این اسطوره، در بیشتر کشورها وجود داشته است، اما افسانههای روم و یونان باستان، شهرت بیشتری دارند. رومیان بسیاری از افسانههای یونان و نیز خدایان آنها را پذیرفتند.
علم اسطورهشناسی، مسایل و نکتههای فراوانی را از زندگی و طرز تفکر انسانهای گذشته آشکار میکند.
+ ری (خدای آفتاب)، اُسیریس (خدای زندگی پس از مرگ)، ایسیس (الههی باروری زنان)، هرمس (خدای محافظ مردگان)، هوروس (خدای روز)
مصریان باستان به خدایان بسیاری اعتقاد داشتند. بعضی از آنها دارای سرِ حیوان بودند و از سوی مردم، مقدس شمرده میشدند! اُسیرس (خدای زندگی پس از مرگ) با ایسیس (الههی باروری زنان) ازدواج کرد و هوروس (خدای روز) فرزند آنها بود. هرمس، مردگان را پس از مرگ بدرقه میکرد، و ری، خدای آفتاب بود.
+ اُدین، فریا، فریگا، تیر، تئو، لوکی
آسگارت - خانهی خدایان افسانهای آسمان- دارای قصرهای طلا و نقره بود که باشکوهترین آنها با نام والهالا به اُدین، فرمانروای کهکشانها تعلق داشت. بر اساس افسانههای اسکاندیناوی، آسگارت در آخرین نبرد خدایان که به پیروزی غولها در برابر خدایان میانجامد، ویران میشود.
این افسانههای تخیلی،داستانهایی کهن دربارهی خدایان و قهرمانان "شمال اروپا" و در دوران باستان هستند.
یکی از این افسانهها چگونگی بهوجود آمدن جهان از بدن اولین غول را بیان میکند. که به دست سه نوهی یکی از اولین خدایان کشته شد. در یکی دیگر از این افسانهها آورده شده است که چگونه خدای اُدین و دو تن دیگر از خدایان، نخستین مرد را از درخت زبان گنجشک، و نخستین زن را از درخت نارون آفریدند. در سومین افسانه میخوانیم که لوکی -خدای غبطهورز- با چه کیفیتی پسر اُدین به نام بالدِر زیبا را کشت. در این داستان، بالدِر، به منزلهی تابستان، و مرگ به معنای آغاز زمستان است.
بر اساس این افسانهها، خدایان در آسمانها و در خانهای به نام آسگارت زندگی میکردند، اما از طریق یک رنگین کمان، به روی کرهی زمین آمدند.