شبهای ماه رمضان است، اغلب شما جوان هستید. وضو بگیرید. نماز بخوانید. کم حرف بزنید. کم قصّه بگویید. این چیزهایی که در تلویزیون نشان میدهند یا برای تفریح است یا برای بچّهها. شما که روزه دارید کمتر این آن را گوش دهید. کمی به کارهایتان برسید. به کار نفس خودتان برسید. نیم ساعت یا یک ساعت بعد از نماز در سجّاده بنشینید و خدا را یاد کنید. افطار که کردید، بدنتان که آرام گرفت، به دعایی، به ثنایی یک دقیقه خدا را یاد کنید. با خودتان خلوت کنید. به قرآن نگاه کنید. یا اینکه اصلاً ساکت بنشینید. این خیلی قیمتی است. آدم افطار حقیقی را با خدا میکند. افطار حقیقی که خوردن نیست. اُبعث حیّا، آن افطار است.
نماز، پیامبر است. روزه، علی است. افطار خداست. از افطار بالاتر هم چیزی نیست. علی روزه است. یعنی هر که علی را قبول کند در دنیا کم حرف میزند، آلوده نمیشود. ذکر دنیا را کم میکند ادعایش از بین میرود. هر که پیغمبر را نگاه کند نماز خوانده است. ذکر خدا میگوید، دعا میکند، صلوات بر پیامبر و همهی انبیاء میفرستد و همینطور میآید جلو تا خدا را ملاقات میکند و میگوید اشهد، خدا را دیدم. اشهد ان لااله الّا اللّٰه. میگوید و بالا میرود.
وقتی نماز میخوانیم از بالا شروع میکنیم، میگوییم اشهد انّ لااله الّا اللّٰه. بعد میگوییم اشهد ان محمّد رسول اللّٰه. بعد میگوییم اشهد انّ علیّا ولیّ اللّٰه. از بالا که میآییم اوّل خدا دوّم رسول خدا و سوّم علی است. این مربوط به پس از معرفت است. ولی ما از پایین شروع کردیم. رفتیم بالا اوّل زاییده شدیم. بعد به عشق امیرالمؤمنین، نماز و روزه و همهی نامهی اعمالمان رفت پیش حجّت خدا. اخلاقیّات هم که مال پیغمبر است، رفت پیش پیغمبر.
صفات خوب و اخلاق خوب همه مال پیغمبر است. هرچه اخلاق خوب است همه مال آن بزرگوار است. پیغمبر ما مبعوث شد برای اخلاق؛ برای فعل نیست. اصل هم اخلاق است. با اخلاق کارهای خوب از شما سر میزند. انّما بعثت لاتمّم مکارم الاخلاق [من مبعوث شدم برای تمام کردن مکارم اخلاق] شما هم انشاءاللّٰه آخرش مبعوث میشوید! راه پیغمبرمان را طی کردیم، آخرش بَعث شد. اوّل متولّد شدیم بعد مردیم بعد هم مبعوث میشویم. پیغمبر ما مبعوث شد. فرمود من مبعوث شدم برای اخلاق. برای این که اخلاق را به خلق نشان بدهم و آن را پیاده کنم. بندگان را با اخلاق تربیت کنم. محمّد خودش اخلاق خودش را معرفی میکند. لاتمّم مکارم الاخلاق. من مبعوث نشدم برای فعل. علی برای فعل است. اگر کار خیر انجام دهیم، به یتیم برسیم، به اسیر برسیم، به فقیر برسیم اینها همه فعل علی است. منتها همهی اینها وقتی از منشأ اخلاق حرکت کند خیلی قیمتی میشود. یعنی علی چون فرمان پیغمبر را میبرد علی است. علی خیلی علی است. چون از اخلاق پیامبر نزول کرده است. انشاءاللّٰه خدا نصیبتان کند تا افعال خیری که از شما سر میزند منشأ آن محبّت علی و خوبان باشد تا او شما را وادارد که اعمال را انجام دهید. تا وقتی بر سر یتیم دست میکشید قشنگ دست بکشید وگرنه مویش میشکند.
چه جور دست بر سر یتیم بکشیم که مویش تا نشود. کاش روز عاشورا کسی بود موعظهشان میکرد و میگفت موی یتیم را آهسته دست بکشید. چون یتیم نمیداند به خیالش او را میزنند. گریه میکند، ناراحت میشود. کاش کسی بود تذکّر میداد. لقمه یواش به دهان یتیم بگذارید. یواش دست بر سرش بکشید. یتیم نزد خدا عزیز است.
امامان ما فرمودند ما یتیم هستیم. ببینید کجا را به کجا ربط دادهاند. ماییم یتیم، ماییم اسیر. ماییم چه و چه. راست هم گفتهاند. حرف راست همهاش مال آنهاست. نحن الیتیم. فرمود نحن الفقیر، نحن الغریب، نحن الیتیم. ما یتیم هستیم، امامان ما یتیم هستند. یعنی مردم آنان را نمیشناسند. ♥️
یادداشت مؤلف: این سلسله درسها رو در جایگاه انسانی که قلباً به خدا مؤمنه، به رشتهی تحریر میارم. بایستی مخاطبینم از این موضوع آگاهی داشته باشن.
