برخی مردها همیشه با هیجان تکرار میکنند که زنها موجودات غیرقابل درک، عجیبوغریب، متغیر، دمدمیمزاج و ... هستند. باید گفت ما مردانیم که از ویژگیهای زنانه بیاطلاع هستیم، پس چرا توقع داریم بتوانیم آنان را بشناسیم؟
بهجای سرزنش کردن آنان به خاطر اینکه ما را نمیفهمند، چند روش برای کشف و درک بهتر اسرار سیارهی آنان داشته باشیم تا بتوانیم رابطهیی بهتر در اجتماع باهاشان برقرار کنیم.
این پست ۸۱ روش برای درک بهتر دنیای زنان ارائه میدهد. ۸۱ روش از تعالیم عارفان، فیلسوفان، بزرگان دانشوفن و یافتههای جدید روانشناسی که در قالب توصیههای کوتاه مؤثر و عملی آورده شدهاند.
ارائهی راهکارهایی برای کمک به درک بهتر خانمها سفری برای صلح در زندگی و نزدیکتر شدن قلبها؛
۱. میپذیرم که من اول برای کشف سرزمین او پاپیشبگذارم.
لازم است که حتماً اول یکی پا پیش بگذارد. بنابراین بهتر است در این راه، من کمی صبر و پشتکار به خرج بدهم. مطمئناً او روزی از این بابت سپاسگزارم خواهد شد.
۲. بی چونوچرا از این عقیده که او همتای خودم است دست برمیدارم.
این فکر اولین و رایجترین خطاست که سرمنشاء اشتباهات بعدی میشود. او نه تنها موجود متفاوتی است، بلکه بهویژه یک زن است. از دودمانی است که باید با آداب و زبانش آشنا شد. درست مثل برخوردی که با یک نفر خارجی میکنیم. کسی که نه زبانش را میدانیم و نه فرهنگش را میشناسیم.
۳. اصلاً انتظار ندارم که درست مثل من واکنش نشان دهد.
باید پذیرفت حتی پیش از قصد و نیت برای شناخت او، اول لازم است که تفاوتها را پذیرفت که واکنشهای او بههیچوجه مثل من نخواهد بود.
۴. به تفاوتهایش احترام میگذارم.
هدف، نه برتریجویی است و نه تعیین اینکه کدام یکی بهتر است. فقط و فقط درک کردن اوست برای رسیدن به تفاهم پایدار.
۵. میدانم که توافق و همدلی، زادهی تفاوتها و مکمل یکدیگر بودن است.
اگر همه مثل هم بودیم دنیا چقدر بیرنگ و کسلکننده میشد! این موضوع را هیچوقت فراموش نکنیم که ما دو وجود متفاوت و کاملکنندهی یکدیگر هستیم.
۶. مرزبندیهای مجازی یه مرسوم را رد میکنم.
مثلاً خانه مال خانمها، ماشین مال آقایان است و ... این نگرش فقط زن و مرد را به درون مرزهای مجازی میراند که با کشف و درک متقابل منافات دارد.
۷. میپذیرم که او قلمروهای خاص خودش را دارد.
درکِ دیگری برای برقراری ارتباط بهتر با او و دوست داشتن، به معنی هجوم به تمامیت ارضیاش نیست. بلکه برعکس، با رها کردن او برای ابراز وجود است که میتوان به حقیقت وجودیاش دست یافت و درکش کرد.
۸. قبول میکنم که هرگز او را به طور کامل نخواهم شناخت.
ما حتی در شناخت خودمان هم مشکل داریم. چطور میتوان تصور کرد که روزی بتوانیم همسرمان که از جنس ما نیست را به طور کامل بشناسیم؟
۹. به زنان اطرافم هم توجه میکنم.
بررسی، دقیق شدن و عدم بهانهگیری در رفتار کسانی که با آنان رابطهای کاری، دوستانه، خویشاوندی و حتی نسبت خونی داریم، بسیار آسانتر است تا زن زندگیمان! زیرا در مورد آنان قضاوت نمیکنیم ولی در رابطه با همسر خود این کار را میکنیم که شیوهی مواجههی هوشمندانهای نیست.
۱۰. از او میخواهم در مورد رفتارهایی که سر در نمیآورم، توضیح بدهد.
زنان به شدت محتاج تبادل کلامی با نزدیکانشان هستند. وقتی مردی در این راه پیش قدم میشود، آنها به شدت تحت تاثیر قرار میگیرند و محبت خود را نثار همسرشان میکنند.
۱۱. درک میکنم که رابطه برقرار کردن یک بازی دونفره است.
همانطور که ژاک سالومه میگوید: «رابطه، شالگردنی است که هرکس یک سرش را در دست دارد». همیشه کمی از آن در دست ماست. بنابراین بهتر است فکر و انرژی خود را روی سری متمرکز کنیم که در دست داریم تا اینکه طرف مقابل با تکهی خودش چه میکند.
۱۲. گوش کردن را یاد میگیرم.
گوش کردن بزرگترین تفاوت اختلاف آفرین بین زنان و مردان است. مردها بیشتر روی رفتار و زنان روی گفتار و کلام تمرکز میکنند. خانمها بیشتر دوست دارند یک گوش شنوا برای حرفهایشان داشته باشند تا اینکه صرفاً راه حل به آنان پیشنهاد شود.
۱۳. وقتی از مشکلش با من صحبت میکند، به او راه حل پیشنهاد نمیکنم.
زنان با هم زیاد حرف میزنند. همین صحبت کردن دربارهی مشکلاتشان، تسکین دهنده است و از فشار قضیه کم میکند. وقتی از شدت این فشار کاسته شود، تازه میروند سراغ راه حل. بنابراین در این مورد دوتاپلهیکیکردن به صلاح نیست.
۱۴. وقتی از من درخواست کند به او راه حل پیشنهاد میکنم.
اگر بپذیریم که اول پای درددل زنان بنشینیم، همین ابراز علاقهی ما به گوش کردن، آنها را آرام میکند و کمک بزرگی است برای اینکه وارد مرحلهی بعدی یعنی عمل، بشوند. احتمالاً در این وقت است که میتوانند به توصیهها و راهحلهای پیشنهادی مردها گوش دهند.
۱۵. با او همدردی میکنم.
زنان وقتی مشکلی دارند، پیش از هر چیز نیازمند همدردی هستند. آنان مایلند که دیگران از ریزبهریز آنچه انجام دادند مطلع شوند. بنابراین با دادن این فرصت، با او همدردی میکنم.
۱۶. از گفتن جملاتی مثل: «مهم نیست!» جداً خودداری میکنم.
این کار اشتباه محض است. بههیچ وجه نباید مشکل آنان را کوچک و کم اهمیت به حساب آورد. در عوض بهتر است با گفتن: «من هم اگر جای تو بودم، لغت میدادم»، یا «من هم به نوبه خودم نمیتوانم چنین رفتاری را بپذیرم». اولین گامهای همدلی با آنان را برداشت.
۱۷. از او سؤال میکنم.
با این روش نشان دهم که نه تنها نسبت به مشکلاتش بیتفاوت نیستم، بلکه حتی به شنیدن احساساتش هم علاقهمندم. با این روش صمیمیت بیشتری بین ما ایجاد میشود.
۱۸. فرستادن پیامهای بدون کلام را یاد میگیرم.
وقتی زنی در هر فصلی از زندگیاش آب به سخن آغشته میکند، کافی است مخاطبی مقابلش باشد که فقط سرش را به علامت تصدیق تکان دهد و لبخندی حاکی همدلی به لب داشته باشد. همین کار باعث میشود که او احساس کند درکش کرده و در مواجهه با چالشهای خاورمیانه، پشتیبان و حامی مشوقی در اجتماعی چنین دارد.
۱۹. میپذیرم که با دوستانش روابط صمیمانهای داشته باشد.
مردها معمولاً از این وجه اشتراک زنانه بیمناکند. تبادل کلامی زنان، آنان را میترساند. ولی جایی برای هراس نیست. برعکس، بعد از همین گفتگوهای مفصل است که زنان تسکین یافته، با خیالی آسوده، بیدغدغه و حتی شکیباتر به خانه برمیگردند.
۲۰. تشکر میکنم.
زنان به طور فطری مایلند برای اینکه مورد علاقه واقع شوند، عشق و محبت نثار کنند. هرچند که معمولاً هم انتظار متقابلی ندارند. چه بهتر که در پاسخ به آب از محبت لطیف آدمها، قدردانشان باشیم.
۲۱. ابراز علاقهام را چند برابر میکنم.
ارزش مادی هدیه برای یک زن مطرح نیست؛ پیامی که القا میکند، اهمیت دارد. ابراز علاقههای کوچک و سادهی روزانه که به او نشان میدهیم. مانند: «به یادت بودم»، به مراتب ارزشمندتر از یک هدیهی وزین و گرانبهای سال یک بار هستند!
۲۲. دیگر از تغییر اخلاقهای ناگهانیاش رنجی به خاطر نمیشود.
زندگی زنان تابع دورههای ثابت. بنابراین آنها مدام تحتتأثیر تغییرات هورمونییی قرار دارند که بر خلقوخویشان تأثیر میگذارد. در نتیجه، این تغییر خلق برایشان یک صفت ثانویه میشود که حتی در زمانهای عادی هم بروز میکند. به هر حال باید به آن ساخت.
۲۳. احساساتم را به زبان میآورم.
البته این کار برای یک مرد مستلزم سعی، تلاش و صرف انرژی فراوان است. ولی رابطه را پربار میکند و برای یک زن رضایت خاطر بیحدوحصری بههمراه میآورد که متقابلاً محبت بیشتری میکنند.
۲۴. کلمات، دیگر مرا نمیترسانند.
بعضی مردها معمولاً از به زبان آوردن کلماتی که برایشان تعهدآور باشد، هراس دارند، چون در صورت تغییر عقیده یا احساسشان، از شکست حاصل میترسند. در مورد زنها قضیه طور دیگری است. بیان احساسات است که اهمیت دارد یعنی در لحظهای که احساس تحریک میشود، امکان به زبان آوردن آن بیشتر است.
۲۵. بین تغییر و شکست فرق میگذارم.
تغییر و تحول جزء جداییناپذیر زندگی زنان است. آنان هر ماه دستخوش تغییرات هورمونی میشوند. ولی مردها از آهنگ حیاتی یکنواخت و کاملاً متفاوتی بهره میبرند. بنابراین، اغلب اینطور برداشت میکنند که هر تغییری به شکست منتهی میشود؛ چون هیچوقت نتوانسته یا ندانستهاند که تا انتهای راهی را که در آن گام نهادهاند، طی کنند.
۲۶. میپذیرم که بعضی وقتها هم او به من توصیههایی بکند.
وقتی زنی میبیند که مردی که با رابطهای کاری با صمیمانه و یا مشکلی دارد، بیش از هر چیز میل دارد او را حمایت کند. در این مواقع به او گوش دهید. همیشه اگر آقا صحبت نکند، خانم حرف میزند. مثلاً شروع میکند به توصیه و ارائهی راهحل. کارش به این معنی نیست که به او اعتماد ندارد. بلکه میخواهد برای حل مشکل مردانهاش در ابعاد جامعتری کمکی کرده باشد.
۲۷. سعی میکنم مراقب و دلسوز باشم.
برای این کار لازم است که به کلی از تحمیل کردن رفتارها، آرزوها و احساسات به طرف مقابل خودداری کرد. در عوض باید آزاداندیش بود. اغلب، همین تغییر نگرش ساده برای شروع کافی است. اینطوری میفهمم زنی را که میخواهم خوشنود کنم، واقعاً چه میخواهد.
۲۸. راحت دربارهی دغدغهها و مشکلاتم صحبت میکنم.
مردها اغلب از گفتن مشکلات خودداری میکنند. در نظر آنان این نوعی شکست است. این کار دلسردکننده تلقی میشود. این حس را منتقل میکند که راهی برای حمایت و پشتیبانی سخت پیدا میشود. زنان، آنان را مشغول و دور از دسترس میبینند. در نتیجه افتادن در دور باطل سوء تفاهم شروع میشود.
۲۹. وقتی با من حرف میزند، سعی میکنم شنوندهی خوبی باشم.
به درس عید مدت زمان کوتاه سرپا گوش را ترک یک شنونده دائمی گیج و سربههوا بود. انجام این کار از نظر زنان بسیار حیاتی است!
۳۰. هیچوقت مشکلاتش را کوچک و بیاهمیت به حساب نمیآورم.
زنان مانند مردان نیاز دارند که راجع به مشکلاتشان بنویسند، صحبت کنند و به شیوهی خودشان آن را ابراز کنند. این کار کمکشان میکند، بفهمد کدام مشکلات مهم و کدامها روزمره و گذر میباشد.
۳۱. یاد میگیرم که احساساتم را از صافی رد و مؤثرهایش را جدا کنم.
نه آنطور که به خودم فشار بیاورم یا نقش بازی کنم. فقط یاد میگیرم که صادقانه و بدون پنهان کردن احساساتم، به وقت مناسب، راحت ابرازشان کنم. با کمی سبد قطع این کار به سادگی ممکن میشود.
۳۲. حرف میزنم، حرف میزنم، حرف میزنم.
یک متن از بعد مدتی به حال خودش باشد یا روزنامه بخواند تا دغدغههای روزانهاش را فراموش کند؟ خب، در اینطور مواقع اگر او لب فرو ببندد و چیزی نگوید، کارش را به حساب میل به کنارهگیری یا دوری جستن میگذارند، صرف نظر از اینکه شیوهی ابراز مشکلات هر یک از ما بسته به ویژگیهای شخصیتی ما دارد، اگر خودش تنها بگوید: «روز شلوغ و پردغدغهای را گذراندم، میخواهم یک نیم ساعتی راحت باشم. این کار آرامم میکند، بعدش میتوانم صحبت کنم.» این برچسبها را دیگر به او نمیچسبانند.
۳۳. بعد از اینکه مراحل بحرانیاش را گذراند به او پیشنهاد کمک میکنم.
فقط برای اینکه در خستگیهای روزش سهیم شوند و به او بفهمانم که در کنارش هستم. با این کار به نتیجهی سودمندی دست خواهیم یافت.
۳۴. وقتی از واکنشهای سر در نمیآورم، تقصیر را به گردن او نمیاندازم.
برای جلوگیری از بالا گرفتن مشاجرات، دلخوریها و عدم درک متقابل، کمی به او مهلت میدهم و یا از او سؤال میکنم. این کار واقعاً واجب است.
۳۵. از خوبیهایش تعریف میکنم.
بی آنکه به خودم فشار بیاورم و یا خودم را مجبور به این کار کنم، از مهربانیاش، چشمها، دهان، فرم پا، هوش و مهارت، چند بعدی بودنش، کارآیی و ... بدون دروغ و اغراق، با تأکید روی نکات مفید و مثبت، تعریف میکنم. تمام خوبیها و محسناتش را به زبان میآورم.
۳۶. هر از گاهی او را غافلگیر کنم.
همهی زنان دوست دارند که مردشان فرشتهی آرزوهایشان باشد. این طرز تفکر در حالی که در نظر مردها کودکانه است، ولی برای زنان خیلی هم جدی میباشد. آنان دوست دارند یک نفر دستشان را گرفته و با خود به یک تعطیلات آخرهفتهی غیرمنتظره یا صرف شامی با چراغ خاموش و شمع روشن و از این کارهای رمانتیکگونه داشته باشد و ببرد.
۳۷. برایش وقت میگذارم.
وقتی را که مرد صرف زن میکند، از تمام مادیات دنیا برایش ارزشمندتر است. چون این توجه و لذت با تمام طلاهای دنیا هم خریدنی نیست!
۳۸. او جنبهی نظری و مفهومی زندگی را ترجیح میدهد و من این موضوع را میپذیرم.
زندگی روی سختش را به فیزیک بدن زنان بیشتر نشان میدهد. به واسطهی آنچه طبیعت بر جنسیتشان به آنان تحمیلکرده، با آن روبهرو میشوند. سختی بچه به دنیا آوردن و تغذیهی خانواده. بنابراین عاقلانه است که این جنبههای زندگی برایشان بیشتر از سایر مسائل اهمیت داشته باشد.
۳۹. برای گرایشهای مذهبیاش احترام قائلم.
زنان بیشتر از مردان گرایشهای مذهبی و روحانی دارند. ممکن است این گرایش در یک نظر یک مرد معقول نباشد ولی باید پذیرفت که عارفان بر این عقیدهاند که امری فطری و غیر اکتسابی است.
۴۰. بیخیالیهای موسمی او را میپذیرم.
این هم خصوصیت دیگری از زنانگی است. قدرت تغییر حالت ناگهانی به یک موجود کاملاً بیخیال و سبکسر. انگار بیخیالی همانقدر اهمیت دارد که جدیت.
۴۱. به طرز فکرش احترام میگذارم.
نظام فکری زن و مرد متفاوت است. مردها بیشتر تحلیلگرانه و منسجم و خطی فکر میکنند. در حالی که زنان بیشتر به جزئیات توجه داشته و شهودیترند. ولی نتیجه این نیست که یک جنس بهتر از دیگری فکر میکند.
۴۲. در دلربایی کردنهایش با او همبازی میشوم.
چشمهایش را از همانها که فقط میان من و اوست، برایم خمار میکند؟ بیهیچ دلیل خاصی مثل یک ملکه خودش را آرایش میکند؟ یا یکدفعه به لباس خدمتکار یا کلی در میآید؟ خب، بازی میکند، و باید از این بازی با هم لذت ببریم.
۴۳. مظاهر مورد علاقهاش را خدشهدار نمیکنم.
هر یک از ما برای خود الگوهایی داریم. حتی وقتی همسویی و اتفاق نظری نسبت به الگوهای طرف مقابلمان نداریم، باید احترام او را نگه داریم. درست یا نادرست، این الگوها و مظاهر جزئی از ساختار و ماهیت وجودیاش هستند.
۴۴. با وجود آنکه به نظر میرسد نمیداند چه میخواهد، آرزوهای دورودرازی در دلش میپروراند.
زنان با آرزوهایشان بیشتر سر میکنند تا مردها. پهنهی آرزوها جایی است برای تحقق یافتن آنها مطابق ارزشهای اجتماعی؛ زنان با قطبنمای جاذبهودافعه در آن رهیابی میکنند. بنابراین همه اینها تابع منطقاند، هرچند گنگ و ناپیدا هستند.
۴۵. تلاشم را میکنم که از احساس گناه او کم کنم.
زنان قهرمان بی بدیل احساس گناه در تمام زمینهها هستند. برخی از آنان هیچوقت به طور کامل احساس رضایت خاطر نمیکنند. مادر خوب، همسر لایق، شاغل کارآمد، هیکل روی فرم و ... ! هیچکس نمیتواند با یک دست این همه هندوانه بردارد. او هم این مطلب را خوب میداند. بهتر است به او کمک کنیم که کمی از این دغدغهها فاصله بگیرد. مثلاً با یادآوری و تأکید روی قابلیتها و محاسنش.
۴۶. به حریم کاشانهاش احترام میگذارم!
خانه برای یک زن اهمیت بسیار دارد. چون جایی است که مأمن و مأوای خویش را بازمییابد. مکانی است برای تمدد اعصاب و تجدید قوا. کانونی است که با آرایش آن به سلیقهی شخصی، میتواند در آن خودش باشد و ابراز وجود کند.
۴۷. به هر آنچه در خانه میگذرد، توجه نشان میدهم.
چه با زنی زیر یک سقف زندگی کنیم چه نه، او همیشه از اینکه بتواند توجهات و نگرانیهایش را نسبت به محل زندگیاش، با کسی تقسیم کند، خوشنود و راضی میشود. مثلاً: انتخاب اشتغال صرف یا گرفتن تخصص یا پرداختن به تحقیقات و مطالعات علمی. ولی باید مراقب بود که هیچ چیز و هیچکس نخواهد این حکومت را از دستش درآورد. به هر حال هرچه باشد اینجا قلمرو اوست.
۴۸. از هرگونه رقابت و هماوردی خودداری میکنم، هر زمینهای که باشد.
وقتی تفاوتها بارزند و خودنمایی میکنند، خواه ناخواه میرید به پیدا کردن «بهتر» و «بهترین» به وجود میآید. این اشتباه محض است! هیچگونه برترییی در این بین وجود ندارد. فقط تفاوتهاست که باید کشف، شناخته و تعدیل شوند.
۴۹. اطاعت و انعطافپذیریاش را پای تزلزل و دمدمیمزاجیاش نمیگذارم.
این انعطافپذیری او هم نوع دیگری از برخوردش با جهان بیرون است. اینطوری به جای درگیری و ناسازگاری، میتواند خودش را با محیط وفق دهد و با مسائل کنار بیاید. زنان به طور فطری از این شیوهی برخورد، بیشتر بهرهمندند. البته طبیعی است که نسبت به شیوهی مردانه دارای محاسن و معایبی هم هست.
۵۰. سازشپذیریاش را تقدیر و تحسین میکنم.
این سازشپذیری که مردها را اینقدر میترساند، شایستهی تقدیر و تحسین است. چرا که در واقع مکملی است برای آنها که همیشه فقط روی یک هدف واحد کلیک میکنند.
۵۱. من هم همان موسیقی را که او دوست دارد، گوش میکنم.
این روشی دلنشین و مؤثر برای ورود به دنیای زنانهی اوست. به شرطی که کاملاً بیطرفانه و بدون قضاوت باشد.
۵۲. دلمشغولیهایش را به باد انتقاد نمیگیرم.
بعضی روزها را صرف رسیدگی به همسر و بچههایش میکند و با خانوادهاش به گردش میرود و ... خب، حتماً این کارها به مذاقش خوش میآیند که انجامشان میدهد. تا زمانی که لب به شکایت باز نکرده ونکردهای، نباید از دلمشغولیهای خرده گرفت. حتی اگر دلیل کارهایش را هم نفهمیم.
۵۳. از نیمکرهی راست مغزم نیز استفاده میکنم!
هر یک از نیمکرههای مغز ما عملکرد مشخصی دارند. نیمکرهی چپ، ادارهی تفکر منطقی، نظری و مفهومی را بهعهده دارد. در حالی که نیمکرهی راست، تفکر شهودی، هیجانی و احساسی را مدیریت میکند. مثلاً: ریاضیات در نیمکرهی چپ و فعالیتهای هنری در نیمکرهی راست اداره میشوند. برای نزدیک شدن به دنیای زنانه، باید نیمکرهی راست را بیشتر به فعالیت وادارش کرد.
۵۴. اجازه میدهم با طیب خاطر و دل خوش مرا مورد لطف قرار دهد.
بسیاری از خانمها از خدمت به مردی که مهرش را به دل دارند، احساس رضایت خاطر عمیقی میکنند. حمام را آماده میکنند، همیشه قبل و بعد از کار، با هیجان یا روی گشوده به استقبالش میروند. اگر به آنها اجازه انجام چنین کارهایی داده شود، برایشان بسیار دلخوشکننده خواهد بود. البته بیغر زدن، احساس کوچک شدن و متهم کردن به اینکه به واسطهی این ابراز لطفها با شما مثل بچه رفتار میکند. این کار احساس رضایت خاطر و خوشنودییی متقابل فراهم میکند.
۵۵. دیگر تقلا نمیکنم که او را تغییر دهم؛ بلکه سعی میکنم شخصیت وجودیاش را بهتر درک و حس کنم.
اگر به سبک خودش به او میدان بدهیم خیلی بهتر میتوانیم به او نزدیک شویم، تا اینکه به عنوان یک ناظر خارجی او را از بیرون نظاره و تحویل کنیم.
۵۶. برای تمام نقشهایی که او همزمان در زندگی دارد، جایگاهی در نظر میگیرم.
مادر، همسر، فرزند، دوست، معشوقه، همدم، همراز و ... یک زن میتواند در یک زمان در این نقشها باشد. در همهی این نقشها. با خلوص و علاقهمندی تمام. چه نیکوتر که احساس کند در تمام این نقشهای ارزشمند به اندازهی کافی مقبول و پذیرفته است.
۵۷. قبول میکنم که بر تفاوتهایمان تأکید کند.
تاکید بر تفاوتها به معنی تأیید ماهیت وجودی است. همچنین روشی برای پذیرش بهتر «خود» است تا بتوان قابلیتهای وجودی را به بهترین وجه عرضه کرد. بنابراین نباید با چنین رفتارهایی احساس رنجیدگی و آزردگی خاطر کرد.
۵۸. همیشه آمادگی دارم که در لحظات ناتوانی و پریشانی، همراه او باشم.
بعضی از زنان بیش از انرژیشان، خیالپردازی و برنامهریزی میکنند. زیرا عقیده دارند که میتوانند هر باری را به دوش بکشند و هر چیزی را تحمل کنند. دوست دارند در زمینههاب مختلف دارای مهارت و برای هر کسی در هر کجا حاضر به یاری رساندن باشند. بعضی وقتها به دوش کشیدن اینبار برایشان بسیار گران میآید و به یکباره مورد هجوم افسردگی قرار میگیرند. ولی اگر احساس کنم که عزیزانشان درکشان میکنند و با آنان همدلند، قوایشان خیلی سریع تجدید میشود.
۵۹. او را به چشم سرزمین بیگانهای نگاه میکنم که باید به آن سفر کرد.
آنجاست که با ناشناختههای بسیار دلنشینی برخورد خواهم کرد. این روش بسیار سادهای برای پذیرفتن تفاوتها است. بیآنکه از این بابت احساس خطر کنم.
۶۰. قبول میکنم که در رالی زندگی گاهی هم او مسیریاب باشد.
در زندگی مشترک هم، مثل مسابقهی رالی، یکی رانندگی میکند و یکی هم رهبری و مسیریابی. بنابراین بهتر است که این نقشها نوبتی شوند تا هر یک بتوانیم از موجودیت خود، احساس رضایت خاطر کنیم و آن را به دیگری هدیه دهیم.
۶۱. بی آنکه قضاوت و انتقاد کنم، اجازه میدهم که به کارهای مردانه بپردازد.
به مکانیک و تعمیرات علاقمند است؟ وقتی ماشین خراب میشود او هم کاپوت را بالا میزند؟ خب، بهتر است اجازه دهیم او هم به سبک خودش کارش را بکند. مسلماً با سبک ما متفاوت است. حاصل کار مهم است. کمی صبور بودن هم بد نیست.
۶۲. وقتی از پس یه کار مردانه به خوبی برمیآید، به او آفرین میگویم.
اینطوری او احساس میکند که برایش ارزش قائل شده و قدرش را دانستهاند.
۶۳. اذعان میکنم که بخشی از وجودم را در او میبینم.
هر یک از ما همزمان هم مرد و هم زن هستیم. بنابراین بخشی از وجود یک مرد سرشتی زنانه دارد که آن را در آیینهی وجود یک زن باز مییابد. بخشی که به کل منکر آن شده یا از آن بیخبر هستیم.
۶۴. فقط ناظر حرکات و واکنشهایش هستم، بی آنکه انتقاد یا قضاوت کنم.
ما به دیگران همان چیزی را ارائه میکنیم که دوست داریم از آنان دریافت کنیم. این شیوهی خوبی است که باید دنبالهاش را گرفت.
۶۵. سعی میکنم با او همان رفتارهای خودش را داشته باشم.
این هم نوع دیگری از آیینه است که خیلی هم مؤثر عمل میکند. به جای آنکه با او همان رفتاری را بکنیم که دوست داریم او با ما بکند، بهتر است آن کاری را انجام دهیم که او توقع دارد و آگاهانه یا ناخودآگاه در رفتارهایش انجام میدهد.
۶۶. هر از گاهی یادی هم از دوران بشر اولیه و غارنشینی میکنم.
اجداد دیرین ما هم وظایفشان را تقسیم کرده بودند. مردها روی هدف واحدی تمرکز میکردند؛ شکار، تهیهی آذوقه و دفاع از کیان خانواده در برابر خطرات. بنابراین طبیعی بود که وقت زیادی برای تبادل تجربیاتشان نداشتند. برعکس، زنان همیشه در کانون خانواده بودند، بچهها را بزرگ میکردند، مراقب بودند، آتش خاموش نشود و ... احتمالاً در این میان وقت میکردند که ایدهها و اندیشهها حسهای صادقانه و نگرانیهای خود را با هم تقسیم کنند.
۶۷. بسیاری از خصیصههای زنانه و مردان میراث اجداد دیرین ما است.
مثلاً اینکه مردها احتیاج دارند با هوشیاری و مراقبت همیشگی روی یک هدف یا فعالیت واحد تمرکز کنند و زنان نیازشان به یک حامی و پشتیبان. چرا باید سعی کنیم این تفاوتهای میراثی را از بین ببریم؟ تفاوتهایی که به زیبایی مکمل یکدیگرند.
۶۸. سعی نمیکنم برای همانندی با او خودم را عوض کنم.
پذیرفتن ماهیت وجودی یک زن با تمام تفاوتهایش، سعی در سازگاری و همخوانی با او و آنچه که میخواهد و آرزو میکند، بدین معنی نیست که داریم خودمان را عوض میکنیم. متأسفانه این نگرش غلط و مصیبتباری است که بیشتر مردهای خاور دور دارند.
۶۹. تفاوتهای وجودیام را بهسازی میکنم و پرورش میدهم.
برای اینکه او هم به نوبهی خود موفق شود مرا بهتر بشناسد. گاهی مردها برای زنان همانقدر ناشناخته و غریبه هستند که زنان برای مردها.
۷۰. صلابت و قدرتش دیگر برایم آزاردهنده و ناخوشایند نیست.
این تکهکلام قدیمی که میگوید: «پسرها شیرند مثل شمشیرند، دخترها موشند مثل خرگوشاند»، دیگر اسقاط شده است. هر کسی به سبک خودش، هم شجاعت و صلابت نشان میدهد و هم ضعف و ناتوانی.
۷۱. تعادل درونیم را بهسازی کرده و پرورش میدهم.
وقتی آدم با خودش آشتی باشد و از نظر روحی و درونی در حالت متعادلی به سر ببرد، مشاهده، درک، پذیرش و لذت بردن از تفاوتهای طرف مقابل بسیار آسانتر میشود.
۷۲. هیچگاه فراموش نمیکنم که من جذب زنانگی او شدم.
بیانصافی است اگر جذابیتهای دیگر یک انسان را نادیده بگیریم. فقط به خاطر اینکه از عدم شناخت هراس داریم.
۷۳. با پرورش صفات انسانیام کمک کنم که او هم بتواند این صفات را در درون خودش بپرد.
صفات انسانی خودم را پرورش میدهم تا بتوانم بهتر به او کمک کنم که او هم این صفات را در درون خودش بپرورد. مگر نه این است که باید موجودی مقبول و بااخلاق بود، چه نسبت به خود و چه نسبت به دیگری؟ آیا در زندگی این از همه مهمتر نیست؟
۷۴. مراعات برخوردش با زمان را میکنم.
ساعت درونی همهی ما یکی نیست. حتی به ساعت روی دیوار هم یکسان نگاه نمیکنیم. ممکن است در جای عجول و در موقعی صبور باشیم. در این رابطه با او به توافق میرسم. بنابراین نباید به خاطر یک چنین مسائل بیاهمیتی عصبانی شویم.
۷۵. از این طرز تفکر که همهچیز به اندازهی کافی توضیحدادهشده، دست برمیدارم.
نیاز زنان به گوش شنوا همیشگی است. آنان میخواهند که تعلق خاطر و دلبستگی طرف مقابلشان را با پوست و گوشتشان لمس کنند. چون این کار، هم به آنان اطمینان خاطر و آرامش میدهد و هم لذت بیحدوحصری نصیبشان میکند.
۷۶. شم درونیافت او دیگر مرا نمیترساند.
زیستشناسان معتقداند شم درونیافت زنان قویتر از مردان است. چرا که مغزشان نیروی الکتریکی قویتری را در خود ذخیره دارد که در حین خواب هم عمل میکند. اینم نکا میدهد که حتی به طور ناخودآگاه بتوانند دائماً هر نوع اطلاعاتی را که به این «حس ششم» میرسد، دریافت کنند. بعضی وقتها این نیرو ترسناک هم میشود.
۷۷. سعی میکنم دیگر از دست احساساتی بودنش، عصبانی نشوم.
اینجا هم تفاوتها بیداد میکنند و بیشک بیش از اوقات دیگر مسئلهساز هستند. مرد و زن همانطور که در خصوصیات جنسی تفاوت دارند، رفتارهای احساسی و هیجانیشان هم نه تنها متفاوت بوده، حتی هماهنگ هم نیست. باید هر دو طرف تلاش کنند که چنین تفاوتهایی، خوشایند و بارور شوند.
۷۸. اگر برای درک جهان اطرافم دچار مشکل شدم، بیدرنگ به یک متخصص مراجعه میکنم.
خودآموزی و بالا بردن معلولات به کمک کنفرانسها و سمینارهای آموزشییی که برای درک بهتر تفاوتها طرحریزی شدهاند بسیار مفید است. چه چیزی مانع شرکت شما و یا مطالعه دربارهی این دورهها میشود؟
۷۹. از پیله کردن روی مسائل بیخود دست برمیدارم و در عوض روی آنچه که کشف کردهام تمرکز میکنم.
مثل سایر تلاشها و به درودیوار زدنها که عاقبت ندارد. بهتر است آدم نهایت سعیاش را بکند تا به آنچه که کشف کرده و پذیرفته خو بگیرد، و تا جایی که ممکن است، آموختههایش را به عمل درآورد تا اینکه بگذارد همینهایی را هم که در دست دارد در باقی راهی که پیش روی موقعیتهای زندگی اوست، از بین برود.
۸۰. از او درخواست کمک میکنم.
چون برای رسیدن به درک متقابل، تنها با همکاری هر دو نفر مرد و زن امکانپذیر است.
;