بی‌دلیل ها

من بی هیچ دلیلی زیاد دروغ می‌گویم، بی‌هیچ علت ناشی از خرد. گاهی بدون وجود هیچ دلیلی گریه می‌کنم و خیلی از وقت‌ها بی‌هیچ دلیلی غذا می‌خورم. خوراکی، پاستیل و شیرینی، و بیشتر وق‌ ها مطمئن نیستم برای این است که معده‌ام را پر کنم یا روحم را. اگر تا اینجا کوچک ترین اهمیتی داده باشید متوجه می‌‌شوید من کار های بدون دلیلی زیادی انجام می‌دهم و در آن ها نخبه‌ام . الکی لبخند می‌زنم، به آدم هایی که ترجیح می‌دهم یک مشت مهمانشان کنم. بدون کوچک ترین علل منطقی شب‌ها بیدار می‌مانم، به سقف زل می‌زنم و بیشتر وقت‌ها به صفحه کور کننده مبایلم. و اگر بخواهم روراست باشم همه اینها سرم را درد آورده‌اند و خوب می‌دانم هرگز هیچ یکشان به سود من نبوده‌اند و برای این نتیجه گیری کافی است به آینه نگاه کنم. زبانی عنان‌ گسیخته، گودال‌هایی بر زیر دو حدقه خالی از احساسات و بدنی بد هیبت و بزرگ، پوشیده شده از رگ هایی که به افراط ختم می‌شوند. فردی متظاهر، با لبخند و کلمات غیرواقعی که دستانش به خون سکوت آعشته است. من چنین فردی هستم و اعتراف به آن از آنچه که تصور می‌کردم تحوع‌آور تر است.