در خانه ماندن دارد؟
اصلا این روزها چه کسانی کتاب میخوانند؟؟
بنظرم کتاب خواندن بجای وقت و در خانه ماندن، دل خوش میخواهد.
حوصله کتاب در دست گرفتن میخواهد.
پول کتاب خریدن میخواهد.
واقعا چه کسانی کتاب میخرند؟
یا کتاب میخوانند؟
اگر کسی هم پیدا شود از چه جنسی کتاب میخرد؟
کتاب درسی؟
کتاب تخصصی؟
کتابهای برای بهتر شدن کسب و کار؟
باز فکر میکنم که اگر کسی هم مجبور به خرید کتاب شود، در حوضه فعالیتهایش کتاب میخرد.
افسوس که اینروزها کسی شاهنامه نمیخرد.
بوستان و گلستان سعدی را همینطور.
اصلا همه اینها بکنار؛ کتاب خواندن فرهنگ میخواهد.
آموزش دیدن میخواهد.
کسی که از کودکی کتابی در دستش گذاشته نشده، الان کتاب میخواند؟!
اما با خودم تکرار میکنم کتاب بخوانیم،
حتما نباید کتاب را خرید، میشود امانت هم گرفت.
کتاب خواندن فقط فرهنگ کتابخوانی میخواهد.
کتاب خواندن شوق شنیدن صدای ورقهای کاغذی یک کتاب که بوی خوش چوب را میدهد، میخواهد.
کتاب خواندن کمی عشق میخواهد.
یک پنجره پائیزی و شومینهای گرم میخواهد.
اگر در خانه کوچکم یک قفسه کوچک، پر از کتابهای کلاسیک داشته باشم، " در خانه میمانم و کتاب میخوانم."