ترس

هرروز صبح که چشمام رو باز میکنم، به خودم میگم از امروز دیگه ترست رو میزاری کنار و شروع میکنی به نوشتن.

دوباره میترسم و میگم خوب از فردا اشکالی نداره که بزار آماده باشی،اما امروز گفتم بنویس،مهم نیست چی می نویسی، شروع کن فقط‌.

و شعری که هرروز به خودم گوشزد میکنم:

آزاد شو از بند خویش، زنجیر را باور نکن
اکنون زمان زندگی ست، تاخیر را باور نکن

حرف از هیاهو کم بزن، از آشتی ها دم بزن
از دشمنی پرهیز کن، شمشیر را باور نکـن

خود را ضعیف و کم ندان، تنها در این عالم ندان
تو شــاهکار خلقتی، تحـقیر را باور نکن

بر روی بوم زندگی، هر چیز می خواهی بکش
زیبا و زشتش پای توست، تقـدیر را باور نکـن

تصویر اگر زیبا نبود، نقاش خوبی نیستی
از نو دوباره رســم کن، تصویر را باور نکن

خالق تو را شاد آفرید، آزاد آزاد آفرید
پرواز کـن تا آرزو، زنجیر را باور نکن