
20 سالم شده. این زمان زیادی نیست، اما بخش زیادی از چند سال اخیر را به تفکر عمیق گذراندهام. چند کتاب در زمینهی فلسفه و روانشناسی خواندهام، دیدگاههای زیادی را بررسی کردهام، تجربیاتی به دست آوردهام و در نهایت به این نتیجه رسیدهام: برای اینکه بتوان در زندگی رشد کرد و درست به سوی بهترینها حرکت کرد، نیازمند یک معنا هستیم، درباره هدف صحبت نمیکنم، چیزی بسیار فراتر از آن.
معنایی که بتواند همهی بخشهای زندگی را هدایت کند — سبک زندگی، شخصیت، ارزش ها، رفتار، انتظارات... همه چیز باید بر پایهی آن ساخته شود.
از نظر من، این مسیر به بهترین و قابلتحملترین نوع رنج میانجامد.
من معتقدم که هر کسی باید معنای خودش را در زندگی پیدا کند. اما بگذارید این را بگویم: آن معنا باید درست، تقریبا کامل و خوب باشد — در غیر این صورت، آن چیزی نیست که من دربارهاش صحبت میکنم.
هر کسی میتواند با تفکر، برای خود معنایی پیدا کند. اما چیزی که تا اینجا بیشتر از همه به آن باور دارم و برایم دقیقتر به نظر میرسد، این است:
من مسئولم.
من مسئول همه چیزهایی هستم که دارم.
من مسئول زمانی هستم که در اختیار دارم.
من مسئول سلامتیای هستم که دارم.
من مسئول خانواده و دوستان خوبی هستم که دارم.
من مسئول جامعهام هستم، مسئول انسانهای نیازمند، مسئول مشکلات اطرافم.
من مسئول هر نفسی هستم که میکشم، مسئول این فرصت که زندهام.
من مسئول آیندهی خوبی هستم که میتوانم داشته باشم.
من مسئولم به سلامتیم آسیب نزنم.
من مسئولم بازنده نباشم.
من مسئولم کار درست رو انجام بدم.
من مسئول زندگیای هستم که دارم.
من مسئول دستیابی به اهداف درست هستم.
من مسئول انسانهایی هستم که شاید بتوانم نجاتشان دهم.
من مسئول تعیین اولویتهایم هستم.
من مسئولم برای هر روزم برنامهی مناسب و شفافی داشته باشم و جوری که درسته بهش متعهد باشم.
من مسئولم هر لحظه از زندگیم رو درست استفاده کنم، لحظه هایی که گاهی به تغییر یک عمر می انجامند.
من مسئول مشخص کردن تکلیف زندگیام هستم.
من مسئول این هستم که امیدم را از دست ندهم.
من مسئول خانواده و فرزندان آیندهام هستم.
من مسئولم با خودم و دیگران صادق باشم.
من مسئولم خودم باشم، برای خودم زندگی کنم، درست زندگی کنم.
مادر و پدر، زندگیم را مدیونشون هستم. مسئولم مایهی افتخار و آرامش و راحتیشون باشم.
من مسئولم به خودشناسی بیشتری برسم.
" من مسئولم دنیا رو جای بهتری کنم. "
من مسئول دیاکسید کربنی هستم که وارد جهان میکنم، مسئول آبی که مصرف میکنم، مسئول غذایی که میخورم.
و اگر به خدا باور داشته باشی، بزرگترین مسئولیت تو در برابر اوست.
من مسئولم ارزش خودم رو بدونم. عزت نفسم رو زیر پا نگذارم و ارزش واقعیم رو بیشتر کنم.
من مسئولم روی خودم سرمایهگذاری کنم، روی رشد و پیشرفت خودم وقت بگذارم و تلاش کنم. و جوری که درسته این کارو انجام بدم. مسئولم امیدوارم باشم که با تلاش درست، بالاخره اوضاع بهتر و بهتر میشه.
مسئولم که از مسیر درست، لذت ببرم.
ما در برابر هر نعمتی که داریم — و هر موهبتی که میتوانستیم داشته باشیم — مسئولیم.
من مسئول پذیرفتن مسئولیت هستم.
من مسئولم که اگر میخوام دنیا رو جای بهتری کنم، اگر میخوام زندگی خانواده و اطرافیانم رو بهتر کنم، باید اول خودم رو درست کنم، تنها در این صورت میتونم موفق بشم. اول خودم باید آدم مناسبی باشم، اونوقته که میتونم کمک های بزرگتر و موثر تری هم به بقیه بکنم.
ما همچنین مسئول هر اشتباهی هستیم که مرتکب شدهایم، مسئول وضعیتی که در آن قرار داریم، مسئول فرصتهایی که از دست دادهایم.
من مسئولم کل وجودم رو با معنای زندگیم یکی بکنم.
من مسئولم حواسم باشه که هر لحظه ممکنه مرگ به سراغم بیاد، پس بهتره هر لحظه از زندگیم رو خوش سپری کنم. منظور من از خوش زندگی کردن، تفریح نیست. هر کسی یه برداشتی داره. بنظر من خوش زندگی کردن به نوعی همون درست زندگی کردنه.
در کنار همه اینها، مطمئن نیستم بعد از مرگ دقیقا چه اتفاقی میفته. اما فکر میکنم پایان همه چیز نباشه. هر چی که هست فکر میکنم بعد از مرگ بر اساس عدالت، تصمیم گیری هایی دربارهمون بشه. بر پایه همین دنیا. به همون اندازه که قدر زندگیمونو دونستیم، دنیا رو جای بهتری کردیم، زندگی هایی رو بهتر کردیم... پس اینم بنظرم دلیل دیگه ایه تا بگم من مسئولم. و مسئولم که مسئولیت هام رو تا جایی که میشه درست انتخاب کنم و درست بهشون متعهد باشم.
همهی ما در برابر خیلی چیز ها مسئولیم. اما بهتر است هر کسی قبل از هر چیزی با خودش قبول کند که : من مسئولم.
و حالا، این به خود ما بستگی دارد که تصمیم بگیریم آیا این مسئولیت را میپذیریم یا نه.
هیچ راهی جز پذیرفتن این مسئولیت وجود ندارد. رد کردن آن مساوی است با نابودی — هم خودمان و هم دیگران.
شاید ترجیح بدهید این را یک "نظام یا سیستم برای زندگی" بنامید، نه معنایی برای زندگی. هر طور که دوست دارید.
" میخوام دنیا رو بهتر کنم و میتونم "
" من مسئولم درست زندگی کنم "
" شجاع باش، خودتو باور کن "
درک و انتخاب " میخوام دنیا رو بهتر کنم " معنا و مسیری درست برای زندگیست.
و درک و انتخاب " من مسئولم درست زندگی کنم " راهنما و مایهی حرکتِ درست در این مسیر است.
مقصدی نهایی وجود ندارد، این معنا مسیری بی پایان است که در درونش مقصد های بسیاری وجود دارند (اهداف و خواسته های درست).
و با " درست زندگی کردن " میتوان به گونه ای مناسب به آنها رسید و در این مسیر، درست ادامه داد.
https://drive.google.com/file/d/1PNrxIbWUE8-0x8g0EqsrxhrjUATSWwe0/view?usp=drive_link
