برشی از یک نامه:
در مورد حرفهای سادهای که دل آدمها را خوش میکنند قبلا بسیار صحبت کردهایم. این روزها به رفتارهای حیاتبخش فکر میکنم؛ رفتارهای کوچک و سادهای که گرما میدهند. مثل شستن همان سهتا استکان، مثل خریدن حلیم و عدسی صبحگاهی، خریدن یک نان تازه برای صبحانه، مثل روشن کردن زیر کتری حتی اگر وظیفهمان نباشد، مثل خمیردندان زدن روی مسواک بقیهی اهل خانه، مثل پر کردن جای مایع دستشویی وقتی زن خانه فراموشش کرده...
هزار و یک کار کوچک که با انجامش، دل کسی از بودنمان خوش شود؛ حضورمان به چشمش بیاید و بفهمد داریم کنارش "زندگی" میکند، نه که فقط همخانهاش باشیم.
مثل همان پست اینستاگرامی سعیده اسدالهی که صبح برایت فرستادم، دربارهی همسرش، با این پایانبندی که: بپذیریم با همهی قدرت و استقلالی که داریم، به این هواخواهیها نیازمندیم که اگر مردی مرد نباشد، زن بودن از یادمان میرود...
#نسیم_صدرالدین
#نامه