روزی «ایوان تورگینف» نویسندهی مشهور روس با فقیری برخورد کرد که از او صدقه خواست. وی میگوید: «من به تمام جیبهای خود دست زدم، ولی چیزی نبود.»
فقیر همچنان انتظار میکشید و دستدراز شدهاش کمی منقبض و لرزان.
در حالی که پریشان و ناراحت شده بودم دست کثیف او را گرفتم و فشردم و گفتم: «برادر از دست من عصبانی نشو، چیزی همراه ندارم.»
فقیر چشمان قرمز شدهاش را بالا آورد، تبسمی کرد و گفت: «تو مرا برادر خطاب کردی، و این در حقیقت هدیهای است که به من دادی.»