آنچه در این مقاله میخوانید

درمان ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنیک قطعی نیست و هدف آن کند کردن ریزش و حفظ فولیکولهای زنده است؛ فولیکولهای کاملاً ازبینرفته دوباره فعال نمیشوند.
ماینوکسیدیل موضعی برای زنان و مردان و فیناستراید خوراکی برای مردان، درمانهای دارویی خط اول هستند و اثرشان با مصرف مداوم حفظ میشود.
پیآرپی، مزوتراپی و لیزر کمتوان بیشتر نقش مکمل دارند و شواهد آنها محدودتر است؛ کاشت مو برای نواحی کاملاً بدون مو کاربرد دارد، اما ریزش موهای اطراف را متوقف نمیکند.
درمان بهتر است پس از مشخص شدن الگوی ریزش آغاز شود، زیرا شروع زودتر به حفظ موهای بیشتری کمک میکند؛ پیش از مصرف دارو باید علتهای دیگری مانند کمبود آهن یا کمکاری تیروئید بررسی شوند.
محصولات تبلیغاتی مانند روغنها، ماسکهای خانگی و شامپوهای رویشدهنده حساسیت ارثی فولیکول را برطرف نمیکنند و سلولدرمانی هنوز درمان تثبیتشده و در دسترسی نیست.
درمان ریزش مو ارثی روند ریزش را کند و موهای باقیمانده را حفظ میکند، اما زمینه ژنتیکی آن را از بین نمیبرد. بسیاری از افراد وقتی سراغ درمان میروند که خط رویش مو عقب رفته یا فرق سر پهنتر شده و میخواهند بدانند آیا هنوز کاری از دستشان برمیآید. اما کدام روشها واقعا این روند را کند میکنند و درمان قطعی برایش وجود دارد؟ روشهای تازهای که تبلیغ میشوند چقدر پشتوانه دارند و از چه سنی باید نگران بود؟ در این مقاله از دکترتو با روشهای درمان ریزش مو ارثی، جایگاه پی آر پی و کاشت مو، تازهترین گزینهها و زمان درست شروع درمان آشنا میشوید.
ریزش مو ارثی که نام پزشکی آن آلوپسی آندروژنیک است، درمان قطعی ندارد و هدف درمان کند کردن روند و حفظ موهای موجود است. به همین دلیل عبارت درمان قطعی ریزش مو آندروژنیک در عمل به کنترل بلندمدت اشاره دارد. علت این ریزش یک حساسیت ارثی در فولیکول مو نسبت به هورمون DHT است و این حساسیت با هیچ دارویی حذف نمیشود. آنچه درمان انجام میدهد، کم کردن فشار این هورمون یا طولانیتر کردن مرحله رشد مو است، پس تا وقتی ادامه پیدا کند اثرش باقی میماند. فولیکولی که هنوز موی نازک تولید میکند به درمان پاسخ میدهد و فولیکولی که سالهاست از کار افتاده برنمیگردد.
سازوکار کامل و الگوی ریزش مو ارثی در زنان و مردان یکسان نیست و شناخت آن قبل از شروع درمان اهمیت دارد. همین تفاوت بین فولیکول زنده و فولیکول ازدسترفته توضیح میدهد چرا دو نفر با یک دارو نتیجه متفاوتی میگیرند. کسی که در مراحل اول درمان را شروع کرده، تراکم موی بیشتری حفظ میکند و کسی که سالها صبر کرده بیشتر به روشهای جایگزینی مو نیاز پیدا میکند.