ویرگول
ورودثبت نام
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheriامن و ملایم و بغل‌کردنی اندرون، شوخ و شر و شیطون در برون، اینه خانواده‌ی من
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheri
خواندن ۳۰ دقیقه·۳ ماه پیش

مادر و پسر

به عنوان یک مادر وظیفه دارم از چیزی که شدنی است مراقبت کنم و در اموری که از عهده‌ی من برنمی‌آید، به‌خدا توکل کنم. / روث بل‌گراهام

فرزند شما یک پسر است؛ با گفتن این جمله، هر مادر، دنیایی را آغاز می‌کند‌. این پست، راهنمایی برای بررسی ارتباط مادر و پسر است که گاهی اوقات، نشاط‌بخش بوده؛ گاهی مواقع هم دیوانه‌کننده است. در عین حال، همواره خارق‌العاده است. اندیشه‌ای که پشت این نوشتار است به گونه‌ای است که شما را می‌خنداند و باعث انبساط خاطر شما می‌شود. آهی بکشید و تجدید قوا کنید. بزرگ کردن پسری قوی، دوست‌داشتنی و موفق، کار آسانی نیست. با این همه، با گذر از هر مرحله، از گفتن اولین داستان‌های شبانه برای او تا آخرین روزهای مدرسه‌اش، دائم این نکته به شما یادآوری می‌شود که شما در حال انجام مهم‌ترین کار دنیا هستید.

| پنج عامل اصلی |

۱. هر روز برای او دعا کن.

۲. به پدرش احترام بگذار.

۳. با همه‌ی توان، تلاش کن تا خانه‌ای آرام مهیا کنی.

۴. هر روز او را با عشق، ارزش‌ها و اخلاقیات متعالی سرشار کن.

۵. زنی قوی باش.

| نوزادی |

بدان که پسرت، تو را بیش از هرکس و هرچیز دیگری دوست دارد.

گاهی مواقع به جهت عشق عمیقی که نسبت به او داری، اختیارت را از کف می‌دهی.

فراموش نکن، از همین دوره درصدد است چهره‌ی شما را به خاطر بسپارد و هرگز هم آن را از یاد نخواهد برد.

تا جایی که می‌توانی با او وقت صرف کن؛ هم به خاطر خودت و هم به خاطر او.

تمام کتاب‌هایی که فکر می‌کنی در زمینه‌ی پرورش کودک به تو کمک می‌کند را بخوان، اما از همه بهتر این است که به غرایز خودت اعتماد کنی.

وقتی پوشک‌هایش را عوض می‌کنی، مواظب باش، پسر بچه‌ها موقع ادرار، آن را صاف به‌بالا می‌پاشند.

کار تو تغذیه‌ی درست او، عشق ورزیدن و هدایتش در مسیر صحیح زندگی است.

هر موقع از خواب بلند می‌شود، گرسنه است، پسرها بیشتر از آنچه تصورش را بکنی، می‌خورند؛ حتی وقتی نوزاد هستند.

تعداد زیادی حوله‌ی نرم، دم دست داشته باش. همیشه آب از لب‌ولوچه‌اش آویزان است.

هر چه بیشتر با او حرف بزنی، زودتر با شما حرف خواهد زد.

همیشه هم با لحن بچه‌گانه با او حرف نزن.

از همان اول، سعی دارد روی پای خودش بایستد، این رویه را عوض نکن.

اگر منتظر باشی که وقتی گریه کرد، بلندش کنی، به او یاد می‌دهی که گریه کند.

در ۵ سال اول زندگی‌اش لازم است که هر روز چرت کوتاهی بزند. تو هم این کار را بکن.

پسرها و دخترها با هم تفاوت دارند. این واقعیتی است که باید بپذیری.

وقتی دکتر به او آمپول می‌زند، خودت را جایی قایم کن (از جلوی دیدش پنهان شو) جیغ‌ودادش دنیا را برمی‌دارد.

خانه را برای بچه ایمن کن؛ او هر چه به دستش برسد را به دهانش می‌گذارد.

قدردان شامپوی بچه باش که از بزرگ‌ترین اختراعات جهان است!

دلت می‌خواهد ساعت‌ها به چشمانش، دست‌هایش و حرکاتش در حین بازی نگاه کنی؛ این امر طبیعی است.

این را به یاد داشته باش که او دلش می‌خواهد دوروبر شما باشد؛ صدایت را بشنود و ببیند که داری نگاهش می‌کنی.

طبیعی است که غذا را پرت کند. جا خوردن ندارد. آرام باش و به آرامی، مانع کارش شو.

وقتی او را با ماشین این طرف آن طرف می‌بری، خوابش می‌گیرد؛ این مطلب را به‌خصوص، وقتی ساعت ۲ی نیمه‌شب شیونش به هوا رفت، به خاطر داشته باش.

برای پیاده‌روی او را با خودت بیرون ببر و با او درباره‌ی محیط پیرامون و آن‌چه اطرافش دیده می‌شود صحبت کن.

لازم نیست منبع همیشگی سرگرمی او باشی. بگذار خودش را سرگرم کند. برای نوزادان، همه‌چیز سرگرم‌کننده است.

برای او یک پتوی نرم بخر؛ سال‌ها آن را نگه خواهد داشت.

به خاطر داشته باش از همان هنگام که شروع به چهار‌دست‌و‌پا راه رفتن می‌نماید، آزادی را امتحان می‌کند.

نگران این‌که از برنامه‌ی ورزشی‌ات می‌افتی نباش. وقتی شروع به راه رفتن کرد، مجبوری دنبالش راه بیفتی و بیشتر مراقبش باشی.

از حالا برای دانشگاهش پس‌انداز کن.

در این دوره از زندگی، خنده‌هایش را برای همه‌ی عمر به‌خاطر داشته باش.

هرگز از یاد نبر که او به‌توجه خاص تو نیازمند است

آرام بودن را تمرین کن. این، به‌خصوص در دوره‌ی نوجوانی او، برای تو سودمند خواهد بود.

به دلیل ناشناخته‌ای دوست دارد ساعت‌ها داخل کمد شما بنشیند و با کفش‌هایت بازی کند.

اگر زمین می‌خورد، عیبی ندارد، مهم این است که یاد بگیرد دوباره بلند شود.

| دوران خردسالی |

به خاطر داشته باش الگوهای او پسرهایی هستند که از او ۵ سال بزرگترند.

وقتی دو سه ساله است، وسوسه می‌شوی جشن تولد مفصلی برایش بگیری، پیشنهاد می‌کنم این کار را نکنی.

علی‌رغم عشقی که به او داری، در خصوص داشتن نظم و انضباط، سخت‌گیر و در زمینه‌ی اجرایی قوانین، ثابت‌قدم باش.

سعی کن قوانین را در قالبی تفننی و جذاب وضع کنی.

اشک‌ها و لبخندهایش، قلب شما را تسخیر می‌کند.

این موضوع که پسرها در همه‌ی امور، حالتی رقابتی دارند، شاید بی‌معنی به نظرت برسد و حتی تا سر حد مرگ تو را بترساند. پس بهتر است آگاه باشی.

وقتی حشره‌ای را خورد، غش نکن‌. پسرها بر آن هستند، بدانند هر چیزی چه مزه‌ای دارد.

به او بگو وقتی به توالت می‌رود، درست ادرار کند. او ادرارش را به همه‌جا می‌پاشد، غیر از جایی که باید.

کودکان نوپا، مایه‌ی دردسر هستند و به مرور زمان هم دردسر آن‌ها بیشتر می‌شود.

او دوست دارد تمام مدت بیرون باشد. او را بیرون ببر.

اگر او را مسخره کنی، خجالتی خواهد شد.

وقتی به خودش صدمه می‌زند، زیادی واکنش نشان نده، تا او هم این کار را نکند.

تمام سعی‌ات را بکن، اما به‌خاطر داشته باش در برابر زندگی نمی‌توانی از او محافظت کنی.

هرچه زودتر از قوانین اطاعت کند، زندگی برای هر دو نفرتان، راحت‌تر خواهد شد.

زمانی که او را به پرستاری می‌سپاری، در فاصله‌ی زمانی کوتاهی به سراغش برو؛ چرا که اوضاع به‌هم خواهد ریخت.

مداد رنگی و وسایل دیگر نقاشی را در اختیارش بگذار تا سرگرم باشد. در عین حال، چشمتان به او باشد؛ مبادا اسباب‌اثاثیه‌ی خانه را به‌هم بریزد.

روی تمام کابینت‌هایی که به آن‌ها دسترسی دارد، قفل ایمنی نصب کن. این کار، از سر تدبر و به جهت حفظ امنیت اوست‌.

حول و‌حوش ۳سالگی به شکل قهرمانانه‌ای فکر می‌کند که حامی شماست. این تصور، هرگز از ذهنش بیرون نمی‌رود.

اگر می‌خواهی وقتی نوجوان است، به‌حرف‌هایت گوش بدهد، از همین حالا یادش بده که به حرف‌هایت گوش بدهد.

کابوس‌های شبانه او را می‌ترسانند: در آغوشش بگیر و دلداری‌اش بده و تا وقتی دوباره به خواب نرفته، کنارش بمان.

اگر متوجه شود که با گریه‌و‌زاری می‌تواند به خواسته‌اش برسد، به این کار ادامه می‌دهد.

از حالاست که اهمیت گفتن حقیقت را یاد می‌گیرد؛ برایش الگوی مناسبی داشت.

این جمله را به خاطر داشته باش:

«این دوره، فقط یک مرحله است.»

وادارش کن شیرش را بخورد‌ اما لزومی ندارد وادارش کنی محتویات بشقابش را تا ته بخورد.

از چرت روزانه‌اش به راحتی صرف نظر نکن؛ وگرنه بهای سنگینی بابت آن خواهی پرداخت.

اگه هر بار که به مغازه می‌روی، برایش چیزی بخری، عادت می‌کند و هر دفعه که به مغازه می‌روی باید برایش خرید کنی.

روزانه فرصتی را به این‌که با هم مطالعه کنید، اختصاص بده و به آن وفادار باش.

از اینکه چطور آدامس به موهای پسر بچه‌ها می‌چسبد، هنوز کسی سردرنیاورده است.

فرش سفید نخر؛ وگرنه بیچاره می‌شوی!

از استحمام کردن او لذت ببر، او هم لذت خواهد برد.

به او بگو که بوسه‌های شما به شکلی جادویی، زانوان خراشیده‌اش را خوب می‌کند و آن‌ها را مجانی به او ببخش.

یادش بده چه‌طور ساندویچ درست کند. با این کار، این توانایی را پیدا می‌کند تا برای مدت ۱۰‌ سال از زندگی‌اش، منبع مهمی از غذا و خوراکی برای خودش جور کند.

فراموش نکن؛ تحسین و انتقاد، مُسری است.

با او توپ‌بازی کن. این‌که بتوانی توپ را بگیری و یا پاس بدهی، اصلاً برایش مهم نیست.

تشویق‌های تو، موجب تقویت اعتماد‌به‌نفس او می‌شود.

برای پسر بچه، خوشبختی، داشتن یک قاشق بزرگ و کاسه‌ای شکلات است.

باید یاد بگیرد با دهان پرحرف نزند و وقتی غذا می‌خورد، ساکت باشد.

با کاوش در اندام‌هایش، دائماً با آن‌ها سرگرم خواهد بود‌.

اگر رهایش کنی، شیلنگ آب را از محوطه‌ی ماسه‌بازی در حیاط به اتاق نشیمن خواهد آورد؛ حواست باشد که مانعش شوی.

یادش بده زیپ شلوارش را بالا بکشد.

او عاشق دوچرخه است. امکان دارد از آن بیفتد، طوری نیست، نمی‌میرد!

همیشه کیف پولت برایش مرموز است.

هم‌پای او راه برو؛ هر ۵ دقیقه می‌ایستد تا وقت‌گذرانی کند‌.

یادش بده که چه‌طور لباس‌هایش را مرتب کرده، تا کند؛ اما انتظار معجزه نداشته باش

به او رفتار و منش خوب را بیاموز.

بگذار یادت بدهد چه‌طور از روی سنگ‌ها بپری.

وقتی جک‌وجانوری به خانه می‌آورد، علاقه نشان بده؛ هرچه بیشتر از کرم، قورباغه یا جیرجیرک، حرف بزنید، خوشحال‌تر می‌شود.

دائماً به پدرش یادآوری کن که پسرشان هنوز بچه‌ی کوچکی است.

هرگز بد‌اخلاقی‌هایش را تحمل نکن.

همیشه می‌خواهد زخم و جراحت‌هایش را به شما نشان بدهد، طوری عمل کن که انگار ترسیده‌ای.

سعی نکن با او جروبحث کنی، تصمیم بگیرید و باهم پیش بروید.

هر چقدر می‌خواهد اعتراض کند مهم نیست. جای او، در صندلی ردیف عقب ماشین است.

پسربچه‌ها کفش‌های نوی خود را با دویدن در میان ردیف صندلی‌های فروشگاه امتحان می‌کنند، پس وقتی او را برای خرید کفش به فروشگاه می‌بری، باید این آمادگی را داشته باشی.

در مرحله‌ای خاص از زندگی، ادرار کردن بهترین تفریح او می‌شود.

یادش بده که در کارهای خانه، به شما کمک کند.

اگر خاکی و گل‌آلود بود، وادارش کن قبل از ورود به خانه، خودش را تمیز کند.

او را با خودت به فروشگاه ببر و بگذار آب‌میوه و خوردنی‌هایی را که دوست دارد، از قفسه‌ها بردارد‌.

از این‌که کاری کند تا حال شما به‌هم‌بخورد، خوشحال می‌شود.

بگذار یک پسربچه باقی بماند؛ انتظار نداشته باش در ۵سالگی، یک آقا کوچولوی تمام عیار باشد.

یادش بده میز را بچیند. این کار او در آینده، نامزدش را متعجب خواهد کرد.

باید بتوانی صدای ترکیدن ترقه و انفجار در بیاوری تا او را شگفت‌زده کنی؛ طوری که فکر نکند زیادی خونسرد و آرام هستی.

تصور اینکه حوصله‌ی نگه‌داشتن عکس و آلبوم را نداری، از سرت بیرون کن؛ باید این کار را بکنی. آن‌ها بیش از تصاویر ویدیویی به‌درد‌می‌خورند‌.

وقتی هیچ‌چیز او را آرام نمی‌کند، به او بیسکوییت و شیر بده.

| پسران و ورزش |

ترس را کنار بگذار؛ حتی اگر خیلی کوچک و زیادی کُند است، باز هم باید بازی کند.

همیشه سردسته‌ی مشوق‌هایش باش و تشویقش کن.ن

برای سال‌های متمادی مهم نیست که در تیم، برنده می‌شود یا نه، آن‌چه مهم است این است که در تیم بازی کند.

از همان نوزادی (بدو تولد)، شنا کردن را به او یاد بده تا نترسد و بر آب غلبه کند.

در مجموع، توصیه‌های تو برای جمع‌وجور و مرتب کردن کفش‌های ورزشی‌اش مورد توجه او قرار نمی‌گیرد.

بهایی که باید بابت خرید وسایل ورزشی‌اش بپردازی، شما را به فکر گرفتن وام و تسهیلات وامی‌دارد؛ این آمادگی را داشته باش.

در حین مسابقه، دائم به دنبال تو می‌گردد، جایی بنشین که بتواند تو را ببیند.

اگر دوست نداری در مسابقاتش شرکت کنی، موردی ندارد، اما این نکته مهم است که چنانچه اتفاق خارق‌العاده و حیرت‌آوری افتاد، حاضر باشی‌.

حتی عاقل‌ترین و آرام‌ترین مادرها هم دوست دارند، در خلال مسابقه، به‌خصوص مسابقات انتخابی جیغ بزنند.

روزی که از تیم اخراج می‌شود، بدترین روز زندگی تو و اوست.

خیلی زود متوجه می‌شوی، مادرها دو دسته هستند:

یک دسته از آن‌ها، خود، مربی هستند و دسته‌ی دیگر، آن‌هایی هستند که هرگز نمی‌توانند به مربی پسر خود اعتماد کنند.

اگر آن‌قدر بزرگ شده که می‌تواند بازی کند، پس به قدری بزرگ شده که بتواند تجهیزات ورزشی خود را حمل کند‌.

او متوجه این موضوع نیست که چرا صِرف آن‌که کمی خون از او رفته، تو گریه‌وزاری می‌کنی.

به او بگو بازی‌اش عالی بوده؛ حتی اگر شواهد خلاف این را می‌گویند. او نیاز دارد از زبان شما این مطلب را بشنود.

تا جایی که امکان دارد ورزش کردن را برایش خوشایند کن، این نکته را به پدرش هم یادآوری کن.

| دوره‌ی دبستان |

تا وقتی اجازه می‌دهد تا مدرسه همراهی‌اش کن.

نواختن پیانو را به او یاد بده؛ وقتی بزرگ‌تر شد، ممنون تو خواهد بود. اما اگر مرتباً حین تمرین نوازندگی، سرش داد بزنی، مشکلی داری!

به او یادآوری کن پوف‌دادن در اجتماع، همیشه و از هر پسری که سر بزند، مضحک است.

انتظار این را داشته باش که با دیگران دست به یقه شود و داد‌وهوار و کتک‌کاری کند‌. این موضوع، کاملاً طبیعی است و جای نگرانی ندارد.

پسرها محبت خود را با کُشتی‌گرفتن و هل‌دادن همدیگر نشان می‌دهند.

اگر بریزو‌بپاش دارد، عصبانی نشو. او هنوز یک پسر بچه است.

به او تفهیم کن مهربان باشد.

روش درست استفاده‌ از دهان‌شویه، برای شستن دهانش را به او یاد بده، وگرنه همه‌ی آن را می‌بلعد‌.

گاهی این احتمال را بده که گرسنه باشد، حتی اگر تازه غذا خورده است.

یادش بده لباس‌هایش را مرتب کرده، آن‌ها را از چوب‌رختی آویزان کند؛ گرچه مطمئناً راحت‌تر خواهد بود که تو لباس‌هایش را برایش جمع‌وجور کنی.

نگرانِ نحوه‌ی وقت‌گذرانی با او نباش، فقط زمانی را با او صرف کن.

بزرگ‌ترین هدیه‌ای که می‌توانی به او بدهی، توانایی حل مسائلش است‌.

یک سری وسایل آزمایشگاهی برایش بخر و به او کمک کن تا چیزی برای خود بسازد، خطرات این کار را هم به او گوشزد کن.

پسرها عاشق ماشین‌های اسباب‌بازی هستند؛ علاقه‌ی او هم در این مورد توجیه‌ناپذیر است.

روی این مسئله تمرکز نکن که می‌خوای به یک مرد تبدیل شود، اما اجازه هم نده که پسربچه باقی بماند.

وقتی لباس می‌پوشد، به او بگو عالی به نظر می‌رسد، نگران نباش که دیگران ممکن است چه فکری بکنند.

همیشه، همیشه، همیشه دقت کن و مواظب باش که دارد چه برنامه‌هایی را از تلویزیون تماشا می‌کند.

روی نمراتش دقت کنید، مطمئن شو که او هم می‌داند نمراتش در اولویت قرار دارند.

با معلمانش آشنا شو، آن‌ها هم مثل شما اوقات زیادی را با او می‌گذرانند.

اجارهایش در نمایش‌های مدرسه را از دست نده، حتی اگر نقش درخت را به او داده‌اند.

اگر می‌خواهی سر از دنیای او درآوری، با او ناهار بخور.

سعی نکن از اون مردی بسازی که همیشه آرزویش را داشته‌ای.

ممکن است دوروبر ۸سالگی، در آغوش گرفتن‌های گاه‌به‌گاه او متوقف شود، نگران نباش، دوباره شروع می‌کند.

هر قدر پسر بچه‌ها شیطان باشند، باز هم نیاز به در آغوش گرفتن دارند، به‌این‌ترتیب، احساس امنیت می‌کنند، گهگاه او را در آغوش بگیر.

وقتی او را به فروشگاه می‌بری، راه خرج کردن پول را به او یاد بده، و درباره‌ی گران بودن کالاها (کالاهای گران‌قیمت) با او حرف بزن.

یک قلک به او بده و در مورد اهمیت پس‌انداز کردن با او حرف بزن.

اینکه تمام مدت پشت سرش راه بیفتی و جمع‌وجورش کنی، به معنای این نیست که او را بیش از حد دوست داری؛ بلکه به معنای آن است که او این توانایی را دارد تا تو را سر انگشتش بچرخاند.

به او یادآوری کن دهانش را نه با پیراهنش (سرآسین لباسش) بلکه با دستمال پاک کند.

او از تو می‌خواهد یک حیوان خانگی برایش بخری. شاید عاشق آن حیوان باشد، اما این تویی که مجبوری دنبالش راه افتاده، مرتب تمیزش کنی.

تصمیم بگیر روزی یک ساعت به‌‌اتفاق با او تفریح کنید.

پدرش برای او به منزله‌ی بتی تمام عیار خواهد بود.

با ملایمت و نرمی به او یادآوری کن هرچه سر راهش می‌بیند را برندارد، و به چیزی که مال خودش نیست، دست نزند.

او از تو می‌خواهد به ماهیچه‌هایش دست بزنی و آن‌ها را لمس کنی، این کار را بکن و ضمناً به او بگو که یک پهلوان است.

به انجمن اولیاء و مربیان ملحق شود. در موقع ثبت‌نام و برنامه‌ریزی درسی در کنارش باش. داوطلب همکاری در فعالیت‌های مدرسه‌اش شو، به‌این‌ترتیب، از آن‌چه در مدرسه‌اش می‌گذرد، با خبر خواهی شد.

به او تفهیم کن هر عملی هرچند کوچک، بد یا خوب، عواقب و پیامدهایی دارد.

هر شب کوله‌پشتی‌اش را نگاه کن، رازهایش آن‌جا هستند.

زمانی فرا می‌رسد که دوست داری هر چیزی به او بگویی جز «نه»، اما مجبوری «نه» بگویی.

به او یادآوری کن دستورالعمل‌های مربوط به هر چیز و هر کار را بخواند. پدرش ممکن است این نکته را از یاد برده باشد.

عصرها با هم چای بخورید و با بیسکویت از هم پذیرایی کنید.

به خاطر داشته باش پسرهای مؤدب، مادرهایی عاشق و توانمند دارند؛ نه منتقد و نق‌نقو!

یادش بده بتواند نوزادی را در آغوش بگیرد.

از امر و نهی‌کردن به او و دائماً گفتن این‌که این‌طور راه برود، آن‌طور حرف بزند دست بردار، بگذار خودش باشد.

به جای سعی در کنترل‌کردن رفتارش، تلاش کن به آرامی رفتارش را شکل بدهی.

بگذار بزرگ شود و رشد کند.

هر چقدر فکر کنی بچه است، بیشتر بچه می‌ماند.

عادت نکن که بابت کارهای بدش، عذرخواهی کنی، وگرنه تمام عمر مجبوری این کار را بکنی.

هر سال به‌مناسبت روز عید، به او کارت‌تبریک بده، خواهد گفت:

«کار لوس و بی‌مزه‌ای است اما هر سال منتظر دریافت هدیه‌اش می‌ماند.»

دائم منتظر ابراز عشق و علاقه‌ی شماست. به این منظور، به چهره‌ی شما می‌نگرد.

یادش بده بدون این‌که آشپزخانه را منفجر کند، بتواند از یک مایکروفر استفاده کند.

هرگز لقبی روی او نگذار.

شاید احساس کنی درد و رنجی دارد، آن را با رنج خود اشتباه نگیر!

نباید در چنگال گرفتار شوی که برای خوشحال‌کردنش چیزی به او بدهی، در غیر این صورت، هیچ‌چیزی در دنیا نخواهد توانست او را خوشحال کند.

چنانچه در مدرسه دچار مشکلی شده، بهتر است خودش مشکل را حل کند. به او توصیه بکن، اما دخالت نکن. دخالت شما باعث شرمساری او شده، اوضاع را بدتر می‌کند.

اگر کسی دورواطراف شما نیست به او هنرهای رزمی و دفاع شخصی را آموزش بدهد، او را به کلاس کاراته بفرست.

اگر متوجه قلدری‌کردن او شدی، باید توجه داشته باشی که احتمالاً او در خانه دچار مشکلی هست.

با او درباره‌ی مسائل جنسی و آنچه مربوط به مواد مخدر می‌شود و میهمانی‌هایی که می‌رود صحبت کن. اگر فکر می‌کنی بیان این مسائل در این سن‌وسال برای او زود است، در اشتباه هستی، او در مدرسه این چیزها را خواهد آموخت.

با همراهی کردنش تا مدرسه و بردنش به مسابقات (اعم از ورزشی و ... ) او را ذوق‌زده کن.

اجازه بده بعضی وقت‌ها تا دیر‌هنگام بیدار بماند و به ستاره‌ها نگاه کند. او خاطره‌ی این لحظات را هرگز فراموش نخواهد کرد.

| پسرها و معنویت |

اغلب با او در باب عظمت و بزرگی خداوند صحبت کن. وقتی بزرگ شد، خودش به وضوح متوجه آن خواهد شد.

پسر‌بچه‌ها عاشق بازیگوشی حین انجام مراسم عبادی هستند، او را آرام کن و با او در این مورد صحبت کن.

شیوه‌ی دعا‌کردن را به او یاد بده؛ هر شب به شکل خانوادگی با هم دعا بخوانید.

برای او کتاب‌های مذهبی بخر و او را با کتاب‌های مقدس، آگاهانه آشنا کن.

با پدرش با عشق و احترام رفتار کن و به پسرت تفهیم کن که مردی و مردانگی، چیز خوبی است.

یکی از راه‌هایی که باعث می‌شود با آرامش به سرویسش برسد، این است که به او اجازه بدهی دوستانش را هم با خود ببرد.

بدجنسی‌های او را تحمل نکن!

مرتباً برای نماز و نیایش با هم به مکان‌های مذهبی یا حتی طبیعت بروید.

او را بین جمع خود بپذیرید؛ بیش از آن‌چه که انتظارش را داشته باشی، شیفته می‌شود.

یادش بده قبل از آنکه سر جلسه‌ی امتحانی که خوب‌نخوانده حاضر شود، دعا کند و مسئولیت کارش را بپذیرد.

اجازه‌ی طفره‌رفتن برای حضور در مسجد و یا اماکن مذهبی را به او نده. وقت‌هایی را که در این مکان‌ها می‌گذراند، در مسیری که برای آینده‌ی زندگی خود انتخاب می‌کند اثرگذار خواهد بود.

سر هر‌وعده‌ی غذایی شکرگزاری کن و به او یادآوری کن غذایی که می‌خورد، نعمت و موهبتی از جانب خداوند است.

در موازین اخلاقی خود ثابت‌قدم باش؛ وانده. شاید حالا به آن‌ها اعتراض کند، اما در نهایت، از شما الگو می‌گیرد.

اگرچه داشتن فعالیت‌های معنوی و باور به ارزش‌های روحانی، چاره‌ی تمام مصیبت‌های زندگی نیست، اما هرگز فراموش نکن که جلوی مصیبت‌های بسیاری را می‌گیرد.

حتی زمانی که بزرگ‌تر هم شد، ارتباط با خدا را به او یادآوری کن.

اطمینان حاصل کن خانه‌ای که در آن زندگی می‌کند، مأمن عشق و آرامش است.

فراموش نکن که خداوند، مسئولیت پرورش و تربیت پسری در جامعه‌ی امروزی را به شما عطا کرده است.

| دوره‌ی متوسطه |

یادت باشد که همه‌ی پسرها شورشی و عصیانگر هستند.

به خودت بگو که او عصیانگر و غیرقابل پیش‌بینی نیست، ناراحتی روحی ندارد، فقط ۱۳‌ساله شده است.

از او توقع احترام در هر شرایطی را داشته باش.

یادت باشد شاید او دیگر یک بچه نباشد، اما بزرگسال هم نیست؛ چنانچه با او مثل یک بزرگسال رفتار کنی، ظاهرساز و متظاهر خواهد شد.

فراموش نکن که ذهن یک نوجوان آن‌چه در آن می‌گذرد، قابل درک نیست.

هر شب، حین گفتن شب‌به‌خیر، او را ببوس، حتی اگر تو را نمی‌بوسد‌.

بهترین چیزی که می‌تواند شما را از دردسرهای سال‌های نوجوانی او حفظ کند، این است که طی سال‌هایی که شخصیتش شکل می‌گیرد، او را با مفاهیم عشق، خانواده و ثبات در رفتار، آشنا و سرشار کنی.

از او در مقابل عواقب رفتار بدی که انجام می‌دهد، جانبداری نکن؛ وقتی با پیامدهای رفتار بدش روبه‌رو شد، فرد بهتری می‌شود.

اگر حین تقلب در مدرسه، مچش را می‌گیرند و دستش رو می‌شود، سر معلمش داد نزن، نارضایتی خود را متوجه او کن.

از او در خصوص رئیس‌جمهور کشور، پرس‌وجو کن و مطمئن شو دنیایی که در آن زندگی می‌کند را می‌شناسد.

به چشمانش نگاه کن و به او بگو که اگر از مواد مخدر استفاده کند، زندگی‌اش محکوم به فناست.

چنانچه دائم در مدرسه، دچار مشکل می‌شود، احتمالاً مقصر خود اوست‌.

این آمادگی را داشته باش که چند سال آینده را در اتومبیلت بگذرانی و او و دوستانش را این‌ور آن‌ور ببری.

صبح‌ها را با آهنگی کلاسیک شروع کنید؛ موسیقی، موجب آرامش می‌شود.

با صدای مقتدرانه و مادرانه‌ی خود به او بگو که تحت هیچ شرایطی از بالای بام به داخل استخر، شیرجه نزند.

چنانچه ثانیه‌ای از او غفلت کنی، از اولین بام به داخل نزدیک‌ترین استخر، شیرجه می‌رود.

عواقب و پیامدهای سختی را برای شکستن و نقض قوانین از سوی او، وضع کن و به آن‌ها پایبند باش؛ مجبور نیستی، آن‌قدر عصبانی شوی که بازی‌های ویدیویی او را بگیری.

وقتی استطاعت خرید چیزی را که می‌خواهد نداری، ناراحت نشو، حتی اگر حاکم کشوری کوچک هم بودی، نمی‌توانستی آن‌چه را که می‌خواهد برایش بخری.

هرچه بیشتر وقت صرف درست کردن موهایش بکند، احمقانه‌تر به نظر خواهد رسید.

چنانچه عمل بدی از او سر زد، به خاطر کاری که کرده بر سر نوع تنبیه و توبیخ‌هایی که باید بشود، مذاکره نکن.

بگو بگو گرفتن نمرات خوب و احترام گذاشتن به معلم‌ها، برای جلوگیری از دردسر و ایجاد مشکل در مدرسه، حیاتی است.

به او تفهیم کن که اعتماد، در یک چشم‌به‌هم‌زدن می‌تواند از بین برود.

موفقیت، موفقیت می‌آورد. این را همیشه به خاطر داشته باش و به او یادآوری کن.

همیشه می‌خواهد که شما دوستش داشته باشی، اما تنها چیزی که او لازم دارد یک مادر است.

زمانی که برای شست‌وشو از صابون و مرتباً از خوشبو‌کننده و عطر استفاده می‌کند، همه چیز خوشبوتر می‌شود.

هزاران سال است که بارهاوبارها پدرها و پسرها تنها ماندند و هنوز هم که هنوز است نژاد بشر باقی است.

با او حرف بزن و از او سؤال کن، بگذار بداند که در جریان زندگی‌اش هستی.

اگر نحوه‌ی شستن لباس را به او یاد ندهی، باید تا زمانی که با شما زندگی می‌کند، لباس‌هایش را بشویی.

به او یادآوری کن که از رنگ سفید در کنار دیگر رنگ‌ها استفاده نکند؛ مگر وقتی که می‌خواهد جوراب صورتی رنگ، برای کلاس ژیمناستیک بپوشد.

تا جایی که امکان دارد با او وقت بگذران.

اجازه نده کوچک‌ترین بی‌احترامی‌یی از او سر بزند.

در چنین سن‌وسالی، این آمادگی را دارد تا چیزهایی در مورد جنس مخالف از شما یا شبکه‌های تلویزیونی بشنود.

این را به‌خاطر داشته باش وقتی نمی‌خواهد راجع به چیزی با شما حرف بزند، زمانی است که نیاز بیشتری به حرف زدن دارد.

دلخوری‌ای که از شما دارد دوام آنچنانی نخواهد داشت، شما مادر او هستی.

تا جایی که امکان دارد شام را با هم و در قالب یک خانواده صرف کنید. در ضمن در مورد سیاست، ورزش، اقتصاد، هنر و هر چیز دیگری با یکدیگر حرف بزنید. شما با هم رشد می‌کنید و بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوید.

اطمینان حاصل کن که او و پدرش، اوقات را به تنهایی با هم می‌گذرانند.

او ادکلن زیادی به خود می‌زند، برای نفس‌تازه‌کردن کافی است از خانه بیرون بروی.

به او تفهیم کن که با گفتن حقیقت، بالا بردن نمرات درسی و مهربانانه رفتار کردن با دیگر اعضای خانواده، انجام تکالیف مدرسه و خانه و کمک به دیگران، می‌تواند اعتماد تو را جلب کند.

بخشی از جهان او باش؛ بدان در چه تیم‌هایی بازی می‌کند و کجا مسابقه دارد؟ چه برنامه‌هایی را تماشا می‌کند و به چه موسیقی‌یی گوش می‌دهد؟

از خودت بپرس آیا می‌توانی بپذیری به سنی رسیده که خودش را با بازی‌های خشن کامپیوتری سرگرم کند؟ در غیر این صورت، مانع او شو. دادوفریاد خواهد کرد، صرف این‌که تحمل شنیدن دادوفریادش را نداری، به او اجازه‌ی بازی کردن نده.

پسرها در این سن، معمولاً رفتار گستاخانه‌تری در قبال مادرانشان نشان می‌دهند. رفتاری که جرأت ندارند با پدران خود داشته باشند؛ اجازه‌ی این رفتار را به او نده.

وقتش که رسید با پدرش صحبت کن تا با او در خصوص مسائل جنسی صحبت کند.‌ بهتر است بدانی که لازم نیست هیچ‌کدام در این مورد، آشفته شوند.

اجازه نده دیگران را مسخره کند.

تشویقش کن داوطلب انجام کاری بشود. ثابت شده است که به این طریق، تنها به خودش فکر نمی‌کند.

هرگز اجازه نده فکر کند رئیس است.

یادش بده دکمه‌ی لباسش را بدوزد.

حضور در سخنرانی یا مسابقه‌ای را که او هم در آن نقش دارد از دست نده.

مطمئن شو که متوجه هست و می‌داند دختران هم از پس هر کاری که پسرها می‌توانند انجام دهند، برمی‌آیند.

یادت باشد وظیفه‌ی تو نیست هر کاری برایش انجام بدهی، بهتر است یادش بدهی خودش کارهای خودش را انجام بدهد.

به او یاد بده که هیچ‌وقت از وضعیت فعلی خود راضی نباشد و درصدد بهتر کردن اوضاع برآید.

اگر نمراتش اُفت کرده‌اند، وادارش کن جلوی روی شما پشت میز آشپزخانه بنشیند و همان‌جا درس بخواند، به طرزی باورنکردنی، نمراتش بالا خواهند رفت.

تکالیفش را بررسی کن تا مطمئن شوی که آن‌ها را به خوبی انجام داده یا نه، اما تکالیفش را انجام نده، یادت باشد این تکالیف اوست.

به دلخواه و مطابق خواست خودت در خصوص تفریحات او، قضاوت نکن. پسر بچه‌ها پرخاشگرتر، کم تحمل‌تر و ماجراجوتر از مادرهای خود هستند.

اگر او را باور نکنی (باور نداشته باشی)، سخت خودش را باور خواهد کرد.

از دوستانش پذیرایی کن؛ همان‌طور که آن‌ها به آشپزخانه حمله می‌کنند و یخچال را خالی می‌کنند، چیزهای زیادی از آن‌ها و پسرت دستگیرت خواهد شد.

با پدرش هماهنگ و یکی باش.

به خاطر داشته باش او به هر چه که می‌گویی، گوش می‌دهد؛ مخصوصاً وقتی کلامی منفی بر زبان می‌آوری.

هرگز از معلمانش درخواست نکن که به او توجه ویژه داشته باشند. این باعث می‌شود آن‌ها به عنوان بچه‌ننه به او نگاه کنند و این موضوع، سال‌ها بر زندگی او سایه خواهد انداخت.

او این توانایی را دارد که بعد از خوردن شامی مفصل، با دوستانش بیرون برود و دوباره یک ساعت بعد، شام بخورد؛ این طبیعی است.

چنانچه اولین بار در زندگی‌اش قوانین را نقض و در رعایت آنها اهمال کرد، قوی باش. این اولین بار نخواهد بود.

اگر دائم نق می‌زند که بچه‌های دیگر، مجاز به انجام خیلی کارها هستند و او نه، وانده؛ زنده خواهد ماند.

به او یاد بده چه‌طور آب را بجوشاند. فکر می‌کند می‌داند، اما نمی‌داند.

مواد غذایی‌ای بخر که خودش بتواند در خانه آن‌ها را آماده کند؛ مثل غذاهای آماده‌ی (ساندویچی)، سوپ جوی آماده و سوپ‌های کنسروی و ... .

مطمئن شو اسفناجش را می‌خورد، تا جایی که مقدور است برایش پخت‌وپز کن.

نگذار با عجله شام بخورد و به محض تمام شدن غذایش، میز غذاخوری را ترک کند. وادارش کن تا وقتی بقیه، غذایشان را تمام نکرده‌اند، سر میز بنشیند و بعد هم میز را تمیز کند.

این واقعیت را بپذیر که تا ۲ سال آینده او بداخلاق خواهد بود.

زمانی که برای تعطیلات خانوادگی برنامه‌ریزی می‌کنی، در برنامه، اسکی‌کردن و رفتن به ساحل را هم بگنجان؛ پسرها معمولاً کارهای این‌چنینی را به‌رفتن به موزه ترجیح می‌دهند.

او باید بداند که شما همیشه در کنارش هستی، مهم نیست که چقدر برایش عجیب و غیرواقعی باشد.

او به طور دائم سعی دارد از حریم و حدود خود تخطی کند. قبل از این‌که این حریم را برای او بزرگ‌تر کنی، ولو حتی به اندازه‌ی یک‌سانت، حسابی فکر کن.

گاهی به اتاقش برو؛ آن‌جا بنشین و فقط به اطراف نگاه کن.

اصرار داشته باش بدون تمام وقت کجاست.

تشویقش کن تا مجلات ورزشی مثل فوتبال و آثار شکسپیر را بخواند.

شاید در دوره‌ی متوسطه بتوانی دوستان ناسالم او را از زندگی‌اش بیرون برانی، اما در دبیرستان، فقط می‌توانی مانع ورود آن‌ها به خانه‌ی خود بشوی.

| دختران از نگاه او |

چنانچه در حضور شما با خانمی روبه‌رو شد و موقع سلام کردن به تته‌پته افتاد، بدان که معنای جنس مخالف را درک کرده است.

او را وادار به برقراری رابطه رمانتیک نکن؛ نه حالا نه، ۱۰ سال بعد و نه هیچ‌وقت.

اگر شروع به تلفن زدن به دوستانی که چندان از شهرت خوبی برخوردار نیستند می‌کند، وقتش است که گفت‌وگویی جدی و قاطعانه با او داشته باشی.

بالاخره روزی دلش می‌شکند؛ این امر، اجتناب‌ناپذیر است.

ممکن است در مدرسه‌ و دوره‌ی متوسطه، کوتاه‌تر از سایر همسالان خود باشد. نگران و ناراحت نباش، رشد می‌کند.

داشته‌ای از پسران عشق و علاقه‌ی خود را با مسخره‌کردن و سروکله‌زدن و اذیت و آزار، به‌خصوص در مورد جنس مخالف نشان می‌دهند.

بهتر است به خاطر داشته باشی که در دوران بلوغ، تظاهر به داشتن دوست برای او مهم‌تر از این است که واقعاً دوستی داشته باشد.

اجازه نده تا ریال آخر پول‌هایش را برای دوستش یا دوستانش خرج کند.

بهتر است برایش توضیح بدهی که نحوه‌ی تفکر و نگاه زنان و دختران به مردان و پسران، چگونه است. پدرش نمی‌تواند در این مورد، کمک چندانی بکند.

فکر این را هم نکن که او را به مهمانی‌یی بفرستی که نمی‌دانی چه کسانی آن‌جا هستند. مطمئن شو که والدین میزبان هم در خانه حضور دارند، سپس به او این اجازه را بده.

شاید نتوانی مانع آن شوی که به دام آدمی لاابالی بیفتد که زندگی درستی ندارد، اما می‌توانی برای او توضیح بدهی که این فرد، چه تأثیری می‌تواند بر زندگی او داشته باشد.

شاید برخی فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی، نگاه او را نسبت به جنس مخالف عوض کنند که بهتر است شما این تصور او را اصلاح کنید.

مراقب باش که معنای خاصی به هیچ‌کدام از دوستی‌های او ندهی، آن‌ها فقط می‌آیند و می‌روند.

به او یادآوری کن وقتی با دوستی قرار گذاشته، حتماً به وقت، سر قرارش حاضر شود. دائم این مطلب را به او یادآوری کن.

وقتی نامزدش را به عنوان همسر آینده‌اش به شما معرفی می‌کند، از این‌که می‌بینی شباهت عجیبی به خودت دارد، تعجب نکن.

| دوره‌ی دبیرستان |

پیش از آن‌که خودش را باور داشته باشد، او را باور کن.

به خاطر داشته باش که هنوز هم شما یکی از الگوهای بسیار مهم او هستی.

او را برای خصوصیات و صفاتی که دارد تحسین کن؛ نه برای موفقیت‌هایش.

به او تفهیم کن که گاهی مواقع، مسائل را از دید خود ببیند.

مطمئن شو که می‌داند نمرات درسی‌اش همچون همیشه اهمیت دارند.

اغلب با او در خصوص چیزی که در او احترام‌برانگیز است صحبت کن؛ هر آن‌چه که می‌تواند انجام بدهد تا دیگران به او احترام بگذارند را برای او بازگو کن.

بهتر است بدانی که چه چیزی به او انگیزه و الهام می‌دهد، و چه چیزی او را برمی‌انگیزاند.

توقع نداشته باش که تمامی کارهایش معقولانه باشد؛ از خیلی جهات، او هنوز یک بچه است.

اگر مطمئن شود که می‌تواند هر وقت که مشکلی دارد نزد شما بیاید این کار را خواهد کرد.

از موفقیت‌های او قدردانی کن. عقیده و نظر شما برای او همه‌چیز است.

فرق بین حمایت از او و نجات او را درک کن.

طوری با او برخورد کن که در قبال کارهایش احساس مسئولیت بکند.

هر موقع به لحاظ جسمی و یا روحی دچار مشکل و ناراحتی شود، به شما نیاز دارد

اگر اعتماد شما را جلب نکرد، دوباره فرصت این کار را به او بده تا اعتماد شما را جلب کند.

از او انتظار موفقیت داشته باش؛ این انتظار، این خواسته را به واقعیت تبدیل می‌کند.

در مقابل تخطی از قوانین، مادر خونسردی نباش. زیرا خونسردی شما این پیام را به او می‌دهد که می‌تواند قوانین را بشکند، بدون این‌که از شما واکنشی ببیند.

هر بار که تقاضای پول کرد، به او پول نده؛ این کار باعث می‌شود به جای آن‌که به شما تکیه کند، به فکر پول درآوردن باشد.

برای او در قبال کاری که انجام می‌دهد، احساس تأسف نکن، با این کار، به او لطفی نمی‌کنی.

به خاطر داشته باش تا زمانی که این فرصت را به او بدهی، در برابر مسئولیت‌پذیری و بزرگ‌شدن مقاومت می‌کند.

اگر بر مارک‌ها و برچسب‌های تجاری تأکید کردی، او هم، همین کار را می‌کند.

چنانچه از او تندی دیدیدی، نگران نشو؛ در مقابل، کاری کن که به شما احترام بگذارد.

شاید تعجب کنی از این‌که او لباس‌هایی می‌خواهد که گران‌تر از لباس‌های پدرش هستند. در این مواقع، باید بنشینید و در مورد داشتن شغلی با او صحبت کنید.

اجازه نده بگوید فرصت پیدا کردن شغلی را ندارد. او به اندازه‌ی کافی برای این کار، وقت دارد.

دائم این را به خود یادآوری کن، تو نمی‌توانی عشق او را بخری.

اجازه بده با عواقب رفتار بدش مواجه شود.

اگر مرتباً از او انتقاد می‌کنی، خودت مشکل داری!

به یاد داشته باش که گرفتن نمرات پایین، نشانه‌ی آن است که چیزی اشتباه است.

وادارش کن با شما حرف بزند، اجازه نده شما را از صحنه‌ی زندگی‌اش حذف کند.

شاید بخواهد در غیرعادی‌ترین و نامناسب‌ترین اوقات با شما حرف بزند، هر کاری را که داری انجام می‌دهی رها کن و با او به گفت‌وگو بنشین.

در این دوره، دوستانش برای او از اهمیت بسیاری برخوردار هستند، محکوم کردن آن‌ها فقط او را از تو دور می‌کند.

وقتی برای اولین‌بار، گواهینامه‌ی رانندگی‌اش را می‌گیرد و به‌تنهایی شروع به‌ رانندگی می‌کند، امکان دارد گم شود. اطمینان حاصل کن که تلفن همراه با خود دارد.

وقتی رانندگی می‌کند و تو در کنارش نشسته‌ای، جیغ نزن، سکته نمی‌کنی! او هم قصد ندارد که شما را بکشد. پس آرام باش و به آرامش به او تذکر بده.

او نیازی به یک رادار ندارد تا دائم ردیابی شود؛ اگر به حداکثر سرعت غیر مجاز رانندگی کرد، جریمه می‌شود و یاد می‌گیرد که بعد از سرعت خود بکاهد.

اگر جریمه شد، سعی نکن قضیه را برایش راست‌وریس کنی. او را در حالی که لباس مرتب پوشیده، برای رسیدگی به تخلفاتش به دادگاه رسیدگی‌به‌تخلفات‌رانندگی بفرست.

در خارج از ساعات مدرسه، او را با مطالعه، ورزش، رفتن‌به‌باشگاه، رسیدگی به امور درسی و شغلی، سرگرم نگه‌دار. این به معنای آن است که وقت کمتری برای ایجاد دردسر خواهد داشت.

با هم به تئاتر بروید، و بگذار او رانندگی کند و شما را برساند.

داریم به او یادآوری کن که لبخند بزند.

با والدین دوستانش حرف بزن، تا از حال‌وهوای او و دوستانش مطلع باشی.

اگر بوی عجیبی مثل بوی عرق، بوی پا و ... می‌دهد برای همه این بو را می‌دهد.

مواقعی می‌رسد که اصرار کند شبیه دختران هم‌سنوسالش لباس بپوشی؛ گفته‌ها و خواسته‌هایش را نادیده بگیر.

او را به خودت متکی نکن؛ بگذار مستقل باشد.

به او یاد بده کن که شخصیت او در آینده بستگی به شخصیت کنونی او دارد.

او عاشق چیزهای خطرناک و نامعقول است‌. شجاع باش.

از اشتباهات او دفاع نکن.

اصرار داشته باش حتماً لباس‌هایش را از روی زمین و دوروبر جمع‌وجور کند. تنبلی و بی‌عاری او را تحمل نکن!

به او بگو که به وجودش افتخار می‌کنی. دلیل آن را هم برایش توضیح بده.

هیچ‌وقت با او مثل والدین، همسر یا بهترین دوست خود رفتار نکن. او پسر شماست.

هرگز اجازه نده که احساسات او بر شما و بر خانه حاکم شود.

با او در مورد آینده حرف بزن. او باید بداند که چه‌کاره است و قرار است چه‌کاره بشود.

حتی وقتی هم که به دانشگاه می‌رود، همچنان تصور می‌کند که پول، علف خرس است. این طرز تفکر او را اصلاح کن.

هرگز این جروبحث را به جان نخرید که چرا هیچ یک از دوستانش ساعت رفت‌وآمد و ورودوخروج ندارند و او دارد.

یاد بگیر بدون قضاوت‌کردن و حرف‌زدن، گوش بدهی.

سخنانش را به‌دل نگیر‌. پسرها دوست دارند ایده‌هایشان را روی مادران‌شان امتحان کنند. بعد هم، خیلی راحت بیرون می‌زنند و مشغول بازی کردن می‌شوند، انگار‌نه‌انگار که اتفاقی افتاده، در حالی که مادرها شوکه‌شده توی رختخواب خود دراز کشیده و غصه می‌خورند.

او باید یاد بگیرد که برایتان یادداشت تشکر بنویسد. این کار، تمام عمر، به دردش خواهد خورد.

در ساعات زیادی از وقتش به اتومبیل‌هایی فکر می‌کند که شما نداشته‌اید و هرگز هم نمی‌توانید داشته باشید؛ این کار پسرهاست.

به او یاد بده چنانچه صداقتش را از دست بدهد به سختی می‌تواند آن را بازیابد و به‌دست‌آورد.

وقتی اشتباهی از تو سر زد، از او عذرخواهی کن.

باید یاد بگیرد سهیم کردن دیگران در آن‌چه دارد یکی از کلیدهای خوشبختی است.

از برنامه‌های تلویزیون انتقاد نکنید؛ چنانچه شاهد برنامه‌ی غیرقابل تحملی بودید، دو‌شاخه‌ی تلویزیون را از پریز برق بیرون بکشید.

او ممکن است دانشگاهی را به این دلایل انتخاب کند:

دانشگاهی است که به جهت جشن‌هایش شناخته شده، افراد خوش‌تیپ و خوشگل را جذب می‌کند، نزدیک دریا و ساحل است. به او کمک کن در این انتخاب، اولویت‌های خود را تشخیص بدهد و بشناسد.

وقتی ناراحت است دلت می‌شکند. همه‌ی عمر، همین‌گونه خواهد بود.

شب‌های آخر هفته می‌تواند دیرتر بخوابد، اما ساعات ورود و خروج، همان خواهد بود که روزهای قبل بوده است.

مصراً از او بخواه مواظب طرز حرف زدنش با شما و دیگران باشد.

وقتی که تا دیروقت برای درس‌خواندن بیدار می‌ماند، میان‌وعده‌ای غذایی کنار دستش بگذار؛ این کار، باعث می‌شود به‌مطالعه‌کردن ادامه بدهد.

هر چه‌قدر شما مادر قو‌ی‌یی باشید، او مرد قوی‌تری خواهد بود.

با او مثل مردی که می‌خواهی بشود رفتار کن.

تا زمانی که تقاضانامه‌های دانشگاه را پرنکرده، به او غذا نده؛ این کار باعث می‌شود انگیزه‌ی بیشتری برای پرکردن آن‌ها داشته باشد.

| مستقل شدن |

از او بخواه هیچ‌وقت کلمه‌ی مادر را در جایی از بدنش خالکوبی نکند.

به اپ بگو که همیشه دوستش خواهی داشت.

به او یادآوری کن که هر خوردنی‌یی غذا نیست.

به شما خواهد گفت که تو بهترین مادر جهان هستی.

محکم بغلش کن.

به او بگو به شما تلفن بزند.

یادت باشد او برخواهد گشت. وقتی برگشت، گرسنه است.

بگذار دنبال زندگی خودش برود.

✓ هری اچ. هریسون. جی آر

این را به‌خاطر داشته باش وقتی نمی‌خواهد راجع

مادرپسرزندگیرشد
۰
۰
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheri
امن و ملایم و بغل‌کردنی اندرون، شوخ و شر و شیطون در برون، اینه خانواده‌ی من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید