گاهی اوقات عمل کم اگر با خلوص نیّت همراه باشد، خداوند به آن پاداش بزرگ میدهد. امام صادق کودک بود، به مسجدالحرام رفت و تا صبح مشغول نماز شد. امام باقر تشریف برده بود منزل، صبح آمد، دید فرزندش تا صبح نخوابیده و عبادت کرده است. خطاب به امام صادق فرمود: "فرزندم! خداوند بعضی اوقات به عمل کم پاداش بزرگ میدهد"، اگر خلوص باشد، خدا به عمل کم هم جزای زیاد میدهد. همین که عملهایتان را کم میشمارید، این خودش خلوص میآورد. عملهایی را که خوب نمیدانیم و کوچک میشماریم، خداوند آن را بزرگ میشمارد و برای خودش برمیدارد. چرا که خداوند صدق میخواهد، صفا میخواهد، خلوص هم همینهاست. خلوص یعنی کوچک شمردن فرد عمل خود را. ما اصلاً عمل نداریم چه رسد که کوچک بشماریم. اگر انسان بگوید عملی ندارم راحتتر است. حالا فرض میکنیم که عمل داریم؛ پای ملخ در نزد سلیمان خوب است. حتّی نه خود ملخ، پای ملخ. خدا هم جزا میدهد.
اگر یک وقتی عمل و سعی نصیبتان شده است سعی و کوشش کنید. سعی و کوشش همان است که پیش از این انجام دادهاید، بلکه همین که الان سعی میکنی که عرایض من را گوش بدهی. اوّل گوش کرد بعد سوال کرد. اوّل سعی کرد و خود را نگه داشت، بعد پرسید. آیا این کم سعی و کوششی بود؟ گاهی نیم ساعت که خود را نگه میدارید از ۵۰ سال عبادت بهتر است. مطلبی را که گوینده الان دارد میگوید، با فهم شما خلاف است، ولی صبر میکنی. میگویی این خلافگو نیست، بگذار ببینیم چه میخواهد بگوید. یک وقت برایش کشف میشود و میگوید اللّٰه اکبر، خوب شد نگفتم.
خداوند چیزهای مخفی زیاد دارد. جواهرهای قیمتی از افکار و اعمال که هر وقت مشیّتش تعلق بگیرد از انسان سر میزند. یکی از آنها چنین صبر و کوششی است. خیلی چیزها داریم که هر وقت امین باشیم، آفت نداشته باشیم، غرور پیدا نکنیم، آن وقت خدا نشانمان میدهد. من هم از خدا میخواهم که آنچه را به من داده است و میخواهد بدهد، نشانم ندهد، الّا بعد از امنیّت، تا امین باشم و اینها برایم باد نشود. چیزی که در دستگاه خدا نباید داشته باشیم تکبّر است. کبریایی فقط از آنِ خداست. تنها جایی که تکبّر خوب است و جایز شمرده شده، تکبّر زن در مقابل مرد اجنبی است. آنجا تکبّر حُسن است. والّا همه جا بایستی تواضع داشت.
در آخرالزّمان این زنها مرد میشوند. همانطور که بعضی مردها زن میشوند، زنها هم مرد میشوند. یعنی دانا میشوند. در روایت هم دارد که چقدر زنهای جوان میروند حرم امام رضا، آنجا اسبهایی از نور میآید، آنان سوار میشوند و فرمان حضرت را میبرند. حضرت مهدی عجّل اللّٰه تعالی فرجه الشریف را ۳۰ نفر زن همراهی میکنند که در شمار ۳۱۳ نفر یاران حضرتند. آنان وقتی وارد حرم میشوند زن هستند، وقتی بیرون میآیند مرد هستند و از حرم حضرت رضا هر کدام به سمتی حرکت میکنند. هر کدام از آنان به هر مملکتی وارد شوند اهالی آنجا تسلیم میشوند و اسلام میآورند.
در هر حال زنی که تشخیص دهد زینتهای دنیا هیچ فایدهای ندارد و علم، او را بگیرد دیگر زن نیست و مرد میشود. برعکس، مردی که دچار طبیعت باشد، دچار مال دنیا باشد و حاضر نباشد یک کلمه از انسانیّت، از وجدان بگوید و بشنود، او دیگر مرد نیست. البتّه مرد مؤمن و زن مؤمن هر دو نزد خدا عزیزند، خدای نخواسته اهانت تلقّی نشود. اینها را از جهت دیگری میگویند، شما متوجّه باشید و نکتهی مطلب را بگیرید. ♥️
یادداشت مولف: این سلسله درسها را در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مومنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.