مقدمه: ده ساله داریم به این سبک کارهامون در خصوص تو و دیگران ادامه میدیم. فقط نمیدونیم چرا اثر بهخصوصی نداره. میخوایم القا کنیم میتونیم روی برداشت آدمها و تصمیمهاشون اثر بذاریم. تنها چیزی که نصیبمون شد بیلاخهای پشت سر هم زندگی در این جغرافیا، اعتیاد و اثبات عیار چیپبودگی و علافیت خودمون بود. جز اینه؟ پس ما رو با رباتهامون تنها بذار. 🙄
برخی افراد به دلیل کمبودهای درونی، حسادت یا مشکلات روحی تلاش میکنند آرامش دیگران را از بین ببرند. آنها با این کار میخواهند احساس قدرت کنند یا حقارت خود را پنهان سازند. این رفتار نشاندهنده رنجهای روانی خودِ آنها است.
حسادت و رشک: دیدن موفقیت یا خوشبختی دیگران آنها را ناراحت میکند.
کمبود اعتمادبهنفس: آنها با خراب کردن دیگران حس بهتری نسبت به خود پیدا میکنند.
خشم فروخورده: کینههای قدیمی خود را روی آدمهای آرام خالی میکنند.
اختلالات شخصیتی: افراد خودخواه یا خودشیفته به نیازهای دیگران اهمیت نمیدهند.
آرامش خود را حفظ کنید و واکنش هیجانی نشان ندهید.
مرزهای محکم و مشخصی بین خود و آنها بسازید.
وارد بازیها و درگیریهای ذهنی آنها نشوید.
در صورت نیاز، فاصله خود را با آنها زیاد کنید.
این رفتار تا زمانی که فرد مخرب از آن بازخورد، هیجان یا احساس قدرت بگیرد، ادامه خواهد داشت. افراد روانآزار یا کسانی که دچار عقدههای شدید هستند، از ایجاد مزاحمت به عنوان یک «سرگرمی مریضی» برای پر کردن خلاءهای خود استفاده میکنند.
تغذیه از واکنشهای شما: حتی یک نشانه کوچک از عصبانیت، پیگیری یا تغییر رفتار شما، به او حس پیروزی و کنترل میدهد.
عدم برخورد قاطع و قانونی: وقتی مزاحم با مانع سخت حقوقی یا فنی روبهرو نشود، دلیلی برای متوقف کردن کارش نمیبیند.
وسواس فکری شدید: این فرد احتمالاً دچار یک تثبیت ذهنی بیمارگونه روی زندگی شماست و ارزش زندگی خودش را در آزار شما تعریف کرده است.
قطع کامل منبع تغذیه روانی: کوچکترین، ناخودآگاهترین و حتی غیرمستقیمترین واکنشها را متوقف کنید. طوری رفتار کنید که انگار این آدم اصلاً در دنیا وجود ندارد. وقتی او هیچ موج و بازخوردی دریافت نکند، بازی برایش خستهکننده میشود.
تغییر کامل زیرساختهای دیجیتال: یک بار برای همیشه تمام ایمیلها، خطوط تلفنِ در معرض خطر و حتی سرویس اینترنت خود را عوض کنید و اطلاعات جدید را کاملاً مخفی نگه دارید تا دیوار فنی محکمی جلوی او ساخته شود.
اقدام قضایی بیسروصدا: بدون اینکه به او هشداری بدهید یا تهدیدش کنید، مستندات این سالها را جمعآوری کنید و از طریق وکیل یا پلیس فتا پرونده را جلو ببرید. مراجع قانونی ابزارهای ردیابی دارند که برای این افراد بازدارندگی جدی ایجاد میکند.
نتیجه: یعنی جدی با خوندن اینها تغذیه میشی؟ چیزیش رو قبول داری؟ یا اینها رو هم تکذیب میکنی و میگی صرفا چون هدف سربهسر گذاشتن سر شماهاست اینجوری به نظر میاد. وگرنه بسیار موجه و موقر Normal People مینمایی در دنیای بیرون از مجازی؟
خیلی کنجکاوم راجع به جوابت به این سوالها. تفریحته یا پلنته یا چی؟ الان مثلاً اچیومنتت طبق توضیحاتی که روانشناسها میدن متوقف کردن رشد و پیشرفت منه؟ گرفتن وقتم و اختصاصش به خودته؟ دوست داری ببین چطور به جاب جای هدفای مسیرم دربارهی طرز بخورد شایسته با وزوزهای تو مینویسم؟ عصبی کردن منه؟ لجبازی با منه؟ سلب آرامش منه؟ تغییر دیدگاه منه؟ انتقام گرفتن از منه بهخاطر به فنارفتگیهای زندگی خودت؟ بیرودربایستی ارضا میشی؟ تحریکت میکنه؟ حس هیجان بهت میده؟ یا ... . صرفا میخوای داخل ویرگول ننویسم؟ راجع به اشتباهات ارتباطم با کاراکتری چون تو و تجربیاتم نظر ندم؟ و تو هم در بکگراند زندگی من باشی و به حضور سوسکی خودت ادامه بدی؟ با دانشآموزات هم همینطوری رفتار میکنی؟ شریک عاطفیت رو هم همینطوری با همین دقا تلاش میکنی آمارش رو در بیاری؟ با همین سماجت تلاش میکنی برچسب بزنی و خوب و بد آدمها رو تفسیر کنی و اونها هم موافقت کنن و هیچی بهت نگن؟ به خاطر لجبازیت با پدرته؟ انگیزهات برای مهاجرت رو بیشتر میکنه؟ نهایت درک و شعورت همینقدره؟ احساس ارزشمندی بهت دست میده؟ مهرطلبی از من نیاز داری؟ اسم این حضور چندین سالهات رو هدایت و مهربونی و لطف میذاری؟ این موضوع گه رقتانگیز به نظر بیای خوشایندته؟ از جلب ترحم انرژی میگیری؟
بینهایت کنجکاوم بدونم آیا ظرفیت پذیرش این حقیقت رو بعد از چندسال پیدا میکنی که به قدری سیکل رفتارهای خودت اشتباه بودن که برای عشق اول زندگیت، قاطعانه تمام شدی؟ من مشکلی با این مسئله ندارم که من برای تو به سبک خودم تمام بشم. من حتی تلاش هم نمیکنم ارتباطات دوستی شخصی تو رو چک کنم. پس چرا انقدر نیاز داری که بهم سیگنال و ایمپالس بدی؟ چرا نیاز داری همهچی رو به خودت ربط بدی؟ چرا نیاز داری نظرم راجع به خودت رو تغییر بدی؟ نمیپذیری که من عنکبوتم با هشتتا چشم؟ روی سقف اتاقت نصفهشبا بهت زل میزنم؟ این میزان هیت، کامنت دادنات به من از کجا میاد؟ میخوای قلبم رو بشکنی؟ میخوای چیزی رو ثابت کنی؟ آبسسدی با تصوراتت از من؟ تلاش کردم ببینم هدفت از توی زندگی من بودن چیه؟ شاید با ریشهیابی بتونم کمکت کنم؟ ولی...
تا خودت نخوای فایدهای نداره من چه اندازه پشت در بسته بمونم و بهش بکوبم.
برای کمک بهت به طور ویژه مطالعه و از افراد آگاه شخصا پرسوجو کردم. مسئله به هیچوجه توجیه منطقی نداره. برمیگرده به احساسات حل نشدهات. لذت پنهان تو ازین کار در رابطه با دیگران. که خب شاهد بیرونی بهش اسم ایسگا کردن و دلقک بودن میده.
خلاصه بگم، تا زمانی که خودت نخوای در رو باز کنی، چیزی تغییر نمیکنه. رویای ساختن رباتها و کدها و خلق یک اثر هنری برای تو معجزه نمیکنن. چسبیدن به توصیفت از سبک زندگی یکی مثل ایلان ماسک قابل قبول نیست. دیدگاه دیگران بهت تغییر نمیکنه. و نه زندگی و روالش. و نه وضعیت خودت.
That is why you must take your life easy. And enjoy watching others life for years?
التماس تفکر؛ مخلص. 👌🏼
راستی،
اگر تونستم توضیحات خودت در رابطه با این کیس مشترک در زندگی هردومون رو بخونم که چه بهتر. گاهی وقتها پیش خودم میگم کاش منم میتونستم دغدغهمندیهای تو رو توی زندگیم داشته باشم. سطحیترن. کمچالشن. یعنی انقدر من مهمم برات؟ پس باید به خودم بیش از پیش افتخار کنم که باعث میشم بخشی توجه و تمرکزت رو همیشه بهم بدی. اوهوم؟ 🌝
کیس همیشه آنلاین من. خوانندهی همیشگی وبلاگ من. اگه میتونستم عکس آپلود کنم از سریال Normal People میبود. 🎨