ویرگول
ورودثبت نام
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheriامن و ملایم و بغل‌کردنی اندرون، شوخ و شر و شیطون در برون، اینه خانواده‌ی من
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheri
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

اندر «دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل‌وهشتم»

زندگی شما برای هیچ‌کس مهم نیست و عمری ازتان می‌گذرد تا همین را بفهمید. بله، همین «زندگی شما برای هیچ‌کس مهم نیست» را که خیلی بدیهی به نظر می‌رسد. در طول دوران امیدواری و نگاه مثبت به زندگی، آدم‌هایی سر راه‌تان سبز می‌شوند که به نظر خلاف جمله‌ی بالا را ثابت می‌کنند: خوب گوش می‌دهند، برایشان مهم است چه غلطی می‌کنی و هرازگاهی بعد از جمله‌های غمگین شما با وظیفه‌شناسی یکی از شخصیت‌های چخوف می‌گویند «آخی!» اما وقتی که واقعن باید اهمیت بدهند می‌بینی هیچ خبری ازشان نیست چون بیایید منطقی باشیم: آن‌ها هم زندگی دارند! برای هیچ‌کس مهم نیست شما در چه حالی هستید مگر سودی برایش داشته باشد. این حقیقت آنقدر غم‌انگیز است که آدم‌ها به‌خاطرش هنر را اختراع کردند. هنرمند نه قصدش ثبت شدن در تاریخ است و نه به قول فاکنر می‌خواهد روی دیوار جاودانگی بنویسد من این‌جا بودم. هنرمند فقط یک فلک‌زده‌ی واقع‌گراست که فهمیده هیچ‌کس واقعن به حرفش گوش نمی‌دهد و بهترین راه برای حرف زدن استفاده از هنر است.
این‌که چیزی بنویسد یا نقاشی کند یا بسازد که گفته‌ی دلش را در خود نهان دارد. چیزی که در واقع حرفی‌ست که هنرمند می‌خواسته به یکی بگوید و آرام بگیرد. زندگی شما واقعن برای هیچ‌کس مهم نیست. به جای این‌که دنبال کسی بگردید، قلمی، برسی، گچی، دوربینی چیزی بردارید و حرف‌تان را با هنرتان بزنید. وقتی به اندازه‌ی کافی تلاش کردید آن‌وقت می‌بینید دیگران هستند که دنبال شما می‌گردند تا حرف‌هایتان را بشنوند. دیوار بی‌تفاوتی آدم‌ها با هنر است که فرو می‌ریزد. نه با عشق، دوستی یا محبت. متاسفانه.

https://www.iranketab.ir/book/12555-nine-stories


هنرمندهنر
۳۳
۲۸
Nazanin Bagheri
Nazanin Bagheri
امن و ملایم و بغل‌کردنی اندرون، شوخ و شر و شیطون در برون، اینه خانواده‌ی من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید