
اوّل، تولّد طبیعی است که همه از مادر متولّد شدهاید. بعد تولّد دیگر است که همه در حال تولّد هستند. یعنی در حال تکمیل شدن هستید. انسان تا ۴۰ سالگی رشد طبیعی دارد. یعنی تولّد مییابد. بزرگ میشود. از ۴۰ به بعد هم آثار موت پیدا میشود. چشم کمسو میشود. انسان نمیتواند. راه برود. نفسش گیر میکند. خوراک کم میشود و انسان کمکم برای تشریف بردند آماده میشود. پس اوّل تولّد بود بعد آهسته آهسته آثار موت پیدا شد. البتّه وقتی متولّد میشدی کردن هم همراهت بود. هم تولّد بود هم کردن. هر دو با هم بود. بلکه ملاقات هم همراهش بود. شما را قبل از اینکه ببرند، از ملاقات آورده بودند میخواستند ببرند ملاقات. این آمد و رفت نامش این سه شد، دیگر خلاص. پرسید چه کسی خلقت کرده است؟ گفت خدا. الست بربّکم/سورهی اعراف آیهی ۱۷۲، آیا من ربّ تو نیستم؟ آیا خلقت نکردهام؟ ما هم تصدیق کردیم گفتیم چرا! تا گفتیم چرا و اقرار کردیم دیگر چیزی نداریم، مردیم.
گفتهاند هرچه میشود بشود امّا جلوتر بله را نگویید. ندیدهاید چقدر به عروس میگویند چه خبرت است، مگر شوهر قحط است، بله را نگو! این را بیشتر به عروس میگویند. به داماد نمیگویند. داماد آنقدر هول است که جلوتر بله را گفته است. به عروس سفارش میکنند. بیچاره عروس. آخر هم بله را قاچاقی میگوید.
آیا دیدید که اوّل پیغمبر را قبول نمیکردند؟ اگر میگفتند بله که معطلی نداشت. تازه وقتی هم که میگویند بله، «ب» را یک دفعه میگویند «ل» را یک دفعه «ه» را هم یک دفعهی دیگر میگویند. درست نمیگویند بله. چند بار میپرسند تا بله بگوید. انسان اینجور است. میخواهد به ملاقات خدا برود اینطور بله میگوید! عروسها دیر بله میگویند. چند نفر دورهاش کردند میگویند چه خبرت است هول نباش. این در دنیا خوب است چون دنیا جای مردن است. پس هرچه دیرتر بگوید بله دیرتر میمیرد و خاطرجمع میگوید بله و راستراستی میمیرد. شما هم کمی فکر کنید آن وقت بگویید بله. بگذارید قشنگ عروس شده باشید. فکر کنید چون در حضور او میگویید بله. اقرار میکنید که ایمان دارم. قالوا امنّا.
ایمان یعنی چه؟ یعنی طرف ما هیچ خبری نیست. یعنی شما هرچه بفرمایید همان است. این را میگویند مؤمن. این را میگویند ایمان. وقتی او پرسید آیا من ربِّ شما نیستم؟ الست بربّکم، بنی آدم پاسخ گفت، بلی شما پروردگار ما هستید. مؤمنین فوری جواب دادند گفتند تو پروردگار ما هستی. اتفاقّاً ما عقب شما میگشتیم. قالوا امنّا و ایمان آوردند.
پس یک روز تولّد یک روز هم بود که همان ایمان به خداست. سوّمی آن هم حیات است. اوّلی اخلاق امیرالمؤمنین است که با آن تولّد یافتیم. با ذکر اهل بیت و ذکر امیرالمؤمنین و آقازادههایش. دؤم اخلاق پیغمبر است. وقتی با آن آشنا شدیم راه به سوی خدا باز شد. مردن همین است. اوّلی زنده کرد، علی و دوم میراند، پیامبر خدا. سوّمی هم ملاقات با خداست. یکی ملاقات علی یکی ملاقات محمّد یکی هم ملاقات خدا. ♥️
یادداشت مؤلف: این سلسله درسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مؤمنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.
