در میان آسمان پرستارهی خاطرات معلمی، پرتو مهر برای من همچون خورشیدی است که از دل واژهها میتابد و جادهی روشن رسالت فرهنگی را پیش پایم میگستراند. این مجله باغی است پرگل؛ هر برگش عطری از تجربههای ناب معلمان اصفهان دارد، عطری که جان خسته را تازه میکند و یاد فرداهای روشن را در دل مینشاند.
وقتی قلمم در کنار قلم همکارانم بر صفحهی این باغ شکفت، احساس کردم دانهای کوچک از باران مهر شدهام؛ بارانی که آرام بر خاک دانش میبارد و شاخههای اندیشه را سبزتر میسازد. خاطراتی که در پرتو مهر خواندم، برایم درس صبر و شکیبایی بودند؛ پژوهشهایش چراغی شدند برای جستوجوی حقیقت، و متنهای ادبیاش نسیمی که روح مرا به پرواز میبرد.
این مجله تنها دفتر خاطره نیست، آینهای است که تصویر عشق معلم به شاگرد و روشنایی اندیشه را در قاب واژهها منعکس میکند. هر شمارهاش چون رودخانهای زلال، عطش جانم را فرو مینشاند و مرا به سفری بیپایان در کوچههای فرهنگ میبرد.
پرتو مهر، نامش برازندهی خویش است؛ پرتوی که دلها را گرم میکند و مهری که خوانندگان را به میهمانی نور و دانایی فرا میخواند.