انسان باید خودکار باشد. اگر سجده میکند، ذکری میگوید، همینطور بیحساب بگوید. نه اینکه مرتباً حساب کند که مثلاً اگر اینطور بگوید ثواب دارد، آنطور بگوید ثواب بیشتری دارد. خدا هم بیحساب رفتار میکند. ابتدا با حساب کار کرد، دید که بیحساب بهتر است. مرتّب کار خوب انجام میداد. او هم تلافی کرد. آخرش گفت من چرا حواسم به کارهای خوب اوست! همین که کار خوب میکنم خودش پاداش است. چه کار دارم به کار خوب او. بدون حساب کار کرد. اوّل با حساب کار کرد. حاسبوا انفسکم قبل ان تحاسبول یعنی دقیق باشید، مالتان حساب دارد. بدنتان حساب دارد. راه رفتن، زنداری، شوهرداری، بچّهداری، در هر چیزی حدودی گذاشتهاند. این بندهی خدا هم با حساب کار کرد. بعد دید که خدا بدون حساب به او چشم داده، گوش داده، نعمتهای بسیاری داده است. بدون اینکه کوچکترین نفعی داشته باشد. چطور من چشم طمع بدوزم به پاداش اعمالم؟ کمکم او هم بدون حساب کار کرد.
خوب است که انسان با رفیقش حسابوکتاب نداشته باشد. اگر با او بیحساب باشید، خیلی خوب است. مالتان را بدهید، وقتتان را بدهید، اصلاً هم انتظار نداشته باشید او جبران کند. این خیلی خوب است. آن وقت او میداند با آن بنده چه کند. فرمود هرکس با خدا بیحساب باشد، روزه بگیرد، نماز بخواند، امّا نقشه نکشد و بدون حساب فقط برای خدا کار کند، خدا هم بدون حساب با او معامله میکند. همانطور که بنده با او بیحساب کار کرد، او هم بیحساب عطا میکند. رفیق خوب، پدر خوب، مادر خوب، برادر خوب، زن و مرد و زندگی خوب. پیامبر فرمود: هرکس برای خدا بیحساب کار کند، خدا هم بیحساب به او جزاء خواهد داد و روز حسابرسی او را بیحساب به بهشت میبرد و اعمال او را روی ترازو نمیبرد.
حدیث دیگری هم هست که میفرماید کسی که صلهی رحم کند و در راه نیک قدم بردارد، تا برود و برگردد در بهشت قدم میزند. پس دقّت کنید ببینید در بهشت چطور راه میروید. یاد خدا موجب میشود انسان چیزهای خوب یادش بیاید و همین بهشت است. اگر اینطور شد چقدر خوب است. حرم امام رضا مشرّف میشوید، حرم حضرت عبدالعظیم میروید، قم میروید، میبینید در حال قدم زدن در بهشت هستید. کمکم شغلتان قدم زدن در بهشت میشود. اگر کربلا بروید تا چند هفته در فکر کربلا هستید. شما در این حالت مشغول قدم زدن در بهشت هستید. دیگر محاسبان را برای چه میخواهید! وقتی که عادت کردید، دستگاه بدن خودش بشارت میدهد، خیالهای خوب میآورد، خوابهای خوب میآورد.
پس حساب باز کنید که اینها را ببینید، حساب باز کن که ببینی چه میدهی و چه میگیری. از امروز هم حساب باز کن هم حساب را ببند. یعنی بیحساب کار کن. خدا اوّل مدرک نگرفت و ما را خلق کرد. ابتدا خلق کرد، بعد پرسید آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتیم بله.
کسی که خود را بشناسد، خدا را شناخته است. کسی که خود را پیدا کند، خالقش را پیدا کرده است. انبیاء خبر دارند که روح انسان چطور است. پس شما با حساب کار کنید. وقتی که آشنا شدید، دیگر بیحساب کار خواهید کرد. گاهی با دوستانتان به مشهد میروید؛ همهی خریدها را یک نفر انجام میدهد، امّا دوست ندارد حساب و کتاب کند. رابطهی خدا و بندگان نیز اینگونه است. خدا ما را مفتی به دنیا آورده است. نان میدهد، آب میدهد، شکوه هم میکنیم، چرا دیر میدهد یا کم میدهد. انبیاء را هم فرستاده تا ما را هدایت کنند. هم ما را خلق کرد، هم هادی طریق فرستاد. نعمتهای خدا را بشمارید تا آب شوید بروید داخل زمین. ♥️
یادداشت مولف: این سلسله درسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مومنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.