-الو، سلام. من رسیدم تو کجایی پس؟
+دارم میام. تو راهم.
-واااه، تو که یه ربع پیش گفتی تو راهی. منو باش فکر میکردم خوش قولی. از کلاس برمیگردم، خواستم تا سر کوچمون با هم قدم بزنیم.
+غر نزن، دارم میام دیگه. شاید یه خرده طول بکشه. آخه ترافیک و...
-حالا که اینجوره اصلا من میرم. باشه واسه یه وقت دیگه.
+باشه، هر طور راحتی. خداحافظ
-خداحافظ. از اولشم نباید میومدم. من و...
+سلاااام علیکم
-واای، ترسیدم. مگه تو راه نبودی؟
+آره خب اما طاقت نیاوردم. از ماشین پیاده شدم و تا اینجا پرواز کردم. حالا بیا بریم.
-آها که پرواز کردی ها؟
+آره. باور کن. کلا حسنش به همینه دیگه.
-به چی؟
+به اینکه غافلگیرت کنم وگرنه من که هر کسی رو غافلگیر نمیکنم. وقتی بچه بودم یادمه یه بار بابام وقتی داشت پریز برق رو درست میکرد، غافل گیر کردم. برق گرفتش. تا چند وقت هر بار یاد اون روز می افتاد یه پس گردنی نثارم میکرد.
-هههه... خدا بگم چیکارت کنه
+آهااا حالا شد. تا حالا بهت گفته بودم؟
-چی رو؟
+اینکه وقتی میخندی بیشتر میخوامت؟ خب تا سرخی گونه هات میره، باید بگم این گل واسه شماست.
-واااای گل رُز. ممنون.
+قابل شما رو نداره.
-به چه مناسبتی؟
+بزار فکر کنم. اووووم... به مناسبت دوست داشتنت.
-دستت درد نکنه. خیلی خوشگله.
+آره خب ولی...ولی نه به خوشگلی تو.
-منم تا حالا بهت گفته بودم؟
+چی رو؟
-اینکه جلو احساست همیشه کم میارم؟
+به به، چه اعتراف قشنگی؟ چه عجب یه جایی از من کم اوردی!
-میزنمت ها
+ما که زمین خورده شما هستیم لیلی، زدن چرا آخه؟
-شاعر هم که شدی
+آره به لطف شما
+میخوای چند تا از شعر هام رو واست بخونم؟
-آره
+خب بزار ببینم. ای داد بر من
-چی شد؟
+دفتر شعرم رو جا گذاشتم.
-دفتر شعر میخوای چیکار کنی؟ حرف هات واسه من بهترین شعر های دنیاست.
+واقعا؟ چه شود...! خب رسیدیم دیگه. اینم کوچه دلبر. تو که دلبری و دل از ما میبری میخوای بری؟
-بمونم؟
+آره
-تا کی؟
+تا ابد
-خیلی زیاد نیست؟
+با تو نه، کم هم هست.
-واقعا؟
+شک داری؟
-نه اما چقدر خوبه توی دنیای به این گندگی یکی باشه که بخواد تا ابد باهات باشه.
+به قول حافظ:
چون چشم تو دل میبرد از گوشه نشینان
همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست
خب برو دیگه دیر نشه. خداحافظ
-خداحافظ. علی. آهااای
+جانم
-یه دقه بیا
+چیه؟
-گوشِت رو بیار جلوتر
+اینم گوش
-خیلی دوست دارم
+نشد دیگه. حالا من چطور برگردم خونه
-چرا؟
+طپش قلب گرفتم. سالم برسم خونه خوبه.
-خب دیگه از این به بعد باید قرص های قلبت رو با خودت بیاری.
+آره حتما. منم دوست دارم لیلی. خداحافظ
-خداحافظ. مواظب خودت باش.
+خانم اون دو تا رو نگاه کن
-کدوما؟
+اون دو تا جوون رو میگم. انگار پسره خاطرخواشه. چند باری این حوالی دیدمش.
-هییی... کجایی جوونی که یادت بخیر. یادت میاد احمد اون روزهای عاشقی؟ اون قربون صدقه رفتن ها. اون حرف های عاشقونه. انگاری همین دیروز بود. چقدر زود گذشت.
+مهم اینه که با عشق گذشت خانم
-راستی احمد هنوزم دوسم داری؟
+ای خانم، بعدِ این همه سال این چه حرفیه؟ به قول حضرت عشق:
تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک
باور مکن که دست ز دامن بدارمت
+کات. عالی بود، عالی. دوستان خسته نباشید. ممنون از همگی. حسین آقاااا
-بله
+واسه همه چایی بریز
-چشم
+آقا محسن شما هم کمک بده وسایل رو جمع کنید.
-چشم آقا
-دوستان فردا صبح فیلمبرداری داریم. همگی سر وقت حاضر باشید. قراره که..
#سکانس_آخر
#مصطفی_کولیوند
?آدرس کانال تلگرامی:
@Nagoftehaye_M_Koolivand
