توانایی قبول این حقیقت که هر فرد شخصیت ویژهی خود را دارد و قدرت درک دیدگاه فرد دیگر، که اگر شما هم به جای او بودید همانطور فکر میکردید، معنای «امپاتی» را تشکیل میدهد.
«سمپاتی»، عبارت است از همدردی با شخص دیگر، ولی امپاتی همفکر بودن با دیگران و نگاه کردن به مسئلهای از دریچهی چشم آنان است. امپاتی؛ یعنی اگر یک دوندهی دو ماراتن را در خط ۲۰ مایلی مسیر دو دیدید، در پاهای خود احساس درد کنید.
امپاتی؛ یعنی اینکه فیلم مسابقهی بوکس «محمدعلی کلی» را تماشا کنید و آنگاه در پایان راند ۱۵ به زحمت بتوانید بازوی خود را بلند کنید. امپاتی در یک کلام، عبارت از رفتن در جلد دیگر و مشاهدهی خودتان از دریچهی چشم اوست.
از خود این سؤال را بپرسید: «اگر من جای همسرم بودم چنین همسری را دوست داشتم؟»، «اگر من جای فرزندم بودم چنین والدینی را دوست داشتم؟»، «دنیا از دریچهی چشمه کودک چگونه است؟»
بانوی جوانی فرزند ۵سالهی خود را برای خرید کریسمس به فروشگاه میبرد. او فکر میکرد فرزندش از تزیینات و شیرینیها، غرفهها، موزیک، عروسکها و بابانوئل لذت خواهد برد. پس از رسیدن به محل، کودک شروع به ناآرامی و آویختن به دامن مادر کرد.
مادر با ترشرویی به کودک خود گفت: «اوه، مکان به این زیبایی و تماشای باز هم ناآرامی؟ چرا سروصدا میکنی؟ اوه فهمیدم ... بند کفشت باز شده است.» زن جوان برای بستن بند کفش فرزندش به زمین زانو زد، ناگهان سرش را بلند کرد. برای اولین بار دنیای خود را از دریچهی چشم کودک ۵ساله با آن قد و قوارهی کوچک دید.
هیچ نوع اسباببازی، عروسکها، هدایا و ویترینهای شادیآفرینی که انتظار داشت، ندید. فقط یک محل شلوغ با راهروهای پُر پیچ و خم، بالای سرش دیده میشد.
پایه بلند افرادی که برای خرید آمده بودند، فشار پاها، هُل دادن مردم، ضربههای تووی سر ... چیز جالب و تفریحی دیده نمیشد. برخلاف انتظار باید به طور کامل وحشتناک بود.
به سرعت با کودک به منزل برگشت و با خود عهد کرد از این پس هیچ چیز که به نظرش مشعوفکننده میرسد به کودکش تحمیل نکند. این زن یک تجربهی امپاتی نادری را توسط کودک ۵سالهاش مشاهده کرد که کمتر افراد بزرگ به آن دست یافتهاند.
