با وجود کاستی ها و نابسامانی های مدیریتی در بسیاری از عرصه های کشور، آنچه همواره درخشان و امیدآفرین باقی مانده، نیروی انسانی توانمند، متعهد و خلاق ایران است. مردان و زنان این سرزمین، با وجود محدودیت ها و با وجود تحریم های ظالمانه آمریکایی که دستش در خون جوانان این مرز و بوم و ده ها کشور دیگر آغشته است، در میدان های علم، پژوهش، صنعت و کشاورزی، خوش درخشیده اند و نام ایران را بر تارک جهانیان نشانده اند. ( تاریخ جنایات آمریکا، به اندازه عمر کوتاه اوست ولی بسیار پر از انواع جنگ ها و خونریزی ها و لشکرکشی ها به عراق و افغانستان و ژاپن و ویتنام و ...)
در آموزش و پرورش، دانش آموزان و دانشجویان ایرانی با درخشش در المپیادهای علمی جهانی و کسب مدال های رنگارنگ طلا، بارها هوش و استعداد سرشار خود را به رخ جهانیان کشیده اند. در پژوهش، مرزهای دانش را جابه جا کرده و مقاله های تأثیرگذارشان در مجلات معتبر بین المللی، سهمی شایسته از تولید علم جهان دارد. در صنعت، ایران در بسیاری از فناوری های راهبردی چون طراحی و پرتاب ماهواره، ساخت تجهیزات پیشرفته پزشکی، داروهای بیوتکنولوژی، صنایع غذایی با استانداردهای جهانی، سیستم های روشنایی هوشمند، فناوری نانو در مقیاس صنعتی، و صنعت عظیم پتروشیمی، در میان ده کشور برتر جهان قرار گرفته است — و این افتخاری است که جز با همت و غیرت فرزندان این مرز و بوم میسر نمی شود. در کشاورزی نیز با وجود تنش های آبی، مهندسان و کارشناسان کشاورزی با بهره گیری از دانش روز، بهره وری را افزایش داده و در تولید برخی محصولات راهبردی، رکوردهای قابل توجهی به ثبت رسانده اند.
اما تلخ ترین زخم بر پیکره این توانمندی ها، بر عرصه فرهنگ و سیاست وارد آمده است؛ جایی که بیشترین نفوذ و دستکاری از سوی جریان های معارض صورت گرفته و با وارونه نمایی حقایق، تصویری کاذب و ناموزون از واقعیت های ایران به مخاطب داخلی و خارجی عرضه شده است. متأسفانه در این دو حوزه، تصمیم گیریهای نسنجیده، فقدان نگاه راهبردی، و گاه بی توجهی به خرد جمعی، زمینه ساز بحران هایی شده که توانسته است اعتماد عمومی را خدشه دار کرده و جلوه های درخشان پیشرفت را در سایه ای از ناامیدی پنهان سازد.
با این همه، سرمایه انسانی ایران، همچنان بزرگترین گنج کشور است؛ نسلی که با وجود همه ناملایمات، نه تنها ایستاده، بلکه می درخشد و پیش می رود. اگر این گوهر ارزشمند را با مدیریتی خردمندانه، شفاف و مردمی همراه کنیم، بی گمان ایران می تواند بار دیگر تمام ظرفیت های راستین خود را به نمایش بگذارد و از گردنه های دشوار امروز، به قله های رفیع فردا دست یابد.
