
virtualenv تشکیل شده از virtual + environment. اگه میپرسید خوب حالا این یعنی چی، من کاملا بهتون حق میدم. و در ادامه توضیحات نه چندان مبسوطی در این رابطه خدمتتون ارائه میکنم.
فرض کنید پایتون روی سیستم نصب شده و داریم روی پروژه X کار میکنیم. یک پوشه برای پروژه ایجاد کرده ایم و در حال کُد زدن هستیم. برای پروژه نیاز به یکسری کتابخانه (Library) توابع آماده پایتون داریم و اونا رو هم نصب میکنیم. کارفرما گفته باید از پایتون نسخه 2 و جانگو نسخه 1.6 استفاده کنیم.
از شانس خوش ما در حین کار کردن روی پروژه X، یه شرکت دیگه میاد و پروژه Y رو به ما پیشنهاد میده. ما هم که پول لازم؛ توان نه گفتن نداریم. کارفرمای پروژه Y میخواد پروژه اش با پایتون 3 و جانگو 3 کار بشه.
حالا در این وانفسای نسخه ها ما چکار کنیم که بتونیم هر دو پروژه رو همزمان جلو ببریم؟
اینجاست که virtualenv به کمک ما میاد و با ایجاد محیط های مجازی، امکان نصب نسخه های متفاوت پایتون و کتابخانه های گوناگون رو میده. ساده ترش اینه که virtualenv میاد هر پروژه رو داخل یه پوشه میذاره و تمامی برنامه های جانبی که برای اجرای پروژه نیازه میره داخل همون پوشه. پس شما محدودیتی در ایجاد پروژه با نسخه های مختلف پایتون ندارین.
command prompt رو باز کنید
pip install virtualenv
خط فرمان را به پوشه ای که میخوایم پروژه در اون قرار بگیره منتقل میکنیم و دستور زیر را وارد میکنیم.
virtualenv ENV
حالا خط فرمان رو به دایرکتری زیر منتقل می کنیم.
cd env\scripts
با اجرای دستور activate مشاهده میشه که عبارت (env) به ابتدای خط فرمان اضافه میشه و این یعنی وارد محیط مجازی شده ایم.

برای خارج شدن از محیط virtualenv هم کافیه از دستور deactivate استفاده کنید.
امیدوارم کانفیوز نشده باشین و جلسات بعدی هم با من همراه باشید.