
گورستان ظهیرالدوله ،یک گورستان قدیمی در محله دربند است.گورستانی با رسمی عجیب ومنحصر به فرد در کل جهان ،ساعات بازدید خانمها وآقایان جداست!وفقط یک روز در هفته !
روی بسیاری از گورها ،علامت اختصاری انجمن اخوت که یک انجمن صوفی گرایانه بود به چشم میخورد ؛تصویر کشکول،عدد۱۳۱۷وحرف «ص».

مدفن مشاهیری چون رهی معیری،ملک الشعرا بهار،ایرج میرزا،قمرالملوک وزیری،ابولحسن صبا،درویش خان،روح الله خالقی و... ولی آنچه مرا به آن گورستان کشاند، دیدن گوری بود در میان باغچه ،زنی ،که دستهایش را در باغچه کاشته بود تا سبز شود .
پیداکردن گور فروغ, بین آن همه گورهای قدیمی سخت نبود ،تنها قبری که خانمهای زیادی دور آن جمع بودند.به محض وارد شدن ،صدای فروغ را شنیدم که در کل گورستان طنین انداز شده بود :این منم، زنی تنها در آستانه فصلی سرد...
با یک گروه ۱۵نفره ،یک روز را با صحبت در مورد فروغ وگشت وگذار در مکانهایی که فروغ از آنجا گذر کرده بود ،گذراندیم.چند کوچه در جوار هم ،خانه فروغ در محله دروس،محل تصادف فروغ ،گلستان فیلم که دفتر سینمایی ابراهیم گلستان بود وبیمارستان هدایت که فروغ را بلافاصله بعد از تصادف به آنجا وبعد به بیمارستان رضا پهلوی تجریش بردند،غسالخانه ای که فروغ را در آنجا شستند وبرای ارامگاه ابدیش اماده ساختند.
ابراهیم گلستان ،با استفاده از نفوذ وپولش ،دستور خرید سه قبر در کنار هم را در ظهیر الدوله داد ،برای فروغ ،خودش وهمسرش!اما سرنوشت فروغ این بود که به جای دوقبر کنارش باغچه ای اورادر بر بگیرد ،باغچه ای که آن دو دست جوان را در زیر بارش یکریز برف مدفون کرد.
گلستان اما،حتی برای خاکسپاری هم نیامد گویا اعتقادی به این مراسم نداشت شاید با فروغ هم عقیده بود که می گفت رفتن سر مزار کسی مثل این است که تو به خانه کسی بروی واودر خانه نباشد .
آنچه فروغ را خاص و منحصر به فرد کرد جسارتش در بیان حرفهایش بود ،زنی که در پوسته ای که جبر زمانه ،قانون،عرف،خانواده،زنجیرهای اجتماعی وجنسیتی برایش تنیده بودند ،نگنجید وخواست بگوید هر آنچه را که گفتنی است .اودر میان پنجره بود ،با آفتاب رابطه داشت .
برای «پریشادخت شعر آدمیزادان »که از سلاله درختان بود وتنفس هوای مانده ملولش میکرد ،مرگ خیلی زودتر آنچه فکرش را بکنی اتفاق افتاد ،اما او مرگ را هم شکست داد واز یادها نرفت چرا که تبار خونی گلها او را به زیستن متعهد کرده بود ،تبار خونی گلها،میدانید؟
