ویرگول
ورودثبت نام
نادیا
نادیایه خلاصه از منی که هستم
نادیا
نادیا
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

بیشتر بنویسم ؟

من یادمه دوران 12 تا 15 سالگیم به خوندن رمانای عاشقانه گذشت اون تایما یکسری اپای رمان خوندن بود مثل دنیای رمان که توش نویسنده های مختلف رماناشون رو اپلود میکردن. اون تایم از رمان خوندن خیلی لذت میبردم حتی دست به قلم شدم شروع به نوشتن کردم ( الان دیگه حتی یادم نیست چی بود اون رمانی که نوشتم ) اولین رمان رو توی دفترم نوشتم که تمومش نکردم دومی رو یک چنل با دوست مجازیم زدم اونجا چند پارت گذاشتم هنوز ایدی چنل رو یادمه وقتی میرم اون رمانی که تا نصفه نوشتم رو میخونم خندم میگیره که چه چرت پرتایی مینوشتم. هیچوقت به طور جدی به نوشتن فکر نکردم موقعی که رفتم هنرستان رشته کامپیوتر با خودم گفتم حتما باید توی این حرفه پیشرفت کنم اون تایم فکر میکردم رشته کامپیتور مناسبم باشه قدرت تخیلمو نادیده گرفتم و به این فکر نکردم که اره اگه نتونم توی رشتم خوب باشم احتمالا توی نوشتن شاید بتونم خوب باشم امسال به این موضوع چندباری فکر کردم حتی با اتنا راجبش حرف زدم ( باهاش راجب شروع مانهوا نویسی صحبت کردم با اینکه مانهوا نمیخونم )منو تشویق کرد که شروعش کنم اما خب بازم شروع نکردم در حال حاضر از اینکه بیام از احساساتم بنویسم لذت میبرم دلم میخاد اگه فرصتی بود کمی رو نحوه نوشتنم کار کنم میدونم زیاد نوشتنم چت وار طوره و اصولی نیس اما خب فعلا اینو ازم قبول کنید :)
یه مسئله ای هم که هست من یادم میره بیام بنویسم یا یادم میره که اوکی من قرار بود این کتابی که از کتابخونه گرفتم بشینم بخونم گاهی یادم نمیره ها ولی خب لذت اکسپلور گردی مانعم میشه ... چیزی خوبی نیس هزار بار اینستاگرامم رو حذف کردم اما خب باز نصبش کردم به این باورم که دیگه حذف کردنش فایده نداره باید کنترل کنم :(

به امید روزی که بیشتر وقت برا کتاب خوندن بزارم
به امید روزی که بیشتر وقت برا کتاب خوندن بزارم

من امسال دانشگاهمو تغییر دادم اومدم یک شهر جدید شب اولی که توی خوابگاه بودم بشدت احساس تنهایی میکردم راسش هم از این تنهایی بیزار بودم هم دوسش داشتم یکسری باورهام راجب ادما تغییر کرد و اینکه بخوام دوستی داشته باشم منو میترسوند اینکه بخوام اجازه بدم یکی بهم نزدیک بشه برام بشدت سخت شده اون روز رفتم کتابخونه این کتابو امانت گرفتم

یک اصطلاح جالب توی این کتاب بود به نام ( جامعه پذیری غیر اجتماعی ) که شرح حال این روزای منه

جامعه پذیری غیر اجتماعی
جامعه پذیری غیر اجتماعی

خیلی وقته یک کتابو تا اخر تموم نکردم امیدوارم اینو تا اخرش تموم

پ.ن: اولین کتاب فلسفی که شروع کردم به خوندن انگاری این روزا دارم یاد میگیرم عمیق تر به مسائل فکر کنم

احساس تنهاییکتاب فلسفینویسندگیدلنوشتهفلسفه تنهایی
۴
۰
نادیا
نادیا
یه خلاصه از منی که هستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید