نَمی از خواهش و آهم به آهوی نگاهت باد
حبیبا روی خود بفروش بر این بی دست و پای مست
مفلسی تعزیز کن از بی کسی
حد عشقت را بزن بر دزد پیر
احتکار عاشقت را فاش کن
بفروش عشقم، حراج
رو کن و رسوا کن و شیدا کن و حائر بنام
شورشی احیاء کن و وصلی به خودبا چاک دل پیدا کن.
و رقصی بر این باور بده
هلهله های قلم ، کلکله های سخن بر این احساس کن

در کجای نقشه ای ، گم گشته ایم
آدرس ام صحرا است و ماهی مضطرب
به رو کن به صحرامان ، تمنای وصالت را ،
حبیبا خواهشم رویت بود هر دم.
علیرضا زارعی
99.12.6