عزیز مصر

پروردگارا ما را قدردان همه‌ی نعمت‌های خود قرار ده و از جام معرفت، محبت و رضا سیراب فرما‌. اگر نیت خوب داری و دائما مراقب هستی‌، شب و نصفه‌شب از او می‌خواهی، آن نیت دارد رشد می‌کند. همان‌طور که نیت بد آدم را به جای بد می‌برد، نیت خوب هم به جای خوب می‌برد، پس نیت خوب...

... چقدر لذتبخش است وقتی صاحب باغ به باغ می‌رود و می‌بیند باغ آب‌خورده و خوش و شنگول است. بهار که به باغ می‌رود، لذت می‌برد. می‌بیند برگ‌ها و گل‌ها با هم در حرکت‌اند و همه دارند درختان را نشان می‌دهند. ما همه در این باغ حضور داریم. آبی می‌خوریم. هرکس در حد خودش نمایش دارد. با نیت خوب هر چه رشد کند به درخت نزدیک‌تر می‌شود؛ از برگ به گل و از گل به شاخه و شکوفه.

بالاخره این رویش همه‌ی روی زمین را فرا می‌گیرد. او خبیث‌ها را هم از بین می‌برد. خار و خاشاک را از درختان می‌گیرد و نمی‌گذارد درخت را خشک کند.

اگر انسان بو ببرد که مربی او دارد او را می‌سازد، صبر می‌کند. یک مرتبه صبر کرد و بزرگ شد. مرتبه ی دوم قوه‌اش بیشتر می‌شود و خیلی برایش آسان است.

کارهایش را در تاریکی دنیا، مشفقانه و از روی میل با صبر و تحمل در این میهمانی تحویل گرفت و هیچ اعتراضی نداشت. او هم بهش جزا می‌دهد‌.

هر چه بیشتر در تواضع و کوچکی پایین بیایی می‌بینی بیشتر به انسان نزدیک می‌شود‌.

او بزرگ، قوی و متکبر و عزیز است. ازین طرف از بس که نزدیک و خاکی‌ست در قلب‌ها.

از روز آفرینش هر چه قشنگی و زیبایی از شما سرزده همراه شماست. هر چه در طفولیت مادرت را بوییدی، پدرت را نگاه کردی، و ... همه همراه شماست.

زیبایی زمان و مکان و مدت نمی‌خواهد. از این راه‌ها آورد. خوبی‌هایت همه همراه توست. هر چه را هم ندیدی او برایت شفاف می‌کند و نشانت می‌دهد.

چندی‌ست اینجا دور هم نشسته‌ایم و زندگی می‌کنیم. خیلی راحت و آرام. هرکسی هم تو را آزار و اذیت کرده است برای او طلب آمرزش خواستی. او این را می‌خواهد. برای او آمرزش بخواه همان‌طور که برای خودت می‌خواهی. جه فرقی می‌کند؟ اگر کسی آزاری به تو رسانده است، خشم و غضب  یا تندی و  لاابالی‌گری کرده است، او را ببخش؛ چون همو عفو را دوست دارد.

عفو و غفران، انسان را خیلی بزرگ می‌کند. راحت می‌شوی. با گذشت و ایثار. اگر فهم داشت نمی‌کرد. بیچاره کار بدی کرده. او دوست دارد. خودت باز می‌شوی. اصلا قلبت باز می‌شود.

تو در پناه او هستی. قلب انسان راحت شده. بزرگ شده. از همه راضی می‌شوی. از او، از همه‌ی آفریده‌‌هایش.

دل زود نرم می‌شود. البته دلت همیشه نرم بوده. میوه‌ای آبدار است. سخت و شقی نیست. اگر دلت حاضر نشد با زبان برایش آمرزش بخواه. آن وقت دلت نرم می‌شود. حتی ممکن است برایش گریه هم بیفتی، او را هم یاد کنی.

دل به یاد او نرم و شفاف می‌شود. قلب انسان اگر باز باشد، خیلی بزرگ است.

خلاصه قلبی که آکنده از اوست و یاد او می‌کند خیلی بزرگ است. هر چه از محبت و صدق و یاد او می‌گیرد،  کم است.

امیدوارم این عرایض در قلب‌هایتان خودش به شما بیاموزد. هر کدام از شما دل داشته باشید، قلب داشته باشید، از این سخنان بهره می‌برید.

امیدوارم نور او همه‌ی شما را غرق کند. هر وقت یادش می‌کنید، نور او با شماست.

از آن نور می‌گیرید. نور، علم است، چراغ است.