خادم یا مخدوم
در یکی از افسانههای فرانسوی نقل شده است که روزی خدمتگزاری که شاه بهاو اعتماد داشت در جنگل انبوهی در نزدیکی قصر مشغول قدم زدن بود که پایش بهکندهی درختی میخورد و بهزمین میافتد. هنگام بلند شدن از زمین متوجه چراغ جادوی معروف میشود. آن را برمیدارد و غول چراغ ظاهر میشود.
«شما تمام عمر سخت کار کردهاید و حالا میتوانید آرزویی بکنید که من برآوردهاش کنم. دقت کنید که فقط یک آرزوی شما برآورده خواهد شد.»
خدمتگزار پاسخ میدهد: «من تمام عمر به دیگران خدمت کردهام، و همه مرا با نام خدمتگزار مردم میشناسند. دوست دارم از این بهبعد، مردم در خدمت من باشند و کارهایم را انجام دهند.»
وقتی مرد به قصر باز میگردد، درها بهرویش گشوده میشوند، غذایش پخته و آماده میشود و خدمتگزاران دست بهسینه در مقابلش میایستند. یکی برایش غذا میآورد، دیگری ظرفها را میشوید و یکی دیگر هم بهلباسهایش رسیدگی میکند. کسی بهاو اجازه نمیدهد که دست بهسیاهوسفید بزند و کارهای روزمرهاش را انجام دهد. همه برای او کار میکنند.
اینگونه رفتار و کردار خدمتگزاران در ماه اول به دلیل تازگیِ تجربه، برای مرد خوشایند و سرگرمکننده به نظر میرسد، ماه دوم آزاردهنده میشود، و ماه سوم تحملناپذیر میشود. بههمین علت، مرد به جنگل برمیگردد، چراغ جادویی را پیدا میکند، به آن دست میکشد و غول گُنده دوباره در مقابلش ظاهر میشود. مرد بهاو میگوید: «بهاین نتیجه رسیدهام که خدمتگزاری مردم بهانسان لطف چندانی ندارد. دلم میخواهد بهوضعیت اولیهی زندگی خود بازگردم و بار دیگر در خدمت مردم باشم و همه مرا به نام «خدمتگزار مردم» بشناسند.
«متأسفم؛ کاری از دست من ساخته نیست. من مجاز بودم فقط یک آرزوی شما را برآورده کنم.»
«اما متوجه حرف من نیستی. میخوام بهمردم خدمت کنم. دوست دارم در خدمت مردم باشم تا مردم در خدمت من. خدمت بهمردم بسیار ارزشمندتر از خدمت مردم بهمن است.»
غول سرش را به علامت منفی تکان میدهد. مرد به التماس درآمد و گفت: «خواهش میکنم به من کمک کن! من جهنم را به خدمت نکردن به دیگران ترجیح میدهم.»
غول حزنآلود میگوید: «آه... دوست عزیز، پس فکر میکنید توو این ۹۰ روز کجا بودی؟»
پینوشت:
«تو کیستی؟ تو صاحب قدرت درونی برای خلق بهشت بر روی زمین هستی و میتوانی بخشی از آن را به کسانی که زندگیشان به نوعی با تو در ارتباط هست، منتقل کنی.»
ارادتمندم.