


عزیزم، سلام. فکر میکنم که امروز بسیار بسیار کوتاه و دلنشین بود. از آنجا که طبق معمول بعدازظهر از خواب بیدار شدم، در حالی که قرار بود صبح بیدار بشوم و سری به بانک بزنم، نصف روز را حس نکردم. و اگر میپرسی که این بار چرا بیدار نشدم باید به تو بگویم که داشتم خواب دلنشینی میدیدم. بله. یکی از دلایل خوب گذشتن امروز همین خواب بود. دیدم که ما یکجا بودیم و داشتیم قوانین را زیر پا میگذاشتیم، شب بود؛ و سرد. در واقع در یک مدرسه بودیم، یک مدرسهی قدیمی شبانهروزی و کلاس را پیچانده بودیم و معاشقه میکردیم، میخندیدیم، حرف میزدیم و از سرما لذت میبردیم. فکر میکنم خدا به خوبی من را درک میکند و میخواهد به زندگی و آینده امیدوار باشم که میگذارد زیاد خواب خودمان را ببینم. و من هم به خدا و او هرچقدر که به خودم اعتماد ندارم، اعتماد دارم. او هم به من بیشتر از ریاضی و احتمالات، که همیشه وجود دارند، اعتماد دارد و بیشتر از اعتماد، به من حس دارد؛ من هم همینطور.
پنج عصر هم با نانوا کلاس داشتم. وقتی در تاکسی نشسته بودم، دیدم یک پشه هم مثل من نشسته بود کنار پنجره و سرش را کرده بود بیرون. مثل من که اختیار چشمهایم را ندارم و وقتی باد به آن میخورد میبندمشان، و سگ که سرش را بیرون میبرد و زبانش را رها میکند و لذت میبرد، بالهای پشه هم از دست باد آرامش نداشت و از خودم پرسیدم یعنی دارد لذت میبرد؟ چشمهایش را باز کرده یا بسته؟ اگر باز است پس دارد کجا را نگاه میکند و همهچیز را چندتا و چطوری و با چه سرعتی میبیند؟ و فکر کردم این موجود کوچک، نحیف و شکستنی چگونه اینقدر محکم به شیشه چسبیده و رها نمیشود؟ راستش را بخواهی میترسیدم که رها شود و بیاید در چشمان من؛ برای همین با چشمهای نیمهباز بررسیاش کردم. بعد به این فکر کردم داخل ماشین برای یک پشه جای بهتری برای زندگیست یا بیرون؟ تو نظری نداری؟ من فکر میکنم بیرون، هرچند که فکر میکنم خطرات بیشتری هم دارد.(از خطرات زندگی داخل ماشین اطلاعی ندارم.) و فکر میکنم برای من هم، مثل پشه، بیرون جای بهتریست. بیرون از خانه، این محیط معمولاً امن، برای من جای بهتری برای زندگی کردن است. مهم نیست چه خطراتی دارد، آن بیرون به من خوش میگذرد. نمیتوانم بدون دنیای بیرون و ارتباط داشتن زنده بمانم. بهتر است بگویم نمیتوانم درست و خوب زندگی کنم. نمیتوانم بغل نکنم، حرف نزنم، نرقصم، راه نروم، درخت نبینم، نبوسم و با طبیعت در ارتباط نباشم و بگویم که زندگی کردهام. خواندن در مورد چیزهای مختلف، دیدن فیلمها و عکسها و هیچچیز نمیتواند باعث شود که بگویم زندگی کردهام. من همه را با هم و در کنار هم میخواهم. اما در آخر، برای زنده ماندن و زندگی کردن هم من فقط یک دختربچهی وحشتزده هم هستم که نمیداند دارد چکار میکند.
عزیزم، خداحافظ. امروز را همینقدر دلنشین و زنده به خاطر بیاور.