عزیز من! بیا و پشتکار داشته باش. خدا میداند راه دنیا یک قدمش سختتر از تمام راههای آخرت است. مردم فکر میکنند راه دنیا آسان است. راه دنیا سخت است. امثال شما در دنیا پول در میآورند امّا به چه نحوی. این را بپا، آن را بپا، بالا را بپا، پایین را بپا! لکن آخرت پائیدن ندارد. راه میرود رزقش از آسمان میرسد. آیا مالک ملک را تملّک میکند یا ملک مالک را؟ اگر شما مالک خانهی زندگی و مال و اموال هستید چرا شما آن را میپائید؟ آن مال، مال شما است. اگر ۳۰ نفر هم آن را دست به دست کنند، آخرش برمیگردد نزد صاحبش. مال شماست. اگر دزد بزند ۳۰ دست هم بگردد آخرش میدهند به شما. البتّه کمی دیر و زود میشود، کلاه سرتان میرود، امّا دستگاه خدا آنقدر منظّم است که مال را یا باید ببخشی و یا یکی از شما ارث ببرد یا بفروشی. غیر از این سه طریق مالک آن هستی. اگر مریض شوی یا غائب شوی، مال مال شماست. پس اگر صاحب مالی یا ملکی باشید، آن مال یا ملک، برای همیشه مال شماست.
حال اگر مملوک شدی چه؟ باید مالت را مواظب باشی. این زمان اینطور است. من اینجا میآیم باید در جیبم را ببندم. این همه جمعیّت، این همه جیببُر، چطور بیایم اینجا؟! جیببُر زیاد است. اگر چیزی همراه داشته باشم شما هم جیببُر معنوی هستید جیبم را خالی میکنید. دنیا به شما میگوید مواظب من باش! تو میخواهی بخوابی، آیا عقلت کم نیست؟ اگر بخوابی دزد میآید و مالت را میبرد. این را مالت به تو میگوید. محضر که میروی تا با دیگری معامله کنی مواظب باش. وقتی میخواهی زن بگیری بپا. زنهای امروز درسخوانده و زرنگند. دو روز که زنت بودند نفلهات میکنند و طلاق میگیرند. گفت پس چه کار کنم. گفت: هیچ! یک وکیل تو بگیر یک وکیل او که بروند عدلیّه. شبی که میخواهید عروسی کنید آنها مشغول شوند تا همین که شما بچّهدار شدید و بعد دعوایتان شد آنها کارها را پیشتر انجام داده باشند. راست میگوید. والّا نصفشب که دعوا شد از کجا وکیل پیدا میکنید. شریک خواستی بشوی هم همینطور. دو نفر شریک هستیم باید دو تا وکیل بگیریم. اول آنها را بفرستیم عدلیّه بعد شریک شویم. تا همین که دو روز دیگر دعوا شد وکلا کار را تمام کرده باشند. دنیا و عقل معاش اینطور میگوید. اگر مملوک مال باشی و مال به شما فرمان بدهد، یعنی آنقدر دوستش داشته باشی که مال نگذارد شما به او فرمان بدهی، مرتّباً به تو میگوید مرا بپا، من خیلی مشتری دارم. در بانک هم دیدهام که وقتی حسابدار پول میدهد میگوید مواظب باش! از آن بدتر برای زیارت امام رضا هم که میرویم خادمها میگویند ایّها الزّوار مواظب جیبهایتان باشید. آخر کجا اَمن است که به آنجا برویم؟ در مشهد هم میگویند مراقب جیبهای خود باشید. اگر امانت دارید به ما بسپارید. به خیالتان آنجا امن است. نمیدانید که بشر آنقدر دزد دیده است که حتّی از امامان هم مواظبت میکند.
مراقب باشید که مملوک نشوید، مالک باشید. هرچه دستتان میآید مالک آن باشید. اگر پیراهن بر تن میکنید مراقب باشید شما مالک پیراهن باشید، مملوک پیراهن نشوید. تو رفتهای تن پیراهن یا پیراهن رفته است تن تو؟! همهاش مواظب هستی خاکی نَشود، گلی نشود. مرتّب آخ آخ. پس شما به تن پیراهن رفتهاید نه پیراهن به تن شما. والّا پیراهن برای چه تن شما است؟ برای اینکه خاک به بدنت نرسد. پس چطور شد که مالک، مملوک شد!
خدا رحمتش کند آقای میلانی در مشهد وارد اتاق ما شد، بنده در اتاق نشسته بودم. گفت در دنیا اگر یک قوطی کبریت هم داشتی سعی کن تو مالک آن باشی، آن مالک شما نباشد. اتاق هم فرش چندانی برای نشستن نداشت، همینطور سر پا این حرف را زد.
انشاءاللّٰه خداوند دنیا را در نظر همهی دوستان و محبّان علیبن ابیطالب کوچک کند، دنیا همین خوردن و خوابیدن است که لازمهی بدن است. آنهایی که لازمهی روحتان است آنها قیمتی است. آنها را قدردان و مالک باشید. سعی کنید مالک جسم و روح و عقلتان باشید. اگر قرار باشد مملوک باشید، همه را مفت از دست دادهاید. مفت هم نه، بلکه عطای خود را بیرون ریختهاید. خدا نکند خسرالدّنیا شوید. اگر خسرالدّنیا شوید خسرالاخرة هم میشوید فرقی نمیکند. خسرالدّنیا والاٰخرة بد است/ سورهی حج آیهی ۱۱؛ انشاءاللّٰه هم مقبول دنیا شوید هم مقبول آخرت. در دنیا اگر خودت مالک باشی عزیز هستی، هرچه هم که متعلّق به توست عزیز است چون خودت مالک لباس، بدن، دست، پای خودت هستی. حال که مالک شدی عزیز شدی. حال با توجّه دو رکعت نماز بخوان. چقدر خداوند این نماز را دوست دارد. میگوید بندهی من با وجودی که خودش را مالک میداند با این حال به من سجده میکند. ببین خداوند چهکارش میکند. با اینکه مالک است با این حال مالش را برداشته برده درِ خانهی همسایه میگوید. بخور. خدا به ملائکه نشان میدهد. میگوید بندهی من را ببینید با اینکه مالک و صاحب اختیار است و به همسایهاش میخوراند و مالکیّت خود را باطل میکند. ♥️
یادداشت مؤلف: این سلسله درسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مومنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.