عقل تا تدبیر و اندیشه کند
رفته باشد عشق تا هفتم شما
عقل تا جوید شتر از بهر حج
رفته باشد عشق بر کوه صفا
کی فکرشو میکرد با نوکیا دکمهای تولید این حجم از حق رو امکانپذیر کنم!؟
معلمی از دانش آموزان خواست تا عجایب هفتگانهی جهان را فهرستوار بنویسند. دانشآموزان شروع به نوشتن کردند.
معلم نوشتهها را جمع آوری کرد. با آن که همهی جوابها یکی نبودند، اما بیشتر دانش آموزان به اسامی زیر اشاره کرده بودند: اهرام مصر، تاج محل، کانال پاناما، کلیسای سنپیتر، دیوار بزرگ چین و ... .
در میان نوشتهها کاغذ سفیدی به چشم میخورد. معلم پرسید: «این کاغذ سفید مال چه کسی است»؟ یکی از دانشآموزان دست خود را بالا برد.
معلم پرسید: «دخترم تو چرا چیزی ننوشتی؟»
دخترک جواب داد: «عجایب موجود در جهان خیلی زیاد هستند و من نمیتوانم تصمیم بگیرم که کدام را بنویسم.»
معلم گفت: «بسیار خُب، هرچه در ذهنت است به من بگو، شاید بتوانم کمکت کنم!»
در این هنگام، دخترک، مکثی کرد و گفت: «به نظر من عجایب هفتگانهی جهان عبارتند از: لمس کردن، چشیدن، دیدن، شنیدن، احساس کردن، خندیدن و عشق ورزیدن.»
پس از شنیدن سخنان دخترک، کلاس در سکوتی محض فرو رفت. آری، عجایب واقعی همین نعمتهایی هستند که ما آنها را ساده و معمولی میانگاریم و به سادگی از کنارشان عبور میکنیم.
