
عزیز دورم، که با علاقهای که مجددا به ویدیوهای unboxing پیدا کردهام شما را Missus Unboxing خطاب میکنم، سلام.
آرزومند و خواستار حال خوب برای شما هستم چون غیبتتان بسیار به چشم میخورد.
قبل از شروع نطق مد نظرم که به طور حتم باید خوانده شود، باید ضمیمه کنم به تازگی متوجه این شدهام که ویدیوهای unboxing به جز سوپرایز کردن، میتوانند گاهی بسیار ناامیدکننده باشند. ناامیدکننده از آن جهت که مرا با واقعیت آنچه میخواهم داشته باشم روبهرو و وادارم میکنند از بعضی نقصها چشمپوشی کنم تا به چیزهایی که میخواهم برسم. در واقع در یک زمان انتخابم از جهاتی صحیح و از برخی جهات غلط است، اما به نظر میرسد من تصمیم گرفتهام/میگیرم و از پیش میدانستم/میدانم آن بخش نادرست است و احتمال ۷۷ درصد بخش صحیح آنقدر چشمگیر هست که نخواهم به آن نیمهی اشتباهی که کردهام فکر کنم، حداقل نه فعلا و نه در چندماههی اول انتخابم. پس به این نتیجه رسیدهام که سخت نگیرم. چه در مورد شما، چه در مورد خودم.
پیوست این نامه یک عکس است، شاید هم در واقع یک عکس است با پیوست یک نامه. نمیدانم. اما امیدوارم با دقت به آن نگاه کنید.
الان که هنوز دارم فکر میکنم برای فردا چه میتوانم بنویسم تا تنها نمانید، گویی شما فرزندی باشید که میخواهم برایش لقمهی صبحانه آماده کنم، ساعت بیست دقیقه مانده به دوی صبح است. خوابم میآید و آنقدر دنبال چیزی که میخواهم بخرم در اینستاگرام و یوتیوب گشتهام که دیگر میتوانم بروم فروشندگی کنم.
کمی هم نگران لباسهایی هستم که سفارش دادهام. به نظر میرسد مرحلهی "میاد یا نمیاد؟" را رد کرده باشم و به تازگی وارد مرحلهی "اگه شبیه چیزی که تصور میکردم نباشه چی؟"شدهام.
-زنبور قرمز تشنهی آب شما، هاچ.