«آرام باشید و گوش کنید، نگران کارهای خداوند نباشید.»
بیایید در سکوت زمزمه کنیم،
بخوانیم،
نامهای الهی را تکرار کنیم،
به اندیشههای معنوی بپردازیم
و در گفتوگویی عاشقانه و صمیمانه با خدا
غرق شویم!
خدا را طلبید
چنان عاشقی که معشوقش را
از صمیم دل میخواهد.
همچون آزمندی
که در حسرت طلاست.
همانند کودکی که
در تمنای مادر گمکردهاش میباشد.
خدایا!
به تو محتاجم.
به هیچچیز دیگری نیاز ندارم
نه لذت، نه جاه و نه قدرت!
من تو را میخواهم،
فقط تو را!
خدایا!
تو را دوست دارم!
میخواهم تو را بیشتر و بیشتر
دوست داشته باشم!
میخواهم تو را بیشتر از هر چیز
در دنیا دوست بدارم.
میخواهم تو را تا سرحد
سرمستی و شوریدگی دوست بدارم.
عشق و ایمانی ناب
— درخور درگاه نیلوفرینت —
به من عطا کن
و چنان متبرکم گردان
که توهمات سحرانگیز این دنیا
نتواند مرا به گمراهی بکشاند.
چنان متبرکم کن
ای استاد مبارک
که وسیلهی تو در راه کمک و التیام بخشیدن
در این دنیای پر درد و رنج باشم.
هربار که در سکوت نشستهام
و ذهنم همچون پرندهای به پرواز در میآید،
آن را با سرعت و نرمی به درگاه الهی بازمیگردانم.
اگر ساعتها کاری پیش از بازگرداندن ذهنم نزد خداوند
— هر بار که او دورتر پرواز میکند —
انجام ندهم،
باز هم وقت خود را بیهوده هدر ندادهام.
به تدریج ذهنم آرام میگیرد
و من طعم شیرین نشستن در سکوت را خواهم کشید!
خدایا،
قلبم تشنهی نور
و عشق توسن!
هر روز در افکار و آرزوهایم
به سوی من بیا.
در رؤیاهایم، در خانهی نشسته برلبانم.
و در اشک چشمانم به سوی من بیا.
در عبادت و کارم، در زندگی و مرگم،
به سوی من بیا.
تو با من باش با رحمت و عشقت.
تا زمانی که حتی یک موجود،
هوای زندگی را تنفس میکند،
شما زنده هستید.
اگر با گلها و درختان یکی باشید،
تا زمانی که حتی
یک برگ در باد میرقصد،
شما زنده هستید.
آری، شما نامیرا، ابدی
و فناناپذیر میباشید!
خدایا!
تو را دوست دارم
و میخواهم تو را بیشتر و بیشتر
دوست بدارم!
درون قلب
یک نام، نامی الهی
جایگاهی مقدس و مرموز دارد.
راه آشکار شدن این راز
راه عشق است.
خدایا!
به من بیاموز
عاشق تو باشم،
نه خودم!
چنان متبرکم گردان
تا خودم را رها کنم
و بر درگاه نیلوفرینت
مراقبه کنم
هر شب و هر روز!
آرام باشید
همچنان عودی که از صدا افتاده
و خاموش است،
بگذارید ارباب نواها
همان نوایی را که برای شما
در زندگی اراده کرده است،
بنوازد!
آرامش حقیقی اینجاست.
آسودگی حقیقی اینجاست.
در پیشگاه تو،
ترسها و ناکامیها،
نگرانیها و تشویش ها،
افسردگیها و نومیدیها
و رنجها و کشمکشها
همچون مه پیش از طلوع آفتاب
ناپدید میشوند.
من آرامم،
آرام ... آرام ... آرام ... .
تو در کنار من هستی،
حضوری پویا و تابناک
و من آرام و آسوده، متین و راحتم.
با عقل خود به جستوجوی خدا
نپردازید،
بلکه با تمامی قلبتان او را
بجویید.
قلب خود را از همهچیز تهی کنید،
آنگاه خداوند با عشقش
آن را لبریز خواهد کرد!
«اسقف فولتن جی. سین دراینباره گفته: «ذهن همچون ساعتی پیوسته در حال کار کردن است و باید هر روز با اندیشههای خوب، آن را کوک کرد.»
«سوس ماست.»