هرکس کار نیکی انجام دهد، ده برابر آن به او پاداش خواهند داد/ سورهی انعام آیهی ۱۶۰.
خدایا تو معلمی؛ معلمی که با همهی معلمهای دنیا فرق دارد؛ معلمی که دنبال بهانه میگردد تا جایزه بدهد و همیشه جایزهاش بیشتر از کاری است که کردهاند.
این آیه چقدر آدم را سر ذوق میآورد. اینکه تو به هر کار خوبمان ده برابر پاداش میدهی و بدهیهایمان را فقط به اندازهی خودش جواب میدهی. این فقط روش توست. این بینظیرترین تشویق دنیاست.
تو میخواهی کفهی خوبیهای ما را سنگین کنی. شاید میخواهی جلوی فرشتهها آبرویمان نرود. وقتی یادم میافتد که تو هر دفعه جلوی خوبیهایم دهتا ستاره میگذاری و جلوی بدیهایم فقط یک نمرهی منفی، دلم میخواهد کاری کنم که دفترم پر از ستاره بشود. اگر چه، هم من و هم خودت میدانیم که این ستارهها مال من نیست. مال خودت است. خدایا به خاطر ستارههایی که تا بهحال به من دادهای ممنونم.
خدایا! کمکم کن تا ستارههای دفترم هر روز زیاد شود.
پینوشت: تابهحال برایت پیش آمده که احساس کنی خدا بیشتر از آنچه حقت بوده، به تو چیزی داده؟ یا حس کنی آنچه نصیبت شده، جواب آن کار خوبی است که قبلاً انجام دادهای؟ اما چقدر بیشتر از یک جواب ساده و یک پاداش معمولی است. حوصله داری برای خدا تعریفش کنی؟ برای اینکه چیزی از قلم نیفتد بهتر است ماجرا را از اول برایش بنویسی.
