
علمتان را تبدیل به جهل نکنید. مؤمن علم را تبدیل به جهل نمیکند و یقین را به شک نمیکشاند. حضرت امیر میفرماید علم را جهل نکنید. هر چقدر علم دارید همانقدر عمل کنید. هر چه را می دانید خوب است به جا بیاورید، نپرسید. وقتی تکرار شد، علمتان تبدیل به جهل میشود. آن وقت به خیال اینکه جاهل هستید میگویید ما هیچچیز نمیفهمیم. بعد کمکم در چیزهایی هم که یقین دارید شک میکنید. تا به حال با مؤمنین نماز جماعت میخوانید و لذّت میبردید یا تشییع جنازه میرفتید و سبک میشدید. حال شک میکنید. در صورتی که اگر کسی درست تشییع جنازه کند، اگر آن جنازه قوی باشد، اگر امام ال و پیغمبر باشند ما را با خود میبرند.
او رفیقم بود یا دوستم بود یا مولایم بود، صفت خوبی داشت، من را کشید تا قبرستان با خود برد. من هم همراه میّت از این دنیا کنده شدم. میّت به من چیزی داد، از من چیزی نگرفت. اگر امام و یا پیغمبر باشد که ده قدم تشییع آنان انسان را اهل آخرت میکند و دیگر از قبرستان به دنیا بر نمیگردد. اگر صورتاً هم زنده باشد در اصل مرده است.
جنازههای خوبی را که رو به خدا میروند، تشییع کنیم. این که شما به اینجا میآیید تشییع است. هر وقت میروید، از شخصی دیدن کنید، تشییع اوست. اگر درست تشییع کنید یک بار بس است. سلمان تشییع جنازه میکرد. اباذر تشییع جنازه میکرد. بلکه بعضی اوقات ائمه الا هم تشییع جنازه میکردند. مؤمنین همدیگر را تشییع میکنند. بدنهایشان جنازه است. این روحشان است که زنده است و با خداست. روح مال عالم امر است، مال خداست. جسم برای عالم خلق است، برای دنیاست. نان میخورد. آب میخورد. سؤال دارد عدالت دارد. ❤️
یادداشت مؤلف: این سلسلهدرسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مؤمنه، به رشتهٔ تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته با
شن.
