نباید با اندیشه‌ها و کلام و دعاهایی آرام با وضعیتی دشوار روبه‌رو شوید و انتظار ثمره‌یی رضایت‌بخش را داشته باشید.
باید به کاری قاطعانه‌تر و مؤکدانه‌تر دست بزنید. **حکما و قدما می‌دانستند که با کاربرد گسترده‌ی نفی و انکار می‌توان به طور کامل بر اوضاع و شرایط دشوار فائق آمد و آن‌ها را از هم پاشید. با استفاده از قانون نفی و انکار می‌توانید سخت‌ترین آزمون‌ها را در هم بشکنید، زیرا نفی و این کار از اقتداری پالاینده و رهاننده سرشار است.
هیچ چیز به این اندازه ذهن را پاک نمی‌کند که جسورانه به چهره‌ی پلیدی بنگرید و همه‌ی ادعاهایش را نفی و انکار کنید. بگویید: «نه، نه، نه! چنین نیست! این وضع وجود ندارد. تو اقتداری نداری. تو هیچ هستی. از برابرم برخیز!»
اعتقاد نداشتن به پلیدی، نیش پلیدی را بیرون می‌کشد. وقتی نیش پلیدی را درآوردید، اقتدارش را نیز نابود می‌کنید.
بازرگانی پس از ۱۰ سال کار دشوار، دچار چند حمله‌ی قلبی پشت سر هم شد. وقتی پزشک به او گفت دیگر قادر به ادامه‌ی زندگی نیست، همسرش به من تلفن کرد. به آن‌ها گفتم که مرگ را نپذیرند و از قانون نفی و انکار سود جویند.
شبی در حال درد شدید در بیمارستان، مرد چنین دعا کرد: «خدایا، به اندازه‌ی کافی درد کشیده‌ام. ادامه‌ی این وزن را نمی‌پذیرم. با کمک تو بهبود خواهم یافت.» و در دلش به درد گفت: «نه، نه، نه.»
آن شب، نقطه‌ی عطف زندگیش بود. بهبود یافت و به زندگی معمول خود بازگشت. به کار آسان‌تری پرداخت و همراه خانواده‌اش به شهر دیگری نقل مکان کرد. در آنجا موفق‌تر شد، و صاحب تندرستی و نیرویی که در زندگیش سابقه نداشت.
چند سال بعد، خویشاوندی پزشک پیشین این بازرگان را ملاقات کرد. پزشک از خویشاوند پرسید: «بالاخره بیمارم کی مرد؟» خویشاوند فریاد زد: «او نکرده! خدا نکند که بمیرد! از همیشه زنده‌تر و سالم‌تر است.»
این بازرگان به اثبات رساند که پلیدی مادامی می‌تواند در جهانتان دوام بیاورد که خودتان به نحوی با آن کنار بیایید.
در یکی از سخنرانی‌های اخیرم درباره‌ی اقتدار شفابخش «نه»، بسیاری از حاضران درباره‌ی تجربه‌های سخن گفتند که همین که یک نفر به بیماری موجود شخصی «نه» گفته بود شاهد بهبود و سلامت او شده بودند.
مردی بازرگان از طریق اقتدار قانون نفی و انکار بر بیماری آسم خود که ۴۰ سال دچار آن بود فائق آمد. تنها کاری که می‌کرد این بود که هرگاه دچار حمله‌ی آسم می‌شد می‌گفت: «نه، نه، نه.»
پرستاری نیست که اغلب از اقتدار شفابخش «نه» برای کمک به بیمارانش سود جسته است تأثیر این قانون را بر اعضای خانواده‌اش دیده است. یکی از برادرهایش به شدت در تصادفی آسیب دیده بود. نخست پزشک گفت که برادرش باید فوراً به اتاق عمل برده شود و تازه در آن صورت هم امیدی به زندگیش نیست. پرستار در دلش مدام به گزارش پزشک می‌گفت: «نه، نه، نه.» پس از دعا برای طلب هدایت و احساس آرامش، خانواده‌اش را مطمئن ساخت که حال برادرش خوب خواهد شد. عکس‌های ناشی از رادیولوژی پیش از عمل نشان داد که حق با پرستار بوده است. فوریت عمل از بین رفت و حال برادرش بدون جراحی خوب شد.
مهندسی بازنشسته در یکی از سخنرانی‌هایم نزد خانمی موقر و آراسته نشسته بود. خانم در نیمه‌ی جلسه زیر گریه زد. آقای مهندس در دلش گفت: «نه، نه، نه. این حقیقت ندارد. خدا دچار غم و غصه نمی‌شود. پس غم و غصه برای هیچ یک از مخلوق‌هایش ضرورت ندارد.» ناگهان خانم چشمانش را پاک کرد. غم و اندوه نیز از چهره‌اش رخت بربست. پس از سخنرانیم، همین که مهندس خواست خودش را به خانم معرفی کند و بگوید که برای او دعا کرده است خانم گفت: «یقین دارم اتفاقی افتاد. ناگهان غم و اندوه از دلم رخت بربست.»
فروشنده‌یی شنید که رقبای او برای آزار دادنش، از شهری دیگر به شهر او می‌آیند تا نتواند در کار جدیدش موفق شود. دوستی نیمه‌شب از برنامه‌ی رقبای او آگاه شد و به او تلفن کرد. قرار بود رقبا تا دو روز دیگر از راه برسند.
این دوست و فروشنده – هر دو – از اقتدار رهایی‌بخش نفی و انکار باخبر بودند. توافق کردند که بر ضد این توطئه «نه» بگویند. پس مدام می‌گفتند: «چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. زیرا در این وضعیت قدرتی که بتواند آزار برساند یا آزار ببیند نیست.»
فعالیت ذهنی آن‌ها ثمر بخشید. آزاری به آن‌ها نرسید. آنان که قصد توطئه داشتند منصرف شدند و هیچ‌گاه به شهر او نیامدند.
خانومی خانه‌دار مدام درباره‌ی مشکلات مالی یکی از همسایه‌هایش می‌شنید. هر بار که سخنان را می‌شنید بی‌درنگ در دلش می‌گفت: «نه، نه، نه. این حرف‌ها حقیقت ندارد. تماماً دروغ است. به صحت این گزارش‌ها اعتقاد ندارم. هیچ کدام از آن‌ها را باور نمی‌کنم.»
چندی نگذشت که همسایه‌ها گفتند: «واقعاً حیرت‌انگیز است. قابل فهم نیست. وضع این خانواده چنان به سرعت خوب شد که بیشتر به معجزه شباهت دارد.»
چند سال پیش، پرستاری برایم درباره‌ی گوینده‌ی رادیویی شهرش گفت که قرار بود از سرطان بمیرد. همسر این گوینده از اقتدار شفابخش نفی و انکار باخبر بود و جرأت کرد که به تشخیص پزشکان که واژه‌ی «علاج‌ناپذیر» را به کار برده بودند «نه» بگوید.
وقتی پزشک‌ها کوشیدند به همسر دلداری و آمادگی روحی بدهند، به آن‌ها گفت: «دیگر راجع به این مسئله با من صحبت نکنید. من که زیر بار این تشخیص نمی‌روم. همسرم هنوز صاحب بسی موهبت‌هاست که می‌تواند به جهان ببخشد.»
وقتی دیگر نمی‌شد از نظر پزشکی کاری برای او کرد، با این تصور که به زودی خواهد مرد، او را از بیمارستان مرخص کردند و به خانه فرستادند. اما در عوض، او زندگی کرد. هر روز به طور منظم دعا و چ مراقبه می‌کرد. بی‌درنگ بهبودش آغاز شد. چند ماه گذشته بود که در سلامت کامل به کارش بازگشت.
پس از شفا، یکی از شخصیت‌های مشهور تلویزیونی که اخیراً به علت سرطان تحت جراحی قرار گرفته بود، به این گوینده‌ی رادیو نامه نوشت و راز شفای او را پرسید. پاسخی که دریافت داشت چنین بود:
قبل از هر چیز، حرف هیچ کس را درباره‌ی وضع خودت نپذیر، مگر اینکه بگویند به زودی بهبود خواهی یافت. اگر کوشیدند حرف دیگری به تو بزنند، به حرفشان گوش نکن و هیچ حرفی را باور نکن. آنگاه از خدا بپرس که می‌خواهد در زندگیت کدام کار سودمند را به انجام برسانی. حتی یک ثانیه را تلف نکن. فوراً به دعا و مراقبه بنشین و هدایت بطلب.»
در نتیجه، هم گوینده‌ی رادیو و نیز شخصیت مشهور تلویزیونی بر سرطان غالب آمدند.
