چون نفی و انکار، حل و حذف و پاک و رها و آزاد میکند، قدرت شفابخش آن در واژهی «نه» نهفته است.
هر اندیشه، عبارت یا دعایی که به شما کمک کند تا به طرزی محکم بگویید: «نه، این ظاهر منفی را به صورت امری ضروری یا پایدار در زندگیم نمیپذیرم.» نفی و انکاری مؤثر است. بارها و بارها – مادامی که دیگران دربارهی ناخوشیها گفتوگو میکردند – شخصی ذهناً گفته است: «نه، نه، نه!» و شفایی به وقوع پیوسته است.
وقتی زیر بار اندیشیدن به مشکلات نمیروید و در عوض ذهناً به آنها «نه» میگویید، میتوانید خود را از انواع و اقسام مشکلات برهانید. از شخصی که یک بار مچ پایش پیچ خورده و به شدت دردناک و متورم شده بود شنیدم که از طریق «نه» گفتن به درد، یک شبه به طور کامل شفا یافت. در طول شب، هرگاه درد میخواست بازگردد، آن شخص میگفت: «نه، نمیتواند حقیقت داشته باشد. حقیقت ندارد. این وزن را نمیپذیرم. چیز مهمی نیست و کوچکترین اقتداری ندارد.» کلامش نیز به وقوع پیوست.
متخصصان علوم خفیّه، برای مدتهایی مدید قانون نفی و انکار را «بیاعتنایی الهی» خواندهاند. قدما نفی و انکار را اقتدار ابدی واژهی «نه» دانستهاند و خاطرنشان ساختهاند که اگر این «نه» را در برابر اوضاع و شرایط نامساعد بر زبان آورید، آن اوضاع و شرایط نمیتوانند پایدار بمانند زیرا نفی و انکار، حل و حذف و رها و آزاد میکند. وقتی ندا در میدهید: «نه، نه، نه،» در ذهن و جسمتان نیرویی را به جریان وا میدارید که آن حالات ثابت ذهنی را که موجب بیماری شده بودند در هم میپاشد. اگر نفی و انکار راستین – بیشتر و به موقع صورت میگرفت – تندرستی به طور طبیعی پیش میآمد. کنش اندامهای جسم به گونهیی است که هنگامی که آن حالات منفیِ ذهنی را که موجب بیماری آنها شده بودند تصحیح و برطرف میکنید، آنها نیز خود را بهبود میبخشند. موارد تورم و تومور و انواع و اقسام تبها دیده شده است که وقتی شخصی به آنها «نه» گفته ناپدید شدهاند.
در برابر اوضاع و شرایطی که نمیخواهید پایدار بمانند، از اقتدار ابدیِ «نه» که در اختیار شماست بهره بجویید.
یک خانم منشی از اقتدار این گونه «نه گفتن» به اوضاع و شرایطی که نمیخواست پایدار بمانند با خبر بود. زمانی این قانون را آموخت که آبستن و منتظر فرزندش بود. زن جوان آرزو داشت که تا آخرین لحظه پیش از زایمان به کارش ادامه بدهد و در ضمن دچار عوارض و کسالتهای آبستنی هم نشود.
در نتیجه، صبحها همین که دلش به هم میخورد به همکارش میگفت: «خیلی مضحک است. هیچ دلیلی برای اینکه حالم به هم بخورد وجود ندارد. حاملگی برای جسم زن فرایندی کاملاً طبیعی است. فردا در خانه میمانم تا اندیشههایم را پاک و ذهنم را شفاف کنم. من زیر بار این حال بههمخوردگی صبحگاهی نمیروم.»
روز بعد خانمان را تمام مدت روز، با استفاده از اقتدار نفی و انکار، همین که حالت تهوع نزدیک میشد میگفت: «نه، نه، نه.» روز بعد، سر کار حاضر شد و تا چند هفته پیش از تولد کودکش نیز سرگرم کار بود. ثمرهی نفی و انکارش، یک آبستنی سالم و کودکی سالم شد.
بعضی افراد از نفی و انکار رو میگردانند و آن را کلام و رفتاری ناخوشایند میانگارند. مغرورانه میگویند: «قانون شفابخش نفت و انکار را به کار نمیبرم. به آن نیاز ندارم.» حال آنکه این گونه افراد بیش از دیگران به آن نیاز دارند!
همه به استفاده از قانون شفابخش نفی و انکار نیازمندند زیرا همه باورهای منفی دارند که باید از بین بروند.
قدما معتقد بودند که در ذهن آدمی هفت لایه نفی و انکار، میان او و موهبتش میایستد و این هفت لایه را میتوان از طریق گرایش نفت و انکار مدام و پیوستهی ذهنی شست و پالود.
از واژهی «نفی و انکار» نترسید. نفی و انکار به معنای صرف نظر کردن از آسودگیها و موهبتهای زندگی نیست. به مفهوم فلاکت و بدبختیِ ناشی از دست شستن از نعمتهای ارزشمند و برکتهای گرانقدر نیز نمیباشد. نفی و انکار راستین یعنی رها کردن موهبت کهتر به منظور جا گشودن برای موهبت عظیمتر. نفی و انکار، فرایند ذهنی است که از طریق آن هرگونه ترس و دلشوره و اندوه و بیماری و گناه و رنج الگوهای کهنهیی که روحتان را احاطه کرده و موهبتتان را از شما دور نگاه داشته است تسلیم میکنید. همهی این گرایشهای منفی زاییدهی خیالتان بودند. از طریق نفی و انکار، ذهن هوشیار و نیمه هوشیارتان را از همهی این گرایشها پاک میکنید.
وقتی ذهنتان را از باورهای منفی میپالایید، جوهر اندیشههایتان را از آنها دور نگاه میدارید و قدرت اندیشههای منفی را میربایید.
بعضی از افراد ندا در میدهند که قانون شفابخش تأکید (تکرار عبارتهای تأکیدی، کافی است. باید بگویم اگر نخست قانون نفی و انکار را به کار نبرید، قانون تأکیدی به کارتان نمیآید. مثل این است که مستخدمی پنجره را بگشاید، و تصور کند که خانه را تمیز کرده است.)
پیش از تکرار عبارتهای تأکیدیِ تندرستیزا، نخست باید آن هیجانها و عواطف منفی که مسبب بیماری بودهاند را نابود کرد. بر پیریزی عمارت کهنه نمیتوان خانهیی نو بنا کرد.
برای حل مشکلات، نخست باید به خانهتکانی ذهنی و عاطفی پرداخت.
قوانین نفی و انکار، عفو و بخشایش و رهایی، گامهایی مؤثر به سوی شفا هستند. اگرچه این قوانین باید به طور مدام و پیوسته مورد استفاده قرار گیرند. ماها بود که خانومی خانهاش را برای اجاره گذاشته بود و مستأجر پیدا نمیکرد. برای مخارج دانشکدهی فرزندانش به این درآمد نیاز داشت. صدها عبارت تأکیدی ساخته و به تکرار آنها نشسته بود. اما تا زمانی که از اقتدار قانون «نه» با خبر نشده بود، هیچ واقعهیی پیش نیامد. تکرار عبارتهای تأکیدی به تنهایی نمیتواند ترس و اضطراب را از ذهن پاک کند. از آن به بعد، هرگاه مسئلهی خانهی به اجاره نرفتهاش به ذهنش میآمد، بی درنگ به خود میگفت: «نه، نه، نه! از هیچچیزی نمیترسم. مستأجر عالی و کامل اکنون پدیدار میشوند و این خانه را اجاره میکنند.» اگرچه ماها تکرار عبارتهای تأکیدی به تنهایی سودی نبخشیده بود، همین که سه روز از به کار بردن قانون نفی و انکار گذشت خانه به اجاره رفت!
مادری نگران برایم نوشت: «نمیدانم چه پیش آمده! ماههاست که برای دخترم و خانوادهاش عبارتهای تأکیدی را مینویسم و تکرار میکنم، اما اوضاعش خرابتر شده است. دخترم ناراحتی اعصاب دارد و مداوای پزشکش نیز ظاهراً اثر نمیکند. همسرش نیز نزدیک است کارش را از دست بدهد. همهی بچههایش مریض شدهاند. اخیرا خانهاش هم آتش گرفته. زندگیاش با آشفتگی مدام بیوقفهیی دست به گریبان است. پس چرا عبارتهای تأکیدی به داد این وضع نرسیدهاند؟»
وقتی زن از اقتدار شفابخش نفی و انکار باخبر شد، به دلیل این امر پی برد. عبارتهای تأکیدی مؤکد میگردانند. تکرار عبارتهای تأکیدی در میان ناهماهنگی، یعنی مؤکد گردانیدن وضع موجود، یا پاسخ مثبت به باورهای کاذبی که موجب آن ناهماهنگی شدهاند!
وقتی زن بیدرنگ به آنچه مشکل مینمود گفت: «نه، نه، نه» همچون آبی که بر آتش بریزند، هرچه ترس و ناهماهنگی و آشفتگی از میان برخاست. دخترش تعادل عاطفی خود را بازیافت. همسر دخترش شغل بهتری پیدا کرد. سلامت نوههایش رو به بهبود گذاشت. شرکت بیمه برای آتشسوزی منزل آنها غرامتی قابل توجه پرداخت. همین که یک شخص علاقمند به مشکلات پیشین «نه» گفت، آرامش به سوی این خانواده بازگشت.
