پرسش و پاسخ.
اگر فردی با جنس مخالف رابطهای داشت و توبه کرد آیا خداوند باز هم او را رسوا خواهد کرد؟
اولاً دنیا کوچک و رویدادها تابع قانونهای ثابت هستند و به قول معروف گندم از گندم بروید جو ز جو. ثانیاً مبحث توبه جداست. از شما میپرسم: اگر دستتان را بگذارید زیر چاقو و آن را فشار دهید و انگشتتان قطع شود آیا با توبه کردن سر جایش میچسبد؟ در موضوع ارتباط با جنس مخالف هم همین گونه است. فرض کنید من با کسی در ارتباط بودم که از اتفاق فامیل فردی است که میخواهم با او ازدواج کنم. خوب باید چه اتفاقی بیفتد؟ آیا با توبه و دعا فامیل همسر آیندهام عوض میشود؟ چرا به قضیه یک طرفه نگاه میکنیم و چرا همیشه طلبکار خدا هستیم؟ این منطقی است که به خدا بگوییم خدایا من با جنس مخالف ارتباط برقرار میکنم تو خودت مشکلات بعدش را حل کن.
چرا از اول به این کار تن میدهیم؟ در این زمینه نمیتوانم قضاوت کنم، شاید خداوند به چنین فردی کمک کند و رسوا نشود و شاید هم نه. تا به بندهاظ درس بدهد و او را ادب کند. در مجموع این قانون حاکم بر هستی است و در حالت طبیعی چنین اتفاقهایی ممکن است رخ دهد.
یکی از دوستان من که مشاور است میگفت:
پسری را نزد من آوردند که به لحاظ روانی افسردگی شدید داشت و یکی دو مرتبه هم خودکشی کرده بود. وقتی با او صحبت کردم گفت: من طبع شاعری خوبی دارم. دوستی داشتم که خیلی پولدار بود. ولی من پول تو جیبی کمی داشتم. اگر شارژ موبایلم تمام میشد به دوستم میگفتم و او برایم شارژ میخرید. یک بار به من گفت در ازای شارژی که به تو میدهم تو هم لطفی به من بکن. از من خواست که شعرهایی به او بدهم تا برای دوست دخترش بفرستد. این روابط مرحله به مرحله بود ابتدا پیامک. تلفن و بعد دیدار. به روز ملاقات رسیدیم. دوستم گفت که من در پارک فلان با دوست دخترم وعده میکنم. تو هم با دوست دخترت همان جا وعده کن تا همه با هم آشنا شویم. منم قبول کردم و رفتیم پشت شمشادها و منتظر دخترها شدیم. وقتی آنها آمدند متوجه شدیم که من با خواهر دوستم ارتباط برقرار کرده بودم و او با خواهر من. یعنی دوستم به من شارژ میداد تا برای خواهرش پیام بفرستم و من به او شعر میدادم تا برای خواهرم بفرستد. خلاصه مطلب این است که ما نمیتوانیم از قانونهای هستی فرار کنیم. بعضی مواقع ما اشتباهی میکنیم و انتظار داریم خدا برایمان حلش کند. خوب بهتر است از ابتدا خودمان انجامش ندهیم. توجه کنید اسم دیگر گناه ذنب به معنای دنباله است. یعنی آثار گناه با توبه در آن دنیا بر شما وارد نمیشود. ولی معلوم نیست که در همین دنیا نیز چنین باشد. ممکن است خداوند کمک کند ولی هیچگاه طلبکار خدا نباشید چون دنیا بسیار کوچک است و همه چیز تابع قانونهای هستی است و اتفاق ممکن است در آن بیفتد. این را هم بدانید که:
۱. هر کس با خدا صادقانه و خالصانه معامله کند، ضرر نمیکند و پشیمان نمیشود؛
۲. جلوی ضرر را هر کجا بگیریم سود کردهایم؛
۳. خدا جبرانکننده است و انشاالله که یاری میکند ولی نباید طلبکار باشیم.
چگونه دعا کنیم که خداوند توبهمان را بپذیرد؟
اعتقاد قلبی من این است که اگر بنده توبهی حقیقی کند و اشتباهاتش را نیز جبران کند، خداوند توبهاش را میپذیرد. جبران اشتباه یعنی اینکه سعی کند برخلاف گذشته این بار در مسیر بندگی خدا قرار گیرد. یعنی واجبات و انجام گناهان را ترک کند و در بعد اجتماعی عدهای را با مسیر و دین الهی آشنا کند. یقین دارم که اگر خطایش را جبران کند از آسیبهای گفته شده در امان میماند البته به شرطی که از روی عمد و آگاهان گناه نکرده نباشد. یعنی اینطور نباشد که فرد بگوید ارتباط برقرار میکنم و بعد توبه و زاری کرده و جبران میکنم. حضرت علی در وصف این افراد میفرمایند که معمولاً آنها توفیق توبه پیدا نمیکنند چرا که گناه کردن از توبه کردن خیلی آسانتر است.
آیا این روابط همیشه و در همه جا اشتباه است؟
درست یا اشتباه بودن اینگونه ارتباطها به فرهنگ هر جامعهای برمیگردد و در حال حاضر دربارهی جامعه ایران که دارای تفکر اسلامی است صحبت میکنیم. در کشورهای اروپایی هم واژهای است به معنای احمق زیبا که اگر آن را به دختری نسبت دهند فحش محسوب میشود. مثل جامعهی ما که اگر به دختری بیحیا بگویند فوق العاده عصبانی میشود. در اروپا به طور کلی این واژه مخصوص دو گروه از دختران جوان است. گروه اول دخترانی هستند که با آرایش در جامعه حاضر میشوند و با این حرف به آنها میگویند که تو از وجودت خرج میکنی تا دیگری سود ببرد. گروه دوم دخترانی هستند که در دوران نوجوانی و جوانی رابطههای گوناگونی را در زمینهی عشق و ... تجربه کردهاند.
پیش از این مرتکب گناه جنسی بزرگی شدم ولی با اینکه توبه کردم اغلب به انجام این گناه فکر میکنم. آن را در ذهنم مجسم میکنم و از آن داستانها و تصویرهای ذهنی میسازم. آیا این کار هم گناه است؟ چه راه حلی برای رهایی از این افکار گناهآلود وجود دارد؟
به شما تبریک میگویم که توانستید از گناهی که در حکم محاربه با خداوند است توبه کرده و آن را ترک کنید. انشالله در این مسیر ثابت قدم بمانید. لازم ادامهی مسیر و ثبات قدم در آن کنترل ذهن است. اگر داستانسازی و فضاسازی ذهنیتان سبب لذت جنسی شود کار حرامی انجام داده و مرتکب گناه شدهاید. هرچند گناه آن به اندازهی گناه زنا نیست. به هر حال این عمل نیز از جمله گناهانی است که از آن نهی شده است. داستانسازی در ذهن، شما را به ارتکاب گناه وسوسه خواهد کرد. لذت بردن از راه تصویرسازی شما را به انجام زنا سوق میدهد. بنابراین برای پایداری توبه لازم است که به شدت از این کار بپرهیزید. شاید این موضوع در هر زمان یا مکانی بیاختیار به ذهنتان خطور کند. اما باید بدانید که درست است که ورود این افکار به فضای ذهنیتان بدون ارادهی شما صورت میگیرد ولی نباید به آن پر و بال بدهید و با پردازش و داستانسازی آن را بپرورانید. بلکه به محض خطور این افکار بیرون بزنید. با مشغول شدن به کاری حواستان را از آن منحرف کنید تا این فکر از ذهنتان برود. رفتن به محیطهای اجتماعی مثل خانواده یا حضور در جمعی که باعث شود کمتر به این موضوعات فکر کنید را به شما پیشنهاد میکنم. انشاالله موفق و پیروز باشید.
در پاسخ کسی که گفته بود به شخصی دل بسته شده است و برای رهایی از این دلبستگی راهکاری خواسته بود گفته بودید: در حدیث آمده است وقتی دلهایی که قابلیت عاطفی خوبی دارند و تشنهی محبت خدا و اولیای الهی هستند سیراب نشوند به چنین علاقههایی مبتلا میشوند. پرسش من این است که چرا خداوند خودش چنین افرادی را از محبت خود سیراب نمیکند؟ اگر به یاد داشته باشید من هم پیش از این گرفتار چنین علاقهی نادرستی شده بودم و دقیقاً زمانی چنین علاقهای در من ایجاد شد که آرزویی جز ملاقات خدا نداشتم و بعدها نیز متوجه نشدم که چرا به فردی دل بسته شدهام.
خدای متعال انسان را مختار آفرید تا بتواند همیشه بین بد و خوب خوب را و بین خوب و خوبتر و خوبترین را انتخاب کند. فلسفهی انتخابها رشد و کمال انسان است. اینکه انتظار داشته باشیم خداوند همه کارهای ما را خود به نحو مطلوب و صحیح انجام دهد، با اختیار انسان منافات دارد و باعث میشود که انسان رشد لازم را نکند. کودکی که مدام میگیرند تا مبادا زمین بخورد، هیچگاه راه رفتن را فرا نمیگیرد و همواره محتاج دیگران خواهد بود. یکی از این کارهای مهم در مسیر رشد انسان، مدیریت عواطف و احساسات است بنابراین تا زمانی که شخص خودش با مسئله درگیر نشود و از میان چند راهیها، راه درست را انتخاب نکند، رشد نمییابد.
دوستی دارم که خیلی تنهاست. او عضو خانوادهای چهارنفره است و یک برادر دارد. از کیفیت برخورد آنها با هم دقیقاً اطلاعی ندارم اما بر اساس گفتههای او و خانوادهاش، برای پسر ارزش بسیاری قائلاند و به دختر اصلاً اهمیت نمیدهند. او برای حفظ خود و دوری از گناه دوستی با جنس مخالف بسیار تلاش کرد اما با اینکه میدانستیم این کار به منزلهی خیانت به خود، خانواده، همسر آیندهاش و ... است، هنگام چت کردن با پسری آشنا شد و کار به جایی رسید که با هم قرار ملاقاتی هم گذاشتند. او برای توجیه کارش میگفت حالا که خدا مرا به حال خودم رها کرده است و زندگی نکبتباری دارم دیگر برای پاک بودن و پاک ماندن تلاش نمیکنم. پس از صحبت با او در این باره که این پیشامدها امتحان الهی است و نباید ناشکری کنی و با این گونه دوستیها تنهاییات پایان نمییابد، توانستم هم قرار ملاقاتشان را به هم بزنم و هم ارتباطشان را قطع کنم. استاد یکی از دوستان صمیمیام است و چون از عاقبت اینگونه رابطهها آگاهم نمیخواهم به این مسیر کشیده شود. میخواستم همهی تلاشم را بکنم تا او از این گونه روابط دست بردارد. از سویی گفتن این ماجراها به خانوادهاش را درست نمیدانم. چون بعد از دعوا کردن با او وی را از همه چیز محروم میکنند و این باعث بدتر شدن حال او خواهد شد. سابقهی خودکشی هم داشته است و از تکرار آن میترسم. لطفاً کمکم کنید.
دغدغهب شما نسبت به سرنوشت و جنبهی دینی و دنیایی زندگی دوستانتان بسیار درخور ستایش است. امیدوارم همواره در مسیر آشنایی دیگران با حق و حقیقت موفق و پیروز باشید اما راه حل چیست؟
۱. در گام نخست، این نکته را به دوستان یادآوری کنید که کمتوجهی خانواده به او به این معنا نیست که حتماً نیاز به جنس مخالف دارد بلکه این تصور دامی از دامهای شیطان است. شیطان از نقطهضعف انسانها برای گمراه ساختن آنها استفاده میکند. به فرض اینکه خلاء عاطفی وجود داشته باشد. این خلا با برقراری ارتباط منطقی با دوستان همجنس پر میشود و برای جبران این کمبود عاطفی اصلاً نیازی به برقراری ارتباط با جنس مخالف نیست. علاوه بر این پسری که در گفتوگویی اینترنتی با دختری آشنا شده و خواهان ملاقات باهاش است، مشخص است که چه شخصیتی دارد. چه بسا چنین پسری به دنبال سوء استفاده باشد و اگر این مسئله بعد از گذشت مدتی معلوم شود، شکست عاطفی شدیدی برای دختر به دنبال خواهد داشت. بنابراین چرا عاقل کند کاری که بازآرد پشیمانی؟
۲. دوستتان را به یکی از جلسههای مذهبی مناسب، آشنا و او را به حضور در آن جلسه تشویق کنید؛
۳. با برنامهریزی، اوقات فراغت خود و دوستتان را به گونهای پر کنید که کمتر بتواند به این موضوعات فکر کند. کسی که مشغلهی فکری داشته باشد، دیگر وقت اندیشیدن به این موضوعات را ندارد. به خصوص اگر فعالیتها به گونهای باشد که به واسطهی آن هم به دیگران نفعی برسد و هم فرد در معرض تشویق و تشکر دیگران واقع شود و جایگاه اجتماعی مناسبی پیش دیگران پیدا کند.
۴. این حدیث امام حسین را به او یادآوری کنید که حضرت فرمودند هرکس با معصیت خدا بخواهد چیزی را به دست آورد، از مطلوبش دور شده و به سمت آنچه از آن میترسید نزدیک میشود. پس مواظب باشد که در دام شیطان نیفتد.
۵. سعی کنید رابطه معنوی خودتان و دوستانتان را با خدا بیشتر کنید. اگر میتوانید دست کم یک وعده نماز را به جماعت بخوانید و این را هم به او یادآوری کنید که ما چند صباحی بیشتر در این دنیا نیستیم. مهم این است که در زندگی ابدیمان تنها و بیکس نباشیم. موفق و پیروز باشید.
پیش از هر چیز از شما به دلیل وقت گذاشتن و پاسخ دادن به پرسشها متشکرم. از عشقهای بیارزش این زمانی که بهرهای از قداست و پاکی و عشقهای واقعی را ندارند آگاهم. به گفتهی شما جوانان با جیم جوانی جوگیر میشوند. دوستی دارم در دانشگاه که حدود ۴ سال است که عاشق فردی شده بدون اینکه آن شخص بداند و بدون اینکه با او ارتباطی داشته باشد. در ابتدا با قصد اینکه به او کمک کنم تا او را فراموش کند با او حرف میزدم اما هیچ تاثیری نداشت و روز به روز بر میزان عشقش افزوده میشد. اکنون هم اگر خبر بد حالی یا ناخوش احوالی هرچند کم طرف مقابل به او برسد از نگرانی و غصهی زیاد، او هم همان روز بیمار میشود. من تا حالا عاشق دیدهام ولی اینگونه مثل دوستم ندیدهام که شبانهروز برای سلامتی محبوبش دعا کند. او دختر پاک، مومن، باحجاب و چادری است. رسیدن دوستم به عشقش غیر ممکن و محال است. شاید خندهدار و ناباورانه باشد که عاشق یکی از مجریان صدا و سیماست. آیا این عشق درست است؟ آیا سرانجامی دارد؟ آیا ازدواج آنها به خواست خدا امکانپذیر است؟ اصلاً میتوانم به او کمکی کنم؟ مجدداً از راهنمایی شما سپاسگزارم.
تلاش و دلهای شما را برای کمک به دوستتان تحسین میکنم و امیدوارم که در این مسیر موفق و پیروز باشید. بنده با نمونههایی از این قبیل بسیار مواجه بودهام. بالاخره شیطان هر کس را به گونهای به دام میاندازد. نمیگویم عشقی که دوستتان دارد گناه است ولی اگر ذهن و دل خود را که سرمایههای او هستند به کار دیگری غیر از این کار مشغول میکرد امکان رشد برای او بیشتر بود. جسم و جان او در این مسیر فقط تحلیل میروند و فقط شیطان از رفتن سرمایههای انسان خوشحال میشود. دختر خانمی با ویژگیهایی که شما فرمودید اگر ذهن و دلش را به امام زمان معطوف کرده بود یا هدف والای دیگری را در زندگی برگزیده بود و به این اندازه تلاش میکرد، شاید الان یکی از نخبگان بود. اما متاسفانه سرمایه و وقت او در این مسیر به هدر میرود. حال که خود او حضور ندارد میتوانم راحتتر با شما که دوستش هستید صحبت کنم. معمولا اینگونه علاقهها به سرانجام نمیرسد. یعنی به وصال ختم نمیشود. شخص بعد از مدتی متوجه میشود که سالهای زیادی از عمرش را بیهوده سپری کرده است. اگر ایمان چنین فردی ضعیف باشد آن زمان از خدا طلبکار میشود که چرا کاری نکردی که من به او علاقهمند نشوم یا بحثهایی از این قبیل که اصلاً در شان خدایی خدا هم نیست. اگر این فرد بسیار مومن باشد بر عمر تباه شدهاش حسرت و افسوس خواهد خورد. شما به تلاش خود برای کمک به او برای فراموش کردن این علاقه ادامه دهید. اگرچه کار سختی است.
این قبیل افراد تا زمانی که به قول معروف سرشان به سنگ نخورد گوششان شنوای حرف حساب نیست. اما سرانجام چنین دلبستگیهایی مشخص است. در حلقههای این چنینی به بازیگران، فوتبالیستها، مجریان صدا و سیما، خوانندگان، و ... معمولاً ۷ تا ۸ سال از زندگی افراد تباه میشود. پس از اینکه این افراد به نوعی بحران روحی روانی و دلزدگی و افسردگی دچار شدند، بالاخره مجبور به ادامهی زندگی و فراموش کردن اجباری محبوبشان میشوند. کاری که خودشان در ابتدا میتوانستند انجام دهند اما اینک بعد از گذشت سالها با قهر روزگار مجبور به انجام آن هستند. شما میتوانید با نرمی با او صحبت کنید شاید به خود بیاید و به این نتیجه برسید که در حال تلف کردن عمرش است و تصمیم به درمان خود بگیرد. معمولا اینگونه رفتارها عشق نیست بلکه نوعی شیفتگی است که کمکم حالت بیماری به خود میگیرد، امیدوارم که موفق و پیروز باشید.
آیا ارتباط پیامکی با جنس مذکر کوچکتر از خود، خویشاوند، از نوع پیامهای خیلی عادی یا حرفهای معمولی و با اطلاع خانواده اشکال شرعی دارد؟
ممنون از لطف شما. دغدغهی شما را برای عمل به احکام الهی تحسین میکنم. معمولاً این پیامها و صحبتهای معمولی ختم نمیشود و مدام دایرهی گفتگوها وسیعتر میشود. حتی اگر وسیعتر هم نشود معلوم نیست طرف مقابل که از شما کوچکتر است در خلوت خود با این پیامهای عادی دچار مشکل نشود. شاید نتواند پیامهای نامناسب برای شما بفرستد اما آتشی در وجودش شعله ور میشود که ممکن است به دیدن فیلمهای آنچنانی رو بیاورد یا از راه رفاقت با دیگری به روشی دیگر خود را تخلیه کند. بنابراین چنین فردی ممکن است با پیامهای معمولی جنس مخالف تحریک شود و به روشهای گوناگون خود را تخلیه کند و یا حتی ممکن است به طرف مقابل دل بسته شود. حتی ممکن است زمانی که ازدواج میکنید و سراغ زندگی خود میروید دلبستگی، وابستگی، شیفتگی و علاقهی او به شما باعث شود که همیشه استرس داشته و نگران باشید.
اغلب اوقات که فرد بدون هیچ نیتی برای جنس مخالف پیام میفرستد طرف مقابل از این رفتار برداشت دیگری میکند و پس از ازدواج طرف مقابل به قصد اخاذی، آبروریزی یا به این دلیل که احساس میکند شکست خورده است یا عشقش را دزدیدند در پی انتقام برمیآید. او با نشان دادن این پیامها به همسر طرف مقابل نیت خود را عملی میکند. پس این کار بسیار حاشیه دارد و به این سادگی که شما میگویید نیست. از این رو پیشنهاد میکنم چون این نوع ارتباط دامی از دامهای شیطان است، و خدا و اهل بیت ما را از آن منع کردهاند از آن بپرهیزید. چه بسا رفتارهایی که بهتر از افتادن در چاهی است که بیرون آمدن از آن مشکل است. امیدوارم که موفق و پیروز باشید.
روابط خواهر و برادری میان نامحرمها اشکال دارد؟ چرا؟ من یک برادر مکاتبهای دارم که نه من و نه او به فکر رفاقت نیستیم و در تمام حرفهایی که میان ما رد و بدل میشود مانند خواهر و برادر واقعی هستیم. میدانم داشتن دوست از جنس مخالف گناه است و من در سن ۱۵ سالگی که سن حساسی است بسیار در خطر به دام افتادن هستم. اما او در خارج شدن بعضی افکار از ذهنم و حتی درک بسیاری از مسائل دینی به من کمک کرده است. خواهش میکنم پاسخ قانع کننده به من بدهید.
پیش از پاسخ به پرسش شما سوالی از شما میپرسم: اگر در آینده پس از ازدواج متوجه شدید که همسرتان با خانمی ارتباط دارد و در توجیه ارتباطش بگوید که رابطه ما خواهر و برادری و فقط در حد چند پیام و احوالپرسی است، و چنین رابطهای گاه برای من مفید هم بوده است آیا از او میپذیرید یا با او مخالفت میکنید؟ توجه کنید که پاسخ اکنون شما ممکن است امتحانی باشد در زندگی آیندهتان. پس سعی کنید بدون در نظر گرفتن رابطهی کنونیتان پاسخ دهید. شاید بگویید که من در حال حاضر همسری ندارم ولی همسرم در آن موقع حق ندارد چنین رابطهای داشته باشد که مطمئناً این پاسخ منصفانه و درست نیست بلکه خودخواهانه و غیرمنطقی است.
پرسش دیگر این است که آیا هر مرد و زنی پس از ازدواج رابطهاش را با خواهر و برادرش قطع میکند؟ پس چرا آن زمان شما خواهید گفت که نباید این رابطه ادامه یابد؟ دلیل آن مشخص است چرا که شاید این رابطه اکنون در حد پیام نامه و غیره باشد ولی شیطان در کمین است و این رابطه در همین حد باقی نخواهد ماند. ماهانه چندین نفر با من در این زمینهها مشورت میکنند مثلاً دختری از خانوادهای مذهبی، و با گریهی بهاری میگفت که هیچ وقت باورم نمیشد چنین خطایی از من سر بزند. وقتی از او پرسیدم که چگونه گامهای اولیهی ارتباط را برداشتی، جواب داد رابطهی ما پاک بود. نگاهمان خواهر و برادری بود. فکر نمیکردم کار به اینجا ختم شود.
دخترم، این را بدان که شیطان با صبر و حوصله سراغ انسان میآید و معمولاً رفتارهای غلط انسان را توجیه میکند. شاید اکنون دعا کنید که رابطهی تو مانند خواهر و برادر است. ولی احکام الهی به صورت نوعی صادر شدهاند. یعنی خدای متعال میداند که اینجور رابطهها به کجا ختم میشود. البته من هنوز روی پرسش نخستم تاکید میکنم. ولی پرسش دیگرم از شما این است که از بین دختران و پسرانی که چنین روابطی حتی رابطهی سالم داشتند، چند درصد آنها به دام گناه نیفتادند؟ مگر نه اینکه در ابتدای رابطهها از گفتوگوی ساده آغاز میشود. سپس لحن کلام عوض شده و کمکم فکر کردنها در خلوت شروع میشود. و ... . شاید افرادی مانند شما وجود داشته باشند که بگویند ما حواسمان هست. ولی چون چنین روابطی اغلب به گناه و خطا ختم میشود، خدای متعال میگوید که این رابطهها اشکال دارد و از آن بپرهیزید و مطمئن باشید که منِ خدا جبران خواهم کرد. البته ناگفته نماند اغلب کسانی که فکر میکنند شناگر ماهری هستند، در دریا و رودخانهها غرق میشوند.
در این نوع روابط، گاهی دختر و پسر در مراحل ابتدایی، مراقباند که خطایی از آنها سر نزند ولی خود این گفتوگوها زمینهساز خطاهای دیگر میشود. مثلاً پسر در حین صحبت کردن یا فرستادن پیام کمی تحریک میشود. ولی خویشتنداری میکند تا رابطهی آنها به انحراف کشیده نشود ولی این تحریک باعث میشود که بعد از ارتباط به سراغ عکسهای آنچنانی یا خدایی نکرده به سراغ استمنا و ... برود. علاوه بر این فرد دچار گناهان دیگری نیز میشود. به عنوان مثال همین که پدر و مادر شخص راضی نیستند که فرزندشان چنین رابطههایی برقرار کند و چه بسا فرد باید دروغهایی بگوید تا آنها متوجه این ارتباط نشوند. از جمله گناهان و دامهای شیطان در این مسیر است. البته به دلیل محدودیت در پاسخگویی به همین چند دلیل از دامهای شیطان بسنده میکنم اما در صورتی که باز هم پرسشی در این زمینه برای شما باقیمانده است و یا قانع نشدهاید، دوباره مکاتبه کنید.
من دانش آموز متوسطهی دورهی دوم هستم و پسری به شدت احساسی هستم و تاکنون به دنبال دوستی با جنس مخالف نبودم. شاید سنم کم باشد ولی در همهی زمینههای زندگی اطلاعات لازم را دارم. حدود چهار ماه پیش به صورت کاملاً اتفاقی در تماس تلفنی با دختری که دهم است آشنا شدم و هر لحظه علاقهام به او بیشتر میشد. فقط دیگر کارم گریه کردن شده بود. بعد از یک هفته قرار ملاقات گذاشتیم واز آنجا که هر دو خجالتی بودیم هر یک با دوستانمان آمدیم و از راه دور همدیگر را دیدیم. کمکم من به او و او به من علاقه پیدا کرد. ما قصد ازدواج داریم ولی مشکلاتی وجود دارد که هر دو میترسیم به هم نرسیم.
مضاف بر این، در این چهار ماه فقط همان یک بار همدیگر را دیدیم. شاید خدا اینگونه به پاکی عشقمان پی ببرد و کمک کند که به هم برسیم. دوست داریم که این موضوع را با خانوادههایمان در میان بگذاریم ولی شک نداریم که ما را از هم جدا خواهند کرد و همچنین نمیدانیم که کیفیت آشنا شدنمان را چگونه توضیح دهیم. آیا دروغ مصلحتی جایز است؟ تازه چگونه بگوییم که ما یک بار همدیگر را دیدهایم. از طرفی صبر کردن و پنهان کردن این علاقه برایمان دشوار است. شب تا صبح کار ما گریه و ترس از نرسیدن به هم شده است. شما را به خدا سوگند میدهم که به ما کمک کنید. ما نمیتوانیم از هم جدا شویم.
نیت و انگیزهی پاک و اصرار شما در پاک ماندن این علاقه و به گناه نکشیدن آن تحسین برانگیز است. از امام حسین نقل است کسی که بخواهد با گناه چیزی را به دست آورد از آن دور میشود و دائم به موقعیتی نزدیک میشود که از آن میترسید. این نکته را به یاد داشته باشید که شیطان همواره در کمین است و چه بسا با دیدن پاکی و صداقت و ایمان شما دام بزرگی برایتان پهن کند که نقطهی شروع آن همان علاقه و دلبستگی ابتدایی است. پس مواظب باشید که در دام شیطان گرفتار نشوید. دربارهی مسئلهای که مطرح کردید، چند پرسش برای بنده مطرح شده است که خواهش میکنم بدون پیشداوری به آن فکر کنید و پاسخ بدهید بدهید.
۱. فکر میکنی دختری که دهم است شرایط لازم و کافی، یعنی رشد عقلی، اخلاقی، عاطفی، علمی و ... را برای تصمیم گیری در زندگی ندارد اگر اکنون از روی احساسات تصمیمی بگیرد، چقدر منطقی است و تا چقدر میتوان آن را عالمانه فرض کرد؟ پژوهشهای علمی نشان میدهد که دختران عموماً در این سن نگرش صحیحی نسبت به زندگی مشترک ندارند و تصمیماتشان احساسی است. تا عقلی و منطقی؛
۲. اگر جواب دهید که تصمیم او احساسی نیست، بله میپرسم که چگونه پسری را به عنوان همسر آینده انتخاب کرده است که میزان آشنایی آنها در حد چند تماس و ابراز علاقه و دیداری حضوری از راه دور بوده است؟ بر چه اساسی این دختر پسری را به عنوان همسر آینده برگزیده است که هنوز شغل آیندهاش معلوم نیست. به اثبات اخلاقی و اعتقادی نرسیده است. موقعیت اجتماعی و میزان تحصیلاتش مشخص نیست. خانواده او را نمیشناسند و با فرهنگشان آشنا نیست و ... ؟ پس دو طرف بر اساس چه منطق و تعلقی این تصمیم را گرفتند؟ آیا علاقهی صرف کافی است؟ آمارها نشان میدهد که ۸۶ درصد ازدواجهایی که با رابطهی قبلی صورت گرفته پیش از گذشتن از ۳ سال از زندگی مشترک به طلاق انجامیده است. بنابراین صرف دوست داشتن و علاقهمندی برای تشکیل زندگی آینده کافی نیست.
۳. فکر میکنی دختری با این سن تا چه حد به ثبات فکری رسیده است؟ در روانشناسی به حالتی که شرح دادیم، شیفتگی گفته میشود که اختلالی شخصیتی است. یعنی حالتی است که در معرض تهدید است و ماندگار نخواهد بود.
۵. بر اساس گفتههای شما پس از دیدارتان هر شب کار شما گریه و ناله شده است. فکر نمیکنی که به ادامه این حالت پس از مدتی هر دوی شما به افسردگی و بیماریهای روحی و روانی مبتلا میشوید؟ پس مواظب باشید خود، باعث تباهی جوانی و عمر زندگیتان نشوید؛
۶. گفتید که نمیتوانید از هم جدا شوید. نمیگویم که جدا بشوید یا نشوید؛ ولی اگر واقعاً به این نتیجه رسیدید که این با هم بودن و به فکر هم بودن برای هر دوی شما ضرر دارد و باعث افسردگی، دل مردگی، افت تحصیلی، اضطراب، ایجاد مشکل در روابط خانوادگی، از بین رفتن عمر، افتادن به دام شیطان و ... میشود و درمان آن فقط جدایی است چرا جدا شدن ممکن نباشد؟
من پیش از این در سایت عضو بودم و رابطهی خوبی با پسری داشتم. ولی ارتباط فقط در حد نامهی اینترنتی بود نه چت و کمک دینی. این پسر از همین راه به من دلبسته شد و من به دلیل اتفاقاتی مجبور به ترک دائمی آن سایت شدم. الان عذاب وجدان گرفتم که مبادا به دلیل ضربهای که به او زدم برای همیشه از دختران متنفر شود و یا تاثیر منفی بر ازدواج او بگذارد. چون موقع رفتن به من گفت سودابه نرو! من قبلاً ضربه خوردم نذار از دخترا متنفر بشم. الان همه دعایم این است که فراموشم کند و بداند که قطع این رابطه به نفع او بوده است. زیرا ممکن بود به گناه کشیده شود. من از او فاصله گرفتم ولی شاید ناگهانی و یکباره کنار کشیدن کار درستی نبوده است. حالا که این اتفاق افتاده است و نمیتوانم به سایت بازگردم امیدوارم حال او خوب باشد و من را ببخشد. در این شبهای عزیز قدر از خدا میخواهم مرا به دلیل شکستن دل او ببخشد. به نظر شما برای کم کردن عذاب وجدان چه کنم؟ 🌞
تصمیم منطقی و خداپسندانهای گرفتید. با ادامهی این ارتباط، وابستگیتان بیشتر میشد. این رابطه بالاخره باید قطع میشد پس هرچه زودتر بهتر. هرچه این ارتباط طولانیتر میشد، ترک آنی سختتر بود. مانند معتادی که ترک کردن برای او دردآور است. در حالی که اگر زودتر مواد را کنار میگذاشت شدت درد کمتر و تحمل آن برایش آسانتر بود. اطرافیان چنین فردی هم اگر به فکر سعادت او باشند، هرچه التماس و تهدید و ناله کند نباید کوتاه بیایند. زیرا دلسوزی و شفقت در این مواقع عین دشمنی و ظلم است یا به عنوان مثال پدر میداند که آمپول درد دارد. ولی با همهی محبتی که به فرزندش دارد راضی میشود که به او آمپول بزند حتی اگر فرزند بیمارش درد بکشد. در این گونه رابطهها دل شکستن بد نیست. سعی کنید به هیچ وجه به او فکر نکنید و مواظب وسوسههای شیطان باشید که قصد دارد از راه دلسوزی و ... شما را به دام بیندازد. حال که چنین تصمیم خوبی گرفتهاید بر آن پافشاری کنید که در غیر این صورت آیندهی شما به خطر خواهد افتاد. در ضمن حتماً از خدا و امام زمان طلب بخشش کنید. زیرا در زمانی که رابطه داشتهاید، دل امام زمان را شکستهاید. موفق و پیروز باشید.
من ۱۷ سال دارم از طریق شرکت در جلسهها با شما آشنا شدم. یک سال پیش مزاحم تلفنی داشتم. اوایل اصلاً جواب نمیدادم اما یک شب که حالم خیلی بد بود جواب دادم.شمارهای علاف، هر شب پیامهای نامناسب از نظر اخلاقی و شرعی میداد. بعد از مدتی خط او خاموش شد و پس از آن مزاحمهای دیگری پیدا شدند. آن زمان حال روحیام خوب نبود و همه را جواب میدادم تا اینکه یک شب تصمیم گرفتم به هیچ یک از تماسها و پیامها جواب ندهم به جز یکی از آنها. بعدها از این کارم هم پشیمان شدم و اکنون چهار ماه است که گوشیام را خاموش کردم. در اینترنت صفحهی شخصی نویسندهای را که به آثارش علاقه داشتم پیدا کردم و نظرم را دربارهی نوشتههایش نوشتم. بعد از یک سال شمارهاش را داد و گفت که برای جشنوارهی کودک به اصفهان میآید. از من خواست که نزد او بروم. من نرفتم. ولی با هم ارتباط داشتیم.
او متاهل بود و به همین سبب به او اعتماد کردم. اوایل دربارهی خودم و نوشتههایم و اینکه زندگی را نباید سخت بگیرم با من صحبت میکرد. اما او هم یک شب پیامهای نامناسب از نظر اخلاقی و شرعی داد. خیلی وقت است که توبه کردهام و رمانها و آهنگهایم را پاک کردم. اما همچنان با نویسنده ارتباط دارم. پیامهایش دیگر نامناسب از نظر اخلاقی و شرعی نیست اما مدام حالم را میپرسد و میگوید که نگرانم است. چه کنم؟ در اینکه او همان نویسندهای است که به آثارش روزی علاقه داشتم شکی نیست، پدر و مادرم یا اغلب سر کار بودند یا در خانه با هم دیداری نداشتند. به همین دلیل برای او ایمیل میفرستم و او هم جواب میدهد. آیا ادامهی این رابطه اشکال دارد؟ اگرچه او هم سن پدرم هست و دختری هم سن من دارد. اما نمیتوانم ارتباط را قطع کنم. من به او وابسته شدهام.
از اینکه پرسش خود را مطرح کردید سپاسگزارم. چند سوال از شما میپرسم. اگر جواب منطقی برای آن پیدا کردید این رابطه را ادامه دهید اما اگر جواب منطقی پیدا نکردید باید این رابطه را قطع کنید. اول اینکه پایان این رابطه چه خواهد شد؟ با ادامهی ارتباط با وسوسهگری شیطان توقعها و خواستههای او بیشتر میشود یا که میتوانید خویشتنداری کنید؟ شاید خدایی نکرده شیطان شما را وسوسه کرد و بالاخره فریب داد. پس اصلاً منطقی نیست که این رابطه ادامه پیدا کند. زیرا پایان و عاقبت خوشی ندارد.
شما گفتید که این آقا هم سن پدر شما و دخترش هم سن شماست. پس اینکه بخواهیم به ازدواج و موضوعات این چنینی فکر کنید اساساً منطقی نیست. شما در سن ۱۷ سالگی هستید و چند سال دیگر باید برای آیندهتان تصمیم بگیرید. اینجور دلبستگیها باعث میشود که نتوانید دربارهی زندگی آیندهتان منطقی فکر کنید و تصمیم بگیرید و جهتگیری منطقی داشته باشید. چند سالی مشغول این مسئله میشوید و بعد از چند سال که بالاخره این رابطه ناچاراً باید تمام شود، تازه میفهمید که چه سرمایهی گرانبهایی را از دست دادهاید. چه موقعیتهای خوبی میتوانستید داشته باشید که از دست دادهاید. پس سعی کنید که اکنون منطقی فکر کنید و تصمیم بگیرید.
شاید این رابطه برای شما عادت شده باشد و یا به آن اعتیاد پیدا کرده باشید. اگر انسان اراده کند هر اعتیادی ترک کردنی است. شاید برداشتن قدمهای اول کمی سخت باشد اما اگر تحمل سختی آن را داشته باشید، مطمئن باشید که موفق میشوید. هیچگاه به رفتن در مسیری که پایانش روشن نیست اصرار نکنید. حال اگر بپرسید که چگونه این رابطه را تمام کنم پیشنهادم این است که مقاله راهکارهای درمان "شیفتگی و علاقههای افراطی" را که در سایت ما قرار داده شده است مطالعه کنید. بر اساس آن عمل کنید. از لحاظ روانشناسی ۲۱ روز اول ترک رابطه سخت است اما سختیها متناسب با قطعیت تصمیم برای بعضی بیشتر و برای بعضی کمتر است. کسانی ظرف شش یا هفت روز اول توانستند با این مسئله کنار بیایند اما این فرایند برای برخی هم طولانیتر شده است.
پس قاطعانه تصمیم بگیرید و پس از آن مطمئن باشید که نتیجهی خوبی خواهید گرفت. به هیچ وجه تردید نکنید و با اصرار او برای وعدهی حضوری موافقت نکنید. پیشنهادم این است که پس از خواندن این متن حتی گوشیتان را خاموش کنید. کامنت نگذارید و ایمیل نفرستید و ایمیلهای ارسالی او را نیز نخوانید و آنها را حذف کنید. حتی نشانی الکترونیکی جدیدی برای خود درست کنید و نشانی قبلی را کاملا غیر فعال سازید تا انشالله از این دردسر نجات یابید. در پیمودن این مسیر فراموش نکنید که خدایی هم هست و روزی حساب و کتابی در پیش خواهد بود. موفق و پیروز باشید.
دوستی دارم که احساس میکنم دلبستگی من نسبت به او خدایی نیست. بلکه شیطانی است. ولی از روی بیاحتیاطی به او دل بسته شدم. چگونه دلبستگیام را کم و سپس قطع کنم؟ چون احساس میکنم برای من مثل ترمز شده است. سپاسگزارم.
از اینکه با ما مکاتبه کردید ممنونم. جای بسی خوشحالی و تحسین است که شما تا این اندازه با این مشکل منطقی برخورد کرده و در صدد اصلاح آن برآمدهاید. از این رو به شما تبریک میگویم. اما برای اینکه بتوانید این دلبستگی را مدیریت کنید باید به نکتههای زیر توجه کنید:
۱. به صورت جدی تصمیم به حل این مشکل بگیرید. به گونهای که به قول معروف حاضر باشید برای آن هر هزینهای را بپردازید. اگر احساس کنید تنها راه ممکن محدود یا قطع کردن این رابطه است و دیگر هیچ، عزم شما جذب شده است و انرژی فراوانی برای برداشتن گامهای بعدی در شما ایجاد میشود؛ ولی اگر بگویید حالا شروع میکنم ببینم چه اتفاقی میافتد مطمئن باشید که به نتیجه نخواهید رسید. پس زمانی اقدام کنید که با خودتان اینطور بگویید: اگر سرم هم برود باید این کار را انجام دهم.
۲. دائم به روزی فکر کنید که از این مشکل رهایی پیدا کردهاید. دیگر احساس سنگینی، دلتنگی، استرس و ... ندارید. در چنین زمانی چه حسی به شما دست میدهد؟ چقدر این آزادی و رهایی برای شما لذت بخش است؟ احساس آرامش چه لذتی دارد؟ هر روز باید این احساس زیبا و دلنشین را که بر اثر رهایی برای شما ایجاد خواهد شد، تصور کنید و به واسطه لذت و آرامشی که در زمان رهایی احساس خواهید کرد، برای غلبه بر مشکل، در خود انگیزه ایجاد کنید.
۳. روزی چند مرتبه مشکلات، سختیها، آسیبها و پیامدهای ناشی از این رابطه و خطرها و پیامدهای احتمالی آن در آینده را به خود یادآوری کنید تا در درونتان نسبت به ادامهی این رابطه احساس انزجار به وجود بیاید و بدانید که ترک و کنترل نکردن این رابطه مساوی با ادامهی آن مشکلات و پیامدها و خطرهای احتمالی است.
۴. مطمئن باشید که میتوانید این کار را انجام دهید. هرگز نگویید که علاقهمندم، نمیتوانم، به او وابسته شدم، بدون او میمیرم، اگر او نباشد من هیچم، دوست من با دیگران فرق دارد و ... . شما شخصیت مستقلی دارید که فقط به مبدا وجود، یعنی خدای مهربان وابستگی تام دارید و نه کس دیگری.
در نظر داشته باشید که شدیدترین و عمیقترین محبتها بین مادر و فرزند است. و روزانه هزاران مادر، فرزندان خویش را در حوادث گوناگون از دست میدهند، ولی چون مرگ آنها را میپذیرند، قطع وابستگی میکنند. آنها با این مسئله کنار میآیند و پس از مدتی زندگیشان به روال طبیعی باز میگردد. تفاوت این دو مدل بسته به این است که چون فرزند از گوشت و پوست والدین است، همواره علاقه باقی خواهد ماند اما در این نوع دوستیها این ویژگی وجود ندارد.
۵. چون این مسئله نوعی اعتیاد است، برای ترک آن به زمان و صبر و استقامت نیاز است، به خصوص در سه هفتهب اول. شاید کمی دلتنگی، آشفتگی، احساس نیاز و ... در شما بروز کند و دائم وسوسه شوید. اما مطمئن باشید که اگر مقاومت کنید، به آن رهایی دلچسب نهایی خواهید رسید؛ پس اندکی صبر، سحر نزدیک است... ؛
۶. مدام به خودتان تلقین کنید که میتوانید. دائم تصویرسازی کنید که این مسئله حل شده است و به خوبی و خوشی بدون او زندگی میکنید؛
۷. دنبال جایگزینهایی برای این علاقه باشید و ارتباط خودتان را با دوستان مفید، مطمئن و ... بیشتر کنید؛
۸. با او قطع رابطهی جسمی کنید. حتی اگر نشانهای از او نزد خود دارید آن را از خود دور سازید.
۹. لطف بزرگی به خودت و من خواهی کرد.
۱۰. مهمترین و اساسیترین راه حل این است که با او قطع رابطهی ذهنی کنید. یعنی نباید در خلوت خود به او فکر کنید. البته ممکن است ناگهان و ناخواسته به ذهنتان خطور کند. ولی پردازش کردن و پروبال دادن به آن در دست خودتان است. پس به محض اینکه به ذهنتان خطور کرد حواس خود را به کار یا چیز دیگری معطوف کنید. شاید چند روز اول این خطرات زیاد باشد ولی بر اثر تمرین کمتر میشود.
۱۱. رابطهی معنویتان را با خدای متعال و امام زمان تقویت کنید. در حدیث آمده است دلهایی که قابلیت عاطفی خوبی دارند و تشنهی محبت خدا و اولیای خدا هستند، وقتی از این محبت سیراب نشوند، به چنین علاقههایی مبتلا میشوند؛
۱۲. تا حد امکان از حضور در مکانها و موقعیتهایی که طرف مقابل حضور دارد، پرهیز کنید و در صورت اجبار سعی کنید که کمتر با او مواجه شوید و از نگاه کردن به او بپرهیزید و به کاری دیگر مشغول شوید.
۱۳. در طول این مسیر سعی کنید که هر روز یک مرتبه مطالبی را که گفته شد بررسی و یادآوری کنید.
۱۴. از خدای متعال و اهل بیت در این مسیر کمک بخواهید. مطمئنم که با جدیت و صبر و استقامت، انشالله به زودی، روزهای بسیار زیبا و با نشاطی را تجربه خواهید کرد و با عمل به نکتههای بیان شده، این رابطه یا کاملاً فراموش میشود یا به شکلی منطقی تبدیل خواهد شد. از لطف شما ممنونم.
وظیفهی انسانی من، امر به معروف و نهی از منکرم اینجا به انتهای خود میرسد. پاینده باشید، خدا، حافظ و نگهدار شما. یک گشایش درست، پرداستان و مهمی پیش آمد. دعا کنید از محبت شماست، سهپاس.