ویرگول
ورودثبت نام
N.D
N.Dاگر نظرات خود را درباره کارهایم با من به اشتراک بگذارید، من بهتر و عمیق تر خواهم نوشت. ممنون!
N.D
N.D
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

داستان کوتاه (نکند من را فراموش کرده؟!)

در حیاط سرسبز خانه سالمندان، دو پیرمرد، به دیوار گِلی روبه رو خیره بودند. اندک زمانی نگذشته بود که یکی از آنها گفت: نکند من را فراموش کرده؟!
چشم های پیرمرد دومی، خیس بود. با صدایی عمیق و گرفته گفت: خب فراموش کنه!
پیرمرد اول بی قراری میکرد؛ دست هایش را به هم می زد، راه می رفت، آه می کشید.
دومی اما عادت کرده بود به رکود و سکوت روزانه. سکوتی که هیچ خنده و گریه و دادی و آوازی، توان مقابله با آن را نداشت.
پیرمرد اولی، به جدول های سبز و سفید کنار باغچه لگد می زد و ناسزا می گفت.
کم کم، صدایش به‌ گوش می رسید: خدایا، پس چرا نمیاد؟ لعنتی! کجاست پس؟
پیرمرد اولی با درد و آه بلند شد و به سمت ساختمان راه افتاد.
هنوز صدای اولی می رسید که می گفت: وای خدا، پس پسرم چرا این هفته نیومد؟؟؟
و در این زمان، پیرمرد دومی، مثل هرشب، عکس دختر مرده اش را بوسید و به خواب رفت.

۷
۰
N.D
N.D
اگر نظرات خود را درباره کارهایم با من به اشتراک بگذارید، من بهتر و عمیق تر خواهم نوشت. ممنون!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید