عنوان یادداشت:
زارتاقان حیدربابا زارتاقان
متن یادداشت:
مامان محترمانه میگه ولی غیرمحترمانهاش میشه تِر زدی تو موهات! آخه زن!!
من موهامو دوست دارم. حتی یک لحظه هم بابتش پشیمون نیستم. زندگیم رو دوست دارم. زندگی من انتخاب من. وله کن!!!
خب مامان خوند. قرار نبود ببینه که بخونه. ریاکشنش فکر میکردم تو عاقلشونی اما تو ام دیوونهای 😂😂😂😂😂😂
فک کن مامانت میگه روحیهاش چه خوبه
هی پیش خودش شعر و آواز میخونه
انگار نه انگار یه ایران رو هواست
ماحصل دیدی چه شد ابوطالب؟، هم منطقیه. دو روز دیگه مامان جان میره که قد من کوتاه کنه. رییس صبر کرد، دید ترکیب گیس و کتیرا پسندشه.
– آخه از وقتی کتیرا میزنی خوب شده. من چی گفتم مگه.
سعی میکرد در این گردش ایام، عذاب وجدانش، از بار انرژی حرفاش که منتقل کرده رو کم کنه. ولی عمراً فکر نمیکردم این یکیو بخونه. بعد بیست و اَندی سال یه تواَم دیوونه ای دلی چسبوند. باید از دلش در بیارم.
بوسیدَمَشْ ولی خالی از لطف نیست ذکر این نکته که بابا از اولشم تیم من بود.
