ویرگول
ورودثبت نام
N.D
N.Dاگر نظرات خود را درباره کارهایم با من به اشتراک بگذارید، من بهتر و عمیق تر خواهم نوشت. ممنون!
N.D
N.D
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

مسافرخانه قصه (داستان کوتاه)

در این جاده ی سبز و خلوت، اگر به راه ادامه بدهی، به دشتی بزرگ می رسی که از سبزی و طراوت لبریز است.

اما این جاده و مناظر انتهای آن، همیشه انقدر خلوت نبوده است.

روزگاری، قصه های شیرینی در آن رخ داده اند؛ چه عشق ها و نفرت هایی که در دل خاک این دشت نهفته اند.

داستان عشق باغبان و هیزم شکن، از آن قصه های محلی است که هنوز بین بچه ها و مادرها زمزمه می شود.

...

این قصه برای زمانی است که جاده همواره پر از مردان و زنانی بود که برای خرید و فروش و گردش به دشت می رفتند. اما، از شلوغی شهر که می گذشتی، منطقه ای دهاتی با خانه های کوچک و دام های چاق و چله قرار داشت.

در این منطقه، دختری جوان زندگی می کرد که از کودکی به باغبانی و نگهداری از درختها علاقه داشت؛ بنابراین وقتی هفده ساله شد، به این کار روی آورد و زمینی بزرگ در روستا را خرید؛ سپس در آنجا باغی زیبا و دل انگیز پدید آورد که در آن همه نوع درخت میوه ای یافت می شد.

اما سمت دیگر قصه ما، مردی جوان قرار داشت با قامتی بلند و بدنی ورزیده، که به کار هیزم شکنی مشغول بود.

چه بسیار درخت هایی که به دست او قطع شدند و چه بسیار غصه هایی که این پسر، به خاطر جنایت خود خورد؛ بله، او علاقه ای به کارش نداشت ولیکن برای پول درآوردن تنها کاری که می توانست انجام دهد همین کار بود؛ اگرچه در خردسالی دوست داشت یک معلم بشود.

شاید بپرسید چطور عشقی بین این دو نفر پدید آمد! اما چیز غیر قابل باوری نیست که دو انسان متفاوت عاشق هم بشوند، شاید رمز زندگی اینست، این که دنیا بچرخد و بچرخد تا تو، مقابل آنکه نمی شناسی قرار بگیری و با همه اختلافات، او را دوست بداری!

روزی، مرد هیزم شکن به روستا آمده بود تا دوستانش را ببیند و چند روزی را با نوشیدن و رقص، به دور از شغل خود باشد. دختر داشت به باغ رسیدگی می کرد و خسته تر از همیشه با خود آوازی قدیمی زمزمه می کرد.

صدایی از پشت حصار آمد:« سلام! ببخشید دنبال مسافرخانه روستا می گردم.»

دخترک چرخید و نگاهی به غریبه انداخت، با تردید و احترام به مرد جوان و بزرگ اندام روبه رویش گفت:« مسافرخانه امروز بسته است؛ صاحبش برای خرید و اقامت به شهر رفته است. از شهر دیگری می آیید؟»

- بله... می خواهم با دوستانم وقت بگذارنم.

- خب، شاید بتوانید چند ساعتی اینجا بمانید.

- ممنون! باغ زیبایی دارید.

چند ساعت، خیلی سریع گذشت. در این مدت، هرچه دختر کنجکاوی می کرد، پسرک هیچ چیزی درباره کارش نمی گفت؛ چطور می توانست همچین حقیقتی را بگوید وقتی دخترک این همه به درخت ها و گیاهانش عشق می ورزید؟

سرانجام موقع خداحافظی شد و پسرک با غصه نگاهی به باغ زیبای باغبان کرد و به او گفت:« شما درست به اندازه باغتان، زیبا و رویایی هستید!»

گونه های دخترک سرخ شدند؛ با لبخند تشکر کرد و او را بدرقه کرد.

سرتان را به درد نیاورم؛ بعد از چندبار که پسر به روستا می آمد و به باغبان سر می زد، کم کم نامه نگاری ها شروع شد و آن دو، دل به یکدیگر دادند.

شاید روزی سه تا چهار نامه بین این دو نفر رد و بدل می شد. اما روزی بالاخره وقتش رسید و هیزم شکن، شغل خود را به دخترک اعتراف کرد.

اما دختر چه طور می توانست با این موضوع کنار بیاید؟ یعنی ممکن بود چنین مرد نازنینی این قدر بی رحم باشد؟

در اولین ملاقاتِ بعد از نامه اعتراف، دختر به چشمهای قهوه ای رنگ پسر نگریست و از او سوأل کرد:

- چطور دلت می آید درخت های بیچاره را قطع کنی؟

- باور کن از این موضوع ناراحتم؛ اما هیچ راهی جز این کار ندارم.

- حتما راه های دیگری هم هست؛ ولی تو دنبالشان نمی روی.

- به خدا قسم می خورم برای گذران عمرم، مجبور می شوم چنین کارهایی کنم.

آن روز، صحبت های کمی بین آنها رد و بدل شد. تا اینکه شب فرا رسید و دختر به سمت هیزم شکن غمگین رفت.

- بیدار شو!

- چی شده؟

- فکری به ذهنم رسید.

- چه فکری؟

- می توانیم با هم یک مسافرخانه بسازیم! می توانیم از این راه درآمد کسب کنیم!

- بیخیال! چطور یک مسافرخانه بسازیم؟ اصلا به هزینه های آن فکر کرده ای؟

آن شب هم سحر شد و مدتی گذشت. عاقبت، آن دو به این نتیجه رسیدند که کمی جرئت به خرج بدهند و این کار را شروع کنند.

این کار به مدت چند ماه طول کشید، با هم زمینی در مجاورت باغ خریدند؛ با چوب های هیزم شکن، اتاقک هایی تک نفره در آن ساختند، در جلوی زمین هم گل ها و درخت های قشنگی کاشتند. در این روزها، که سرشان شلوغ بود، وجود مرد جوان با دیدن موهای خرمایی رنگ دخترک که در باد می رقصیدند پر از شادی و شعف می شد.

باغبان زیبا هم از همراهی مردی پرتلاش و مهربان لذت می برد؛ تا اینکه بالاخره روز موعود فرا رسید و مسافرخانه شروع به کار کرد.

ماه های اول هیچکس به سراغ آنها نیامد، وقتی که هردو ناامید و غم زده شده بودند، اولین مشتری ها سر رسیدند.

دو مرد میانسال که با دیدن باغ و مسافرخانه به اقامت در آنجا ترغیب شده بودند، آن را افتتاح کردند.

بعد تعریف مسافرخانه سرسبز و زیبای روستایی در کل شهر پیچید، حتی قاضی هم دو شب در آنجا اقامت داشت.

دیگر لازم نبود پسرک هیزم شکنی کند.

در این مدت، باغبان و هیزم شکن ازدواج کردند و نزدیک تر از همیشه، با هم نتیجه تلاششان را دیدند.

...

آری، در این جاده ی سبز و خلوت، اگر به راه ادامه بدهی، به دشتی بزرگ می رسی که از سبزی و طراوت لبریز است. و مسافرخانه ای قدیمی و غرق در پیچک می بینی که در دل باغ انبوهی قرار گرفته است.

روی تابلوی کهنه مسافرخانه، نوشته ای طلایی و بزرگ دیده می شود:« مسافرخانه قصه» این نامیست که مردم روستا روی آن نهاده اند.

عشق آن دو، قصه ای قدیمی است که هنوز سینه به سینه در بین مردمان محلی می گردد و در پیچ و خم زمان، هنوز هم پر از شنیدنی ها و رویاهای دلنشین است.

داستانداستان کوتاهعشقدرختهتل
۶
۱
N.D
N.D
اگر نظرات خود را درباره کارهایم با من به اشتراک بگذارید، من بهتر و عمیق تر خواهم نوشت. ممنون!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید