به یاد داشته باشید که همه چیز به همراه خداوند شدنی است.
ترس روح آدمی را منجمد کرده و ایمان روح انسان را تقویت کرده آن را آزاد و رها می‌سازد. من همواره به دوستان یادآوری کردم که ترس فرزند بی‌ایمانی است!
درس و ایمان نمی‌تواند در کنار یکدیگر همزیستی داشته باشند. کسانی هستند که اذعان می‌کنند ایمان، احساسی خیالی و وهم‌آمیز است!
اینان می‌پرسند که ما چگونه می‌توانیم وجود چیزی را باور کنیم که نمی‌توان دید؟! در اینجا من تمایل دارم تا کلماتی را از «توماس آلبا ادیسون» به این افراد یادآوری نمایم:
ما حتی یک میلیونیوم از ۱٪ پدیده‌ها را نمی‌شناسیم! ما نمی‌دانیم که آب چیست! نور چیست! ما هیچ چیز درباره‌ی مغناطیس نمی‌دانیم!
ما فقط چندین و چند نظریه و فرضیه درباره‌ی آن‌ها داریم، همین و همین!
زنی دارای ارثیه‌ی خانوادگی ارزشمندی از نقره‌ی خالص بود، هنگامی که آن‌ها را به برخی از دوستانش نشان می‌داد، یکی از آنان با دیدن اشیای گرانبها به آن خانم گفت:
این‌ها به مرور زمان، چقدر رنگ و شفافیت خود را از دست داده‌اند!
و آن زن در پاسخ گفت:
من نمی‌توانم این ارثیه را شفاف و براق نگه دارم مگر آنکه از آن‌ها استفاده کنم! و آن دوست نیست اذعان داشت، و این تنها راه حفظ ایمان است! زیرا نمی‌توانی ایمانت را شفاف و نورانی نگه بداری، مگر از آن سود برده و به کارش ببندی!
هرگاه که ترس درِ قلبتان را کوبید! ایمان خویش را برای باز کردن در بفرستید و خواهید دید که پشت در هیچ نیست!
هَندل (Handel) موسیقی‌دان بزرگ، آزمون‌های بسیار سختی را در طول زندگانی‌اش پشت سر گذاشت. تندرستی‌اش در معرض خطا گرفته و نیمه‌ی راست بدنش به کلی فلج شد. او همه‌ی دارایی خود را از دست داده، طلبکاران وی را به زندان انداختند. هندل آنچنان آشفته و پریشان شده بود که در حالتی از ناامیدی عمیق و یأس مطلق سکوت کرد! چنانکه وجود آینده برای او، یک علامت سؤال بزرگ به نظر می‌آمد.
اما با امید به خدا او از آن آزمون سخت سربلند بیرون آمده بود و در برابر همه‌ی آن وقایع عجیب و غریب پیروز گردید! و به این ترتیب بود که وی قطعه‌ی معروف و بزرگ «در بهشت خداوند» را نوشته، توسط گروه کر «هاله لویا» نواخته شد و تبدیل به اثر جاودانی او یعنی «مسیح» گردید!
در ادامه، من به نقل چند خط از کتابی می‌پردازم به نام «سفر به سوی خورشید»:
اگر می‌توانی قلب آشفته و پریشانت را درمان کن! و تمام دودلی‌ها و شک‌ها را از درون خود دور کرده بدان بهبود بخش.
ولی اگر از انجام این‌ها ناتوانی
ای انسان ناباور... پس به خدا اعتماد کن... زیرا او می‌تواند!
به خدا اعتماد کن زیرا او می‌تواند؛ چنانچه ما این جمله را شعار عملی زندگی خود قرار بدهیم، هرگز در طول زندگیمان از هیچ چیزی نخواهیم ترسید! پس این جمله را بارها و بارها با خود تکرار کنید:
من تنها نیستم، خدا با من است!
و خواهید دید که هرگز ترس شما را در بر نمی‌گیرد
ترس از مرگ، یکی از هولناک‌ترین پدیده‌هاست که می‌تواند مردم را به شدت تحت سیطره‌ی خود بگیرد. بهترین راه برای چیرگی بر هراس از مرگ ایمان به خدا می‌باشد.
مرد مؤمن و مقدسی در بستر مرگ افتاده بود. چون به پایان راه زندگانی‌اش نزدیک می‌شد، یکی از شاگردان محبوب و مورد علاقه‌اش در کنار ایشان، به تلخی تمام در حال گفتن این جمله بود:
استاد، استاد، چند دقیقه‌ای دیگر، در سرزمین زندگان با ما باش!
مرد مقدس نیز با شنیدن این سخنان لبخندی زده، گفت:
من هنوز در سرزمین مردگان به سر می‌برم! ولی اگر بمیرم با خدای خویش همراه می‌گردم. اگر هم زنده بمانم خداوند با من است!
مردی بود که ۶۵ سال عمر کرد. او یک زندگی سالم و پاکیزه داشته و در طول زندگی یک بار هم بیمار نشده بود... در واقع او اغلب به دوستانش به این امر مباهات می‌کرد که حتی یک دفعه هم در زندگی‌اش آمپولی تزریق نکرده است! یک روز او دچار سوء‌هاضمه شده، برای درمان آن به دیدار پزشک خانوادگی‌شان می‌رود، وی پس از چند معاینه و انجام آزمایش‌های پزشکی، گزارش می‌دهد که احتمال وجود یک غده‌ی سرطانی بدخیم، درون شکم شما هست.
به همین خاطر، باید هرچه زودتر مورد عمل جراحی قرار بگیرید.
آن مرد از ترس مرگ، تقریباً فلج گردید! او در حالی که گریه‌ی تلخی می‌کرد به پزشک می‌گفت:
چگونه چنین چیزی ممکن است!؟ شما حتماً اشتباه می‌کنید! من به اینجا آمدم تا بگویم که فقط یک سوء‌هاضمه‌ی کوچکی دارم. ولی شما به من می‌گویید که احتمالاً سرطان دارم!
پزشک گرچه به بهترین وجه او را تسلی می‌داد اما آن مرد بیمار به شدت تحت‌تأثیر ضربه‌ی وحشتناکی از ترس قرار گرفته، در بیمارستان بستری شد تا برای انجام یک عمل جراحی اضطراری در روز بعد آماده شود.
او در اتاق خود بر روی تخت خوابیده و به خواب آرام و سبکی فرو رفته بود که رؤیای شگفتی می‌بیند؛ او در خواب می‌بیند در کنار یک دریاچه‌ی بزرگ ایستاده و در ساحل در نزدیکی‌اش تعدادی قایق به شکل رنگین‌کمان قرار دارد. اونی سوار بر قایقی شده و با شادمانی بسیار شروع به راندن می‌کند. همچنان که به میان دریاچه می‌رسد ابرهای تیره‌ای در آسمان نمایان شده و طوفان شدیدی برپا می‌گردد. قایقی هم که او بر رویش سوار بود در اثر تندباد شدید و برخورد امواج سنگین دستخوش طوفان و تکان‌های شدیدی می‌شود. خودش نیز در وضعیت موجود دچار آشفتگی و هراس بی‌حدی می‌گردد. یک باره... پس از آن رؤیایش، تابش نوری در برابر او، درست در انتهای قایقش پدیدار گردیده! در واقع تجلی زیبایی از نور و روشنایی امید در برابر چشمانش ظاهر شده و سپس این کلمات به گوشش می‌رسد:
چرا ترسیده‌ای!؟... تو تنها نیستی... من با تو هستم!
سپس از خواب بیدار شده، احساس خوشبینی و شهامت شگفتی داشت!
او این رؤیا را برای خانواده‌اش تعریف کرد و همه‌ی آن‌ها به بهترین گونه آن را تعبیر کردند. در روز بعد که به سمت اتاق عمل برده می‌شد، مورد هجوم دیگری از ترس و آشوب قرار گرفت! و آن رؤیای زیبا را کم‌کم فراموش کرد. هنگامی که به هوش آمد، عمل با موفقیت انجام شده و او دوباره در اتاقش در بیمارستان بستری گردیده. نوه‌ی دختری محبوبش در کنار تخت او ایستاده بود و در حالی که دست او را در دستش گرفته بود، وقتی که پدربزرگ چشم‌هایش را باز می‌کرد، به او لبخند زیبایی می‌زد!
او همچنان که نقاشی کوچکی در دست داشت، می‌گفت:
پدربزرگ! من برای شما یه کارت تبریک درست کرده‌ام!
آری آن نقاشی، یک کاردستی بچگانه بود که یک قایق را طراحی کرده بود. قایقی که در میان امواج آشفته‌ی دریایی طوفانی، مردی مضطرب و نگران در میان آن نشسته و کلماتی که به گونه‌ی یک رنگین‌کمان درآمده بودند چنین مضمونی داشت:
تو تنها نیستی... من با تو هستم.
و دخترک درباره‌ی عکس توضیحی را اضافه کرد:
این نوشته‌ها در پایین پای عکس «سری کریشنا» هستند که توی سالن دعای مدرسه‌ی ما آویخته شده است. من مخصوصاً این کلمه‌ها را کپی کردم و برای شما آوردم، چون می‌دانستم که شما از آن‌ها خوشتان می‌آید!
آری، خداوند به روش‌های گوناگون با ما گفت‌وگو کرده و به ما امید، ایمان و شهامت ارزانی می‌فرماید! فقط کافیست تا ما به اندازه‌ی لازم حساس بوده و بتوانیم ندای او را بشنویم.
