☔: توی درگاه اتاق کاه گلی مان نشسته بودم..پنج یا شش سالم بود..بارون بی امان میبارید..قطره های درشت بارون وقتی به زمین مینشست انگارتوی یک پیاله میفتاد..پیاله ها همینطوربیشمارتوحیاط وجاری آب درست میشدن..گاه گاهی باد چند قطره بارون رو به صورتم می پاشید..مادرم که تازه نون پختنش تمومشده بود طبق نون وسفره وبقیه وسایلشو آوردتوی اتاق..نصف لباسش سفیدازآرد ونصف دیگه ش خیس ازبارون بودآخه مطبخ ما درنداشت وقتی بارون میومد تا کناراجاق هیمه ای خیس میشد..مادربزرگ به مادرم گفت ماده گاو به گمونم سردش باشه..یه جاجیم ببر بنداز رو کولش..مادر جاجیم بدست از اتاق بیرون رفت..عمه خانم ازاتاق اونورحیاط غرغرکنان اومد وگفت از همه سقف وتیرهای اتاق کوچیکه بارون میچکه..چقدرگفتم پشت بومش رو اندود کنید وگوش نگرفتین..پدرم سرتاپاخیس اومد تواتاق..گفت رودخونه اومده بالا..میخوایم بریم هیمه وکنده جمع کنیم..خسرو بلندشد سرپا.گفت :منم میام.چهار سال ازم بزرگتر بود،وهمیشه آماده ی کمک...پدرگفت: نه..هوا سرده،سرمامیخوری.. و یه گونی انداخت روسرخودش مادرکه ازتیمارگاوهابرگشته بودگفت یه لقمه نون بخوربعدبرو..پدر سرپا یه نون برداشت..سفیدونازک مث چادرعروس..سه گوش پیچوندتوی دستاش ورفت بیرون..خسرو این پاو اون پا کرد.مادربش گفت نه قربونت.توبامن بیا بریم بالا پشت بوم جلو ناودونا گرفته بازشون کنیم...پشت سرم توی اتاق گلی قطره قطره های آب شروع به چکه کرد..عمه ومادربزرگ اینجا واونجا کاسه وسینی وتشت گذاشتن..بعضی قطره ها تندترمیریخت..بعضیا آرومتر..چه موسیقی راه افتاده بود...مادر وخسرو خیس خیس وارداتاق شدن..مادرگفت جلو همه ناودونا علف خشک بود.کلی آب جمع شد..مادربزرگ با خاک انداز حلبی آتیشای توی مطبخ رو آورد توی اجاق گلی اتاق..وبازم یکی دوتا خاک انداز هیمه گداخته دیگه..سمفونی بارون وچکه های سقف داشت آرومترمیشد.توحیاط چنتا جوی کوچیک وبزرگ راه افتاد.گنجشکهایکی یکی از زیر تیرهای چوبی لبه بیرونی سقف اتاقا بیرون میومدن.بالاخره بعدازدوروز بارون قطع شد⛅⛈️
اینروزا نه اتاق های کاه گلی مان وجود دارند ونه آدمهای این خاطره...اما هنوزم صورتم خیس و بارونی میشه از یاد آوریش?
