الکساندر گوگول در سرطاس لگاسی

*علت نهفته‌ی سرطاس*

خانمی حیرت‌زده به دوستی گفت: «نمی‌توانم این مسأله را حل کنم. همسایه‌ی نازنین و مهربانی دارم که دارد از سرطاس می‌میرد. واقعاً غیرمنصفانه است، چون آرام‌ترین و ملایم‌ترین زنی است که دیده‌ام.»

دوست پاسخ داد: «شاید او مهربان و آرام به نظر برسد، اما اگر دارد از سرطاس می‌میرد حتماً عواطفی کهنه و منفی در وجودش هست که دارد یاخته‌هایش را می‌جود و می‌بلعد. احتمالاً از کسی نفرت دارد.»

وقتی آن خانم اعتراض‌کنان گفت: «نه، باور نمی‌کنم.» دوستش مجدداً گفت: «اگر جستجو کنی می‌بینی چیزی یا کسی هست که این بیمار باید مورد عفو و بخشایش قرار دهد. هرگاه مشکل سلامت وجود دارد، مسأله‌ی عفو و بخشایش در میان است.»

چندی نگذشت که راز برملا شد. خانم به دوستش گفت: «حق با تو بود. تصادفاً فهمیدم که این همسایه به شدت از یکی از خویشاوندانش منزجر است و سی سال است که با او حرف نزده است.»

ماهیت سرطان نمایانگر انزجاری خاموش یا نوعی تلخی است اگر چه بیمار در ظاهر نرم و شیرین بنماید، در خفا اندوهی به دل دارد. یا شاید آزاری دیده، یا دروناً بی‌صبر و ناشکیبا یا به شدت ایرادگیر و اهل انتقاد است. زیرا هرگونه بیماری نشانه‌ی عادتهای نادرست است. به این دلیل بزرگ‌ترین موهبت آموختن درست اندیشیدن است. شخصی که درست می‌اندیشد، به طور ناخودآگاه آرامش و استراحت و تغذیه و ورزش مناسب را در زندگی‌اش می‌گنجاند و سایر عادت‌های درست را نیز در خود پرورش می‌دهد.

عفو و بخشایش، آن عواطف و گرایش‌های منفی که سطوح هشیار و نیمه‌هشیار ذهن انسان را انباشته‌اند از میان بر می‌دارند. چون ذهنتان در‌ جسمتان خانه دارد، عواطف و اندیشه‌هایتان در یکایک یاخته‌ها و جریان خون و اندام‌هایتان فضایی را اشغال می‌کنند. مادامی که پالایش ذهنی و عاطفی رخ ندهد، این گرایش‌های منفی سبب ماندگار شدن مشکلات جسمی شما می‌شوند.

به‌رغم همه‌ی پیشرفت‌ها و پژوهش‌های علمی و طبی، هنوز هیچ دارویی برای نخستین کاری که بیمار باید بکند تولید نشده است. مادامی که به عفو و بخشایش نپردازید، نمی‌توانید کاملاً سالم باشید.

یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل یا قوانین شفا، پاک کردن ذهن از احساس گناه است. بومیان هاوایی آن را چنین توصیف می‌کنند: « پاک شدن از چیزی که درون انسان را می خورد.» و برای رسیدن به این پالایش، آیین و مراسم عفو و بخشایش داشتند.

عفو و بخشایش، عملی ناخوشایند یا شرم‌آور نیست. آیین عفو و بخشایش شما می‌تواند بسیار ساده باشد. عفو و بخشایش به این مفهوم نیست که باید در برابر کسانی که احساس می‌کنید آزارتان داده‌اند سر تعظیم فرو آورید. عفو و بخشایش یعنی احساس آرامش و هماهنگی را جایگزین احساس ناخوشایند پیشین ساختن، و رسیدن به احساس توازن و تعادل. عفو و بخشایش در واقع به معنای رها ساختن و دست کشیدن از احساس نامطبوع است.

در بیشتر موارد حتی تماس بیرونی با افرادی که مورد عفو و بخشایش قرار می‌دهید لزومی ندارد. اما اگر این تماس لازم شود، قطعاً جزیی از فرایند شفا بوده است.

وقتی گرایش خود را در برابر دیگران عوض می‌کنید، آن‌ها نیز به طور ناهشیار گرایش‌های خود را در برابر شما عوض می‌کنند.

مدتی بود که مردی بازرگان با چند تن از همکارانش هماهنگی نداشت، و این ناهماهنگی بر توانگری و سلامتش تأثیر منفی گذاشته بود. اما به محض آغاز تمرین عفو و بخشایش روزانه، شاهد ماجراهایی جالب توجه شد:

همکارانی که با آن‌ها هماهنگی نداشت مدام سر راهش قرار می‌گرفتند، اما به گرمی هر چه تمام‌تر با او سلام و علیک می‌کردند. گویی با دوستی قدیمی روبه‌رو شده بودند، نه یک رقیب!

با این دریافت که آن‌ها در سطحی ناهشیار او را بخشیده بودند، سلامت و کسب و کارش بی‌درنگ بهبود یافت.