اصلاً در دستگاه الهی خرید و فروشی وجود ندارد. همهچیز رایگان است. وقتی شما چیزی را رایگان به کسی میدهید لازم نیست عدالت را رعایت کنید. مگر نمیگویند: «دندان اسب پیشکشی را نمیشمارند.» یک اسب مفت به من دادهاند، چکار دارم دندانهایش چندتاست! همین که سوارش میشوم و صبح تا شب به من سواری میدهد کافی نیست؟
چیز مفت را انسان نه برایش دندان تیز میکند و نه وقتی گرفت دندانش را میشمارد، بلکه از فضل و رحمت الهی میداند.
حتّی چیزهایی را هم که با عدالت نصیبمان شده بود، وقتی با این معامله قاطی شد از غصّههایمان کاسته میشود. اگر آنجا حقّ کسی را ضایع کردهایم، خدا کمک میکند. گفت: چند سال با عدالت رفتار کردیم، آخرش فضل و رحمت الهی شامل حالمان شد و آنچه که از روی حساب و عدل گرفته بودیم و آنچه بدون معامله، مفتی نصیبمان شده بود، گذاشتیم در اختیار مردم. یک لقمه نان داشتید گذاشتید در اختیار مردم، آنکه نیاز داشت به او اعطاء کردید.
در مکتب امیرالمومنین اسم این کار ایثار است، هرچند خود انسان با نیاز داشته باشد. امیرالمومنین روزه گرفت، میخواست افطار کند، سائل دم در آمد، غذای خودش را داد به سائل. اینجا عدالت میگوید خودت بخور، روحیهی ایثار میگوید نه، ببخش. عدالت میگوید خمسات را دادهای، زکات مالت را دادهای، اگر با فقیری مواجه شدی خیلی دست و گردن نده. امّا ایثار اینجور نیست، میگوید: خمس دادم یعنی چه؟ زکات دادم یعنی چه؟ این بنده خدا دارد میمیرد، نان ندارد بخورد، مالت را اگرچه خودت هم نیازمندی به او ببخش. لباس ندارد تنش کند، لباست را به او بده. اسم این ایثار است.
دوست امیرالمومنین هم اهل ایثار است انشاءاللّٰه امام زمان عجّلاللّٰه تعالی فرجه میآید، این معانی را درک میکنید و میشناسید و این مفاهیم در قلبهایتان جا باز میکند آن زمان داد و ستد کمرنگ میشود، ایثار بزرگ میشود، مگر کسی که اخلاقاً کنس و اهل داد و ستد باشد. شما هم با او مثل خودش رفتار میکنید. میگوید من مفت نمیخواهم، میگویید نمیخواهی پولش را بده، دعوا که نداریم. میخواهند چیز مفت به او بدهند، میگوید نه من مفتخور نیستم، یعنی اهانت نکن. خوشا به حال کسی که در دستگاه خدا مفتخور باشد. میگوید نه! من بهشت نمیروم چون عبادتی نکردهام. خوب برو آنقدر نماز بخوان تا جانت درآید! عدالت خدا کجا، فضل و رحمت الهی کجا! فضل و رحمت خداوند است که انسان را پاک میکند. امّا در عدالت، انسان خودش، خودش را کیسه میکشد در صورتی که بر اثر فضل و رحمت الهی خوبها میآیند انسان را کیسه میکشند. شما را به خدا آیا این با آن فرق ندارد؟! ولولا فضل اللّٰه علیکم و رحمته ما زکی منکم نن احد ابدا ولکن اللّٰه یزکی من یشاء و اللّٰه سمیع علیم.
قرآن کریم به صراحت با من و شما صحبت میکند، این آیه هم شاهد بنده است. آیه میگوید: بگیر. اوّل حرفش را زدیم، بعد آیه آمد، دیدیم درست است. تا فضل خدا ما و شما را در بر نگیرد، هیچکدام از ما پاک نمیشویم. هرچه خودتان را بشویید باز هم تمیز نمیشوید.
فضل و رحمت الهی همان اعطای مفتی است. در روایت دارد که مراد امام حسن و امام حسین است.
انسان وقتی نیّت خوب دارد، اگر هم خطا برود، خدا برمیگرداند و جبران میکند. خدا مردمی را که به سوی معصیت میروند بازشان میگرداند، آنوقت کسی که به سوی او میرود، آیا خدا بازش نگرداند!، خداوند کسی را که به سوی او میرود تا کمی اشتباه کند و خطا رود، فوری بازش میگرداند. ♥️
یادداشت مولف: این سلسله درسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مومنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.