در دل دشتهای بیپایان، صدای کمانچه میپیچد…
نوای تار، قصهی دلدادگی را زمزمه میکند،
و آواز قشقایی، بغض هزار سالهی ایل را در باد رها میسازد.
تو را در صدای نقارهها میجویم،
در لرزش ساز، در چشمان سوزان عاشقی که
دلش را به کوچ سپرده و نامت را با هر قدم زمزمه میکند.
ای یار ایل،
هر نت این موسیقی، تپش قلب من است…
هر ترانه، رد پای تو در خاطراتم.
نسرین منیری نژاد