همه یه دیکتاتور کوچک درون خودشون دارن. از بعضیها کد میزنه. واسهی یکی تحصیلات آکادمیک و سیاسی بالایی داره. واسه یکی انتخابی درمان کردنه. واسه یکی هم کالابرگ و نسیه عرضه نمیگردده. خوراک سوپری سر کوچه است. پسر نوجوون از درد نداری مخدر جابهجا میکنه. دختر بچهای که سیاهو از سفید تشخیص نمیده شوهرش میدن. تکتک اون بچهپولدارایی که خودشونو بالاتر میبینن. انگار تو آدم نیستی. و اون دسته از آدمایی که دنیا رو جدی نمیگیرن. قواعد اخلاقی مشخصی ندارن. تا دلت بخواد سیمپتومهای معناگرای اگزیستانسیال بروز میدن. از طرفی هر کاری دوس داشته باشن میکنن. نمونهاش نازنین کوچکی که این روزا پا به ویرگول گذاشته. یارو که بهم ارادت زیاد داره بهش میگه پارادوکس کوچولو. هیترم میگه زکی گوسالهرو محصول لبنی کالهرو؛ و همون رفتارهایی که همیشه داشته. با این تفاوت که الان دیگه رودربایستی رو گذاشته کنار. مستقیم به خودم میگه.
من و نمایشنامهی دیکتاتور کوچولوی درونم این روزها دنبال ارزیابی نتایج همین آزمایش هستیم. تا کجا میتونی باورهای عمیقا درونی خودتو مخفی کنی. فرقی نداره بچهی پایینی یا بالا. دیکتاتورها اصن مهم نیست از کجا میان. باید ببینی وقتی بهش میرسن با قدرت توی دستاشون چه میکنن. استفادهی شخصی خودم از کاراکتریستیک توتالیتاریسم برای مصارف علمیه. دقت بکنی شیطان بزرگ هم رفته به جایی که تراشههای هوش مصنوعی رو به سمتی ارتقا بده که اوشون بگه. انگار حرف اول و آخر رو خودش میزنه.
جغرافیایی که من توش به دنیا اومدم پره از دیکتاتور کوچولوهایی که آب ندیدهان. به اقتضای نیازی که بافت مردمش داره. توی اینجور فضاها شورش و جریان رپ و این چیزها زیاد میشن. شناگرهای ماهری که علیه دیکتاتوری میخونن ولی به رسم دیکتاتوری میخونن. یسریها دوست دارن شیرخدا مسلکی خطاب بشن. یعنی ویترین خوبی میچینن. در عمل صرفا یه نقابه. دنیایی که پره از آدمکهای نقاب به صورت.
در مقابلش درون خودمون یه صلحآفرین داریم. که معمولا آموزش خاصی بهش داده نمیشه.
چه چیزایی باعث میشه که اولی بیشتر به منسهی (درست نوشتم؟) آمده اما دومی نه.
آینده چند تا دیکاتور کوچولوی دیگه رو به چشم میبینه که حافظهی تاریخیش رو جدی بگیره؟
خواهیم دید چه خواهد شد.
دیکتاتوری با طعم گوربا کشف کردم که نمیذاره متنم بیشتر و شاخ و برگدارتر از چیزی که هست بشه. و همینجا به پایان میرسه تا این دخترکوچیکه بِچُرته.
لوکیشننگارش: بشهگربهی توی پارک روی دامنم نشسته. و با نگاههایی خمار به صدای تایپ کردنم اعتراض کرده. میگه بیا منو نوازش کن تا پنجه نکشیدم بت. سابقه داشته. الان مامان گوربا و نینیش هم به جمعمون ملحق شدن. برم تا جنگ در نگرفته. تا پستی دیگر پیس.

