دغدغه ذهنی بسیاری از جوان ها . احتمالا با خواندن این کلمه به ذهن هر کس موضوع خاصی مرتبط به روز های اخیر یا در طی سالیان گذشته می رسد. بسته به اینکه خانواده شما حمایت گر یا مانع راه تان است. اما اگر منصفانه در مورد اکثریتمان قضاوت کنیم، احتمالا ترکیبی از هر دو . اگر از دوران طغیان و غلیان احساسات جوانی گذشته باشید به احتمال زیاد قبول دارید که کمابیش خانواده حامی و دوستدار و حتی میتوان گفت تنها دوستدار واقعی ماست که از آن مطمئنیم .با این وجود احتمال زیاد برای شما هم پیش آمده در موارد زیادی سنگ جلوی پایتان انداخته اند و مانع رسیدن به اهدافتان شده اند . حال چه این اهداف درست یا غلط باشند ، ارزش آن ها در خواست شماست . اگر تصمیم غیر منطقی دارید خود تصمیم غلط نیست بلکه مشکل از فکر شماست و خانواده به جای جلوگیری از انتخاب شما بهتر است روی نحوه فکر شما کار کند و مشورت دهد. به هر حال تصمیمات شما با ارزشند حتی اگر غلط باشند. با ارزش از نگاه بازاری یا اجتماعی منظورم نیست ، با ارزشند برای خود شما چون تصمیم اصیل و راستین شما هستند. حتی اگر غلط باشند و پی به اشتباه بودن آن ها بردید باز با ارزشند چون بازتابی از نحوه فکری هستند که به هر دلیلی در ذهنتان است و بهتر است الگوهای فکری خود را تغییر دهید .حال در مواردی که ( احتمالا دست کم از نظر شما) تصمیماتتان هم درست است و کمابیش سنجیده اند اما خانواده با فکرتان مخالف است چه می کنید؟ احتمالا بگویید مانعی نمیتوانند باشند که درست است نهایتا اکثر ما میتوانیم راه خود را پیش ببریم اما خانواده به عنوان نماد معصومیت ناخوداگاه ما از دوران کودکی ، میتواند روی افکار عمیق ما مانور دهد و تمرکز فکری و انرژی کافی برای رسیدن به هدف را بگیرد. شاید هم بگویید راهش حرف زدن منطقی است . در بسیاری از موارد خانواده حاضر به بحث نیست و با جملات کلی (مثل اینکه تو همیشه فلان هستی و بودی ، تو کله شقی، تو موفق نمیشوی، دعا و حمایت ما پشتت نیست و...) راه بحث را می بندد و در موارد زیادی اصلا منطق افراد با هم یکی نیست چه برسد دو نسل متفاوت .