خوب برای اینکه مراحل آموزش کدنویسی رو شروع کنیم باید کمی با مقدمات برنامه نویسی و زبان پایتون آشنا بشیم. مطالب این جلسه تلخیصی است از کتاب "برنامه نویسی با پایتون: چگونه مثل یک کامپیوتر دان فکر کنیم؟" تالیف آلن داونی.
کامپیوتر دان ها مانند ریاضی دانان از زبانهای صوری برای ارائه ایدههایشان استفاده میکنند. مانند مهندسان اجزایی را طراحی میکنند. سپس با کنار هم قرار دادن اجزاء، سیستمها را شکل میدهند و به بررسی روشهای گوناگون حل مسئله میپردازند. و مانند دانشمندان با مشاهده رفتار سیستمهای پیچیده فرضیههایی را در نظر میگیرند و به بررسی آنها میپردازند.
بهترین ویژگی یک کامپیوتر دان توانایی حل مسئله است.
حل مسئله به معنای توانایی فرموله کردن صورت مسئله، تفکر خلاقانه در مورد راهحلها و شرح دقیق و واضح آنهاست.
پایتون یک زبان برنامه نویسی سطح بالاست. C++, C و Perl و Java نیز زبانهای سطح بالا میباشند. در مقابل زبانهای سطح بالا، زبانهایی وجود دارند که به آنها زبانهای سطح پایین، زبان ماشین یا زبان اسمبلی گویند. برنامههای نوشته شده با استفاده از زبانهای سطح بالا باید پیش از اجرا پردازش شوند. زمانبری این پردازش نقطه ضعف زبانهای سطح بالا میباشد.
مزایای استفاده از زبانهای سطح بالا:
مفسرها -Interpreters- و کامپایلرها -Compilers- کدهای نوشته شده با زبانهای سطح بالا را به زبان سطح پایین تبدیل میکنند. مفسر برنامه سطح بالا را میخواند و دستورهای موجود در برنامه را اجرا میکند. مفسر برنامه را خط به خط میخواند و محاسبات را انجام میدهد. کامپایلر پیش از اجرای برنامه آن را بطور کامل میخواند و به زبان سطح پایین تبدیل میکند. در این حالت به برنامه سطح بالا Source Code و به برنامه ترجمه شده Object Code یا Executable گویند.
پایتون یک زبان مفسری است زیرا برنامههای آن را مفسر اجرا میکند.
برای استفاده از مفسر پایتون دو راه وجود دارد: روش محاورهای -Interactive- و استفاده از اسکریپت. پسوند اسکریپتهای پایتون py. است.
برنامه دنبالهای از دستورات است که چگونگی انجام محاسبات را مشخص میکند. یک برنامه شامل اجزاء زیر میباشد:
میتوان برنامه نویسی را فرآیند تقسیم کاری بزرگ و پیچیده به کارهایی کوچک در نظر گرفت. این فرآیند ادامه مییابد تا جایی که اعمال کوچکتر آنقدر ساده شوند که با استفاده از دستورهای اولیه قابل اجرا باشند.