لطفا نذارید نظرتون تحت تاثیر ایدئولوژی ای قرار بگیره که بی برو برگشت قراره به ما خط بده و باید و نباید رو به هر شکلی تحمیل کنه. هیچ باید و نبایدی (غیر از فکت های علمی و عقلانی مثل همین اهمیت بهداشت) بنظرم وجود نداره جز اون چیزی که خودتون با آگاهی و اطلاع جستجو و انتخاب کردین
موضوع پست قبلی و بحث هایی که شکل گرفت باعث شد تصمیم بگیرم کمی توضیحات بیشتری در این خصوص ارائه بدم. اگه مایل بودین بیشتر درباره موضوع بدونین. میتونین از اینجا بخونیدش.
با کمی تامل روی این مسئله میشه بهتر از جنبه های عمیق تری بعضی مسئله ها رو ریشه یابی کرد. قیاس کرد. نتایجی که به دست میاد هم خیلی جالب توجهه. موضوع مسئله مهمه. به نظرم خوبه که عنوان و خونده بشه. در مورد تعیین جایگاه ها و حقوق متقابل انسانی نه تنها نباید دوری کرد بلکه باید بهش به درستی نزدیک شد و درباره ش به شیوه درست یاد گرفت. علم نداشتن راجع به موضوعی یا دوری از یکسری موضوعات قرار نیست مسئله رو حل بکنه. منظورم صرفا دونستن نیست. به نظرم اتفاقا باید تا جایی که میشه به شیوه درست بحث و آموزش داده بشه. این قبیل موضوعات دغدغه مهمی در جوامع انسانی به حساب میان. در نتیجه اینکه جامعه نسبت به مسائل مختلف زندگی انسان چه بازخوردی داره، تعیین کننده ست.
موردی که در این خصوص دوست دارم ازش حرف بزنم عاملیت جنسی زنان هست.
در این خصوص ما با این گزاره زیاد مواجه میشیم که: زنان از ابراز تمایلات جنسی خودشون محروم شدند و همیشه در تاریخ مانع وجود داشته و این مورد رو هم ربط میدن به نظام مردسالار (من الان ورود نمیکنم به موضوع مردسالاری) اما یک سوال مهم: نقش من زن در مقبولیت عاملیت جنسی خودم چیه؟
چرا ما زنان نقش و مسئولیت خودمون رو انکار میکنیم؟(من نگفتم صد در صد موضوع به دلیل رفتار ما هست من دارم از مسئولیتها و نقشها حرف میزنم.)
چقدر شده در یک جمع دوستانه وقتی حرف از دیدن پورن شده اکثریت دختران جمع انکار کردند و جوری رفتار کردند که به واسطه جنسیتشون این عمل خیلی قبیحه.
چند بار شده که درمورد خودارضایی دختران خیلی زیاد انکار کردند.
حالا همین رفتارها رو با واکنش پسران مقایسه کنید.(من درمورد درستی یا نادرستی پورن و خودارضایی حرفی نزدم صرفا واکنشها رو بیان کردم)
من از لفظ دختران/پسران استفاده میکنم تا رفتار همین نسلهای همسن ما که ادعای مدرنیته دارند برسی بشه حالا بزرگترها بماند.
خب حالا در چنین وضعیتی آیا ما نباید نسبت به رفتارهای خودمون که مستقیم یا غیرمستقیم به مسائل جنسی ما مربوط میشه،مسئولانهتر برخورد کنیم؟
بنظرتون با رفتار ما کمکم مسئله حقوق جنسی ما در جامعه به رسمیت شناخته نمیشه؟
من فکر میکنم هر بار که ما حتی با پارتنرمون در خصوص خط قرمزها،علایق،نوع انجام و.... در خصوص مسائل جنسیمون حرف میزنیم،به خودمون و بهبود دیدگاه جامعه کمک میکنیم.
یک:اینکه آسیب شناسی بشه و متوجه بشیم که دلیل محرومیت چیست بسیار خوبه اما مهمه بعد از اون مسئولیتها شناخته بشه و بار پیشبرد اهداف و فضاسازی فرهنگی به دوش یک قشر خاصی نیفته.
وقتشه که نگاه رو به جلو باشه و از تفکر قربانی انگاری خودمون فاصله بگیریم و قدمی برداریم.
دو:فرهنگ سازی و برداشتن قدم در همه جوامع و مکانها یکسان نیست.برای مثال رفتارهای عنوان شده در فرهنگی که دختران حتی اجازه تحصیل ندارند و در سنین کم کودک_همسر میشوند،نوع رفتار کاملا متفاوته و ایجاد فرهنگ زمان بیشتری میبره.

