
امروز ترس از دست دادن معنا رو تجربه کردم. سوالی ذهنم رو مشغول کرد که اگه معنایی که برای خودم ساختم رو به یکباره از دست بدم، چه حالی پیدا میکنم؟
یکی از صادقهای درونم پاسخ زیبایی با لحن ادبی داد و گفت:
پس از رخت بر بستن معنا از زندگی، آنچه باقی میماند، انسانی است که شجاعتِ زیستنِ رویاهایش را داشته؛ و برای لبخند پیش از مرگ، همین کافیست.
آرامش جاشو از ترس پس گرفت و نشست روی صندلی قدرت!