چند وقت پیش یک پروفسور پطروگرادی بعد از عمل جراحی لولهی ۲۰ سانتی را در رودهی بزرگ بیماری جا گذاشت. توی اتاق جراحی همه مشغول کار بودند. پروفسور دستور داد: بدوزید.
و بعد پرسید:
چاقوی جراحی کو؟ همین الان اینجا بود.
دستیارش گفت: نمیدانم، شاید افتاده زیر میز؟
نخیر، زیر میز نیست. نکنه اونجا مانده؟
کجا؟
دِ همانجای همیشگی.
کجا؟
توی معدهی طرف!
دستیارش فکر کرد: ای بابا، دست خوش! بعد از اینکه بیمار را دوختیم تازه یادش افتاده؛ و پرسید پس قبلاً حواستان کجا بود؟
مجبوریم دوباره کوکها را باز کنیم.
ادامه دارد...
